Τη δεκαετία του ’60, σε μια Ελλάδα που διψούσε για λάμψη και ταλέντο, μια γυναίκα κατάφερε να γίνει σύμβολο κομψότητας, χαρίσματος και αυθεντικού ήθους. Ο λόγος για την ακαταμάχητη Ελένη Προκοπίου, ένα πρόσωπο που σημάδεψε με την παρουσία του τον ελληνικό κινηματογράφο και την καλλιτεχνική σκηνή – κι ας έμεινε τελικά μόνο για λίγο.
Η ομορφιά της ήταν το πρώτο που μαγνήτιζε. Όμως αυτό ήταν μόνο η αρχή. Όσοι τη γνώριζαν, μιλούσαν για μια πολύπλευρη καλλιτέχνιδα με ήθος και συνέπεια, με τεχνική, πειθαρχία και λάμψη που ξεπερνούσε τα φώτα της σκηνής.
Γεννημένη στην Αθήνα το 1939, ξεκίνησε να χορεύει μόλις στα 6 της στη σχολή της Λουκίας Σακελλαρίου – δίπλα στη μελλοντική φίλη και συνάδελφό της Μάρθα Καραγιάννη. Η συνέχεια ήταν λαμπρή: παραστάσεις στην Εθνική Λυρική Σκηνή και ένας καθοριστικός ρόλος στη ζωή της – παρτενέρ του θρυλικού Βαγγέλη Σειλινού, χάρη στην πρόταση του σπουδαίου Μανώλη Καστρινού.
Το ταλέντο της στην κορύφωση
Η Προκοπίου μπήκε στον κινηματογράφο ως χορεύτρια το 1960, όμως γρήγορα ξεχώρισε και στους κανονικούς ρόλους. Ήταν φτιαγμένη για τα μιούζικαλ, και οι εμφανίσεις της σε φιλμ όπως «Ο εμίρης και ο κακομοίρης», «Ραντεβού στον αέρα» και «Το πρόσωπο της ημέρας» απέδειξαν την ευελιξία της. Το 1965, η συνεργασία της με τη Φίνος Φιλμ σηματοδότησε την κορυφή της καριέρας της.
Το ίδιο καλοκαίρι, λάμπει και στο θέατρο με το μιούζικαλ «Το ρετιρέ της Εύας», δίπλα σε ιερά τέρατα της σκηνής: Πάντζας, Παράβας, Σειλινός, Καραγιάννη.
Το εξώφυλλο που έγραψε ιστορία
Τον Μάρτιο του 1965, ποζάρει για το περιοδικό Πρώτο – και το αποτέλεσμα μένει στην ιστορία: μια φωτογραφία με σπάνια αισθητική, που προκαλεί δέος και θαυμασμό. Οι θαυμαστές αποθεώνουν την εικόνα, οι συνάδελφοι επαινούν τον χαρακτήρα της.
Μια έξοδος γεμάτη αξιοπρέπεια
Στα πρώτα χρόνια του ’70, η Ελένη αποσύρεται διακριτικά από το προσκήνιο. Ερωτεύεται τον επιχειρηματία Αντώνη Συρίγο και αποφασίζει να αφιερωθεί στην οικογένειά της. Η τελευταία της ταινία, «Το κοροϊδάκι της πριγκιπέσσας» (1972), την βρίσκει έγκυο στην κόρη της, την Ειρήνη.
Έφυγε από τη σκηνή όπως ακριβώς έζησε τη σύντομη αλλά εκθαμβωτική της καριέρα: με στιλ, ήθος και μοναδική φινέτσα.
