
Κάθε εβδομάδα ένας συγγραφέας απαντά σε 15 ερωτήσεις. Σήμερα ο Πρόδρομος Γιαγκόπουλος
- Γιατί γράφετε;
Για να ξορκίσω φόβους, φαντάσματα κι εκείνη τη φωνή δίπλα στο αυτί μου που λέει: είσαι απλά ένας θνητός.
- Τι κάνετε όταν δεν γράφετε;
Δουλεύω κανονικές δουλειές, κυλιέμαι με τα παιδιά μου στα πατώματα, προσπαθώ να κρατηθώ λογικός και λειτουργικός.
- Είστε πρωτίστως αναγνώστης/τρια ή συγγραφέας;
Πάντα αναγνώστης. Δεν μπορώ να παραμένω το δεύτερο αν δεν είμαι φανατικά το πρώτο.
- Τι διαβάζετε αυτό το διάστημα;
Βιβλία που μου δανείζουν φίλοι: τα Μικρά Συζυγικά Εγκλήματα, ας πούμε και την Ιστορία Φαντασμάτων.
- Με ποιες προσωπικότητες της Λογοτεχνίας θα βγαίνατε για ποτό;
Με τον Μίσσιο, με τον Κοροβέση. με τον Χρηστίδη και απλά να κοιτιόμαστε.
- Ισχύει ακόμα ο «θάνατος του συγγραφέα» στην εποχή των social media;
«Ζωντανός» αισθάνομαι, οπότε όλα καλά φαντάζομαι.
- Γίνεται να βιοπορίζεσαι στην Ελλάδα μόνο από τη συγγραφή;
Nope.
- Διδάσκεται η γραφή;
Όλα διδάσκονται. Κάποιοι έχουν μια οπτική που τους επιτρέπει να δούνε περισσότερα πράγματα από τους υπόλοιπους και να γράψουνε γι’ αυτά, όμως χωρίς δουλίτσα μένεις στα ρηχά να πλατσουρίζεις το ταλέντο σου.
- Ποιο θα ήταν το δικό σας «γράμμα σ’ ένα νέο ποιητή»;
Μην ακούς αυτούς που σου γράφουν γράμματα.
- Η Λογοτεχνία είναι ενιαία ή επιδέχεται διακρίσεων;
Ο κριτής είναι ο αναγνώστης. Για μένα δεν υπάρχει διάκριση. Μόνο το τι θέλω να διαβάσω μια συγκεκριμένη στιγμή στον χρόνο.
- Υπάρχουν mustread βιβλία; Ποια είναι για εσάς;
Υπάρχουν. Για τον καθένα διαφορετικά και πρέπει να ψάξει πολύ για να τα ανακαλύψει. Κι ελπίζω μετά να μην έχει την αφέλεια να τα προτείνει ως mustread και σε άλλους.
- Πώς είναι να γράφεις στον καιρό της πολιτικής ορθότητας;
Πολιτική ορθότητα υπήρχε πάντα. Κάποιοι ενοχλούνται, κάποιοι ρωτάνε: Είναι χιούμορ αυτό; Είναι λογοτεχνία αυτό; Πορνογραφία. Ασέβεια. Άσε μας κουκλίτσα μας, και πάει λέγοντας. Το μοναδικό όριο το βάζει ο δημιουργός.
- Γιατί οι Έλληνες γράφουν περισσότερο απ’ ό, τι διαβάζουν;
Δεν ξέρω πώς έχει δημιουργηθεί αυτός ο μύθος. Δεν έχω γνωρίσει ούτε έναν άνθρωπο που γράφει και δεν διαβάζει φανατικά. Το γιατί δεν πουλάει το βιβλίο είναι συζήτηση πολυπαραγοντική και δεν έχει να κάνει με την αναλογία γράφω-διαβάζω.
- Πώς σας επηρεάζει η πολιτική επικαιρότητα;
Σε αυτά που γράφω είναι εκεί, κομμάτι αναπόσπαστο. Στη ζωή μου κρατιέμαι μερικά μέτρα μακριά.
- Η Λογοτεχνία, τελικά, σας έχει αλλάξει τη ζωή;
Όχι. Την έχει κάνει, όμως, πιο ενδιαφέρουσα. Μερικές φορές την πικραίνει και άλλες τη ζαχαρώνει. Κι είναι κι αυτό πολύ σημαντικό.

Κέδρα μία πολυφωνική νουβέλα
Η Κέδρα είναι μια μικρή ελληνική κωμόπολη σαν όλες τις άλλες. Έχει πλατεία, σχολείο, εκκλησία, καφενεία, χωράφια και θάλασσα. Έχει εφήβους που ονειρεύονται να φύγουν, άντρες που μαθαίνουν να σωπαίνουν, γυναίκες που αντέχουν, παιδιά που μεγαλώνουν απότομα. Και έχει μυστικά. Όταν ένα κορίτσι πεθαίνει, τίποτα δεν μένει ίδιο. Μια αλυσίδα γεγονότων ξεκινά: τροχαία, εγκλήματα, φωτιές, φανατισμός, θαύματα που μοιάζουν με κατάρες. Η πραγματικότητα της Κέδρας αρχίζει να ξεφλουδίζει και, από κάτω της, φαίνεται κάτι παλιότερο και σκοτεινό. Δάσκαλοι, εργάτες, μητέρες, αστυνομικοί, μετανάστες, έφηβοι, ένας ιερέας και ένα βρέφος αφηγούνται την ιστορία της Κέδρας ο καθένας με τη δική του φωνή. Καμία δεν λέει όλη την αλήθεια. Όλες μαζί, όμως, τη συνθέτουν.
Η Κέδρα είναι μια πολυφωνική νουβέλα για την επαρχία, την πίστη, την εξουσία και την ανθρώπινη ανάγκη για νόημα. Ένα έργο για το πώς γεννιούνται οι μύθοι, πώς θεριεύει ο φανατισμός και πώς, μέσα από τις στάχτες, ακούγεται ακόμη μια φωνή που μαθαίνει να λέει:
«μα… μα;»
Λέξεις: Πρόδρομος Γιαγκόπουλος Επιμέλεια κειμένων και έκδοσης: Καλλιόπη Πασιά Σχεδιασμός εξωφύλλου: Ελένη Κεσαπίδου



