Σαράντα χρόνια μετά την πρεμιέρα του «Ferris Bueller’s Day Off», η ταινία του Τζον Χιουζ εξακολουθεί να θεωρείται μία από τις πιο αγαπημένες κωμωδίες της δεκαετίας του ’80. Ανάμεσα στις αμέτρητες εμβληματικές σκηνές της, υπάρχει μία που παραμένει χαραγμένη στη μνήμη των θεατών: η στιγμή που η θρυλική Ferrari καταλήγει να διαπερνά τη γυάλινη πρόσοψη ενός εντυπωσιακού μοντερνιστικού κτιρίου και να πέφτει στο κενό.
Το κτίριο αυτό δεν ήταν κινηματογραφικό σκηνικό. Πρόκειται για το πραγματικό Ben Rose House στο Highland Park του Ιλινόις, ένα αρχιτεκτονικό διαμάντι που κατασκευάστηκε το 1953 για τον σχεδιαστή υφασμάτων και φωτογράφο Ben Rose και τη σύζυγό του, Frances. Το σπίτι σχεδιάστηκε από τον αρχιτέκτονα A. Joseph Speyer, μαθητή και συνεργάτη της σχολής του Mies van der Rohe, ενώ το διάσημο γυάλινο περίπτερο που φιλοξενούσε τη συλλογή αυτοκινήτων της οικογένειας προστέθηκε το 1974.
Όταν ο Τζον Χιουζ αναζητούσε το κατάλληλο σπίτι για να αποδώσει τον χαρακτήρα του Κάμερον Φράι, βρήκε ακριβώς αυτό που ήθελε. Η ψυχρή, γεωμετρική αισθητική του χώρου και η εικόνα της Ferrari μέσα σε μια γυάλινη βιτρίνα ταίριαζαν απόλυτα με τη σχέση του ήρωα με τον αυστηρό και απόμακρο πατέρα του. Μάλιστα, σύμφωνα με όσους συμμετείχαν στην παραγωγή, το αρχικό σενάριο δεν περιλάμβανε τη διάσημη πτώση του αυτοκινήτου. Η ιδέα γεννήθηκε αφού ο Χιουζ είδε το σπίτι και αποφάσισε να ξαναγράψει τη σκηνή ειδικά για αυτή την τοποθεσία.
Η κινηματογράφηση της καταστροφής μόνο εύκολη δεν ήταν. Για να προστατευθεί το κτίριο, όλες οι γυάλινες επιφάνειες αντικαταστάθηκαν προσωρινά με ειδικά υλικά που μπορούσαν να σπάσουν με ασφάλεια. Επίσης, η Ferrari που βλέπουμε να πέφτει δεν ήταν αυθεντική Ferrari 250 GT California, αλλά ένα ειδικά κατασκευασμένο αντίγραφο από υαλοβάμβακα. Η παραγωγή είχε ουσιαστικά μία μόνο ευκαιρία να πετύχει τη σκηνή και χρησιμοποίησε δέκα κάμερες ταυτόχρονα για να την καταγράψει.
Σήμερα, το Ben Rose House εξακολουθεί να στέκεται ανάμεσα στα δέντρα του Highland Park. Παρά τη φήμη που απέκτησε χάρη στην ταινία, το ακίνητο δυσκολεύτηκε να βρει αγοραστή όταν βγήκε στην αγορά, καθώς πολλοί ενδιαφερόμενοι δεν ήθελαν να ζουν σε ένα σπίτι που προσελκύει διαρκώς επισκέπτες και φωτογράφους. Παρ’ όλα αυτά, παραμένει ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα σπίτια στην ιστορία του κινηματογράφου και ένα ζωντανό κομμάτι της ποπ κουλτούρας των τελευταίων τεσσάρων δεκαετιών.
