Σε έναν κόσμο γεμάτο συγκρούσεις, ασφυκτικό άγχος και αυξανόμενη αποξένωση από το περιβάλλον και την κοινωνία, η επιθυμία για μια ζωή που θα χαρακτηρίζεται από ηρεμία, ειρήνη και την αρμονία ανάμεσα στον άνθρωπο και τη φύση μοιάζει με ανεκπλήρωτο όνειρο. Ήδη από την Αρχαιότητα υπάρχει αυτή η άνιση σχέση, η οποία σήμερα πλέον γνωρίζει μια δραματική κορύφωση. Θέμα που συναντούμε σε ουτοπίες του Thomas Morus ή του Karl Marx, η επιθυμία για μια κοινωνία ελεύθερη από συγκρούσεις και προβλήματα αποτελεί ένα προφανώς αιώνιο θέμα πέρα από εθνικά ή πολιτισμικά σύνορα. Επίσης ένα θέμα ελεύθερο από οποιαδήποτε δέσμευση με το χρόνο και το χώρο. Καμιά άλλη ουτοπία μέχρι σήμερα δεν αντιπροσωπεύει, ωστόσο, με τη δύναμη του αρχαίου καλλιτεχνικού μύθου της Αρκαδίας, την ιδανική αντίληψη για μια τέτοια κοινωνία, στην οποία δεν υπάρχουν προβλήματα, αλλά επικρατούν παραδεισένιες καταστάσεις.
Ξεκινώντας από το Ρωμαίο ποιητή Βιργίλιο, ο οποίος περιγράφει την Αρκαδία στα «Βουκολικά» του ως ένα τοπίο ψυχών, η ιδέα αυτού του ευχάριστου τόπου, ενός «locus amoenus», στον κόσμο της Αρχαιότητας καθιερώνεται και βρίσκει έναν πλούσιο αντίκτυπο στις τέχνες στην Αναγέννηση και στο Μπαρόκ καθώς και στην εποχή περί το 1880. Καλλιτέχνες όπως ο Claude Lorrain, ο Nicolas Poussin, οι Ολλανδοί Nicolaes Berchem και Herman van Swanevelt καθώς και διάφοροι Γερμανοί που ζουν στη Ρώμη ανυψώνουν το «Μύθο της Αρκαδίας» σε ένα από τα πιο σημαντικά και διαδεδομένα θέματα της ζωγραφικής και της χαρακτικής της εποχής τους. Μέχρι σήμερα, τα έργα τέχνης αυτής της θεματολογίας δεν έχουν χάσει τίποτα από τη μαγεία και τη γοητεία τους.
Η έκθεση αυτή που βασίζεται στη Συλλογή Χαρακτικών του Πανεπιστημίου του Τρίερ αναπαριστά βάσει πενήντα επιλεγμένων αριστουργημάτων από το χρονικό διάστημα μεταξύ 1490 και 1830 την εξέλιξη της αρκαδικής εικόνας σε όλη την πολυπλοκότητά της. Ιδιαίτερα τονίζεται η ένταξη κοσμικών θεμάτων στην αναπαράσταση του παραδείσου της Χρυσής Εποχής και σκιαγραφείται η τάση της μεταφοράς του Αρκαδικού στοιχείου στην αναπαράσταση της πατρίδας. Επίσης, εξετάζονται οι καλλιτεχνικές ρίζες της δύναμης του αρκαδικού ιδεώδους: είναι το φως με το παιχνίδι του ανάμεσα στη φωτεινότητα και τη σκιά; Ή οι συσσωρεύσεις των ποιμένων με πρόβατα και αίγες που βόσκουν ειδυλλιακά ή μήπως τα μυθολογικά πλάσματα από την ακολουθία του Πάνα;
Εγκαίνια: Πέμπτη, 21 Νοεμβρίου 2013, ώρα 19.30
Διάρκεια: 21.11.2013 – 10.01.2014
Goethe-Institut Thessaloniki, Γκαλερί, Βασ. Όλγας 66
Είσοδος ελεύθερη
Ώρες λειτουργίας:
Δευτέρα-Παρασκευή 10.00 – 14.00 και 17.00 – 21.00
Σάββατο, Κυριακή κλειστά
