Ο Τότο ξυπνάει στην παραλία, πιάνει ασυναίσθητα μια πέτρα και την πετάει στην θάλασσα. Η πέτρα χάνεται στον αέρα χωρίς να πέσει στην θάλασσα. Ο Τότο μένει μαγεμένος!
Ο Οδυσσέας πετάει μια πέτρα για να πετύχει στο μάτι τον Κύκλωπα. Είναι παντελώς άσχετος από στόχο, μπάσκετ και αθλήματα. Το μόνο που ξέρει είναι να λείπει από το σπίτι, να αλητεύει και να βολτάρει. Αυτός ήταν που είχε σκαλίσει πρώτος σε μάρμαρο: το Ημερολόγιο Καταστρώματος, τα Ημερολόγια Μοτοσυκλέτας, τα Χρονικά των Μοτέλ και το Παρίσι, Τέξας. Και πόσο μάρμαρο χρειάστηκε. Πόλεις ολόκληρες!
Οι Αργοναύτες βλέπουν τον Οδυσσέα, τον καλύτερο παίχτη της αντίπαλης ομάδας να πετάει τόσο άκυρα την πέτρα κι έξαλλα πανηγυρίζουν. Ρε το παλτό φωνάζουν.
Ο Κύκλωπας βλέπει την απίστευτα άστοχη βολή του Οδυσσέα και γελάει με την ψυχή του. Δεν πιστεύει πόσο άστοχος είναι αυτός ο τύπος. Έκπληκτος από χαρά θέλει να τρίψει τα μάτια του, μα έχει μόνο ένα. Σιγά τον αρχηγό, σκέφτεται. Κρύβεται πίσω από έναν γίγαντα όταν δίπλα υπάρχουν τόσοι νάνοι, σκέφτεται. Καθώς έχει γονατίσει από τα γέλια, μια πύλη ανοίγει στον αέρα κι από μέσα βγαίνει μια πέτρα που τον βρίσκει στο κέντρο του ματιού του.
Οι οπαδοί του Οδυσσέα βλέπουν το χέρι του Θεού να πιάνει την πέτρα που πέταξε με τόση αστοχία και να την προσγειώνει ακριβώς στο κέντρο του ματιού του Κύκλωπα. Όλα θολά!
Ο Οδυσσέας, το παλτό, μετά τον αγώνα, δήλωσε: δεν ακούω καθόλου τις σειρήνες των αντίπαλων. Ήμουν σίγουρος για την βολή μου. Όταν παίζω σκέφτομαι μόνο την νίκη και τίποτα άλλο. Ευχαριστώ.
Καθώς έφευγε για την φυσούνα ο Οδυσσέας, κάποιος οπαδός της αντίπαλης ομάδας του πέρασε το Χρυσόμαλλο Δέρας σαν μπουφάν, ριχτό στους ώμους.
Ο Κύκλωπας μισοβλέποντας θολά και δακρυσμένα, λέει: ρε το παλτό, πως τους την έφερε έτσι. Σιγά μην ξέρει τον κωδικό του wifi τώρα που θα γυρίσει σπίτι. Πριν ξεψυχήσει, φωνάζει: Οδυσσέα, το Χρυσόμαλλο στον ώμο να κρατάς, κι όλους όσους δε θυμούνται φορτωμένος. Δεν βγάζει νόημα σκέφτεται, αλλά μ’ αρέσει. Κλείνει το μάτι. Όχι τσαχπίνικα, έχει μόνο ένα. Φεύγει!
Ο Τότο πιάνει άλλο ένα βότσαλο, το κοιτάζει αρκετή ώρα, πριν το πετάξει
