Το Sommarøy, ένα μικρό νορβηγικό νησί πάνω από τον Αρκτικό Κύκλο, έγινε γνωστό διεθνώς ως το «νησί χωρίς χρόνο». Η ιδέα αυτή δεν σημαίνει ότι οι κάτοικοί του κατάργησαν πραγματικά τα ρολόγια ή σταμάτησαν να ακολουθούν ωράρια. Αντίθετα, λειτουργεί περισσότερο ως σύμβολο μιας διαφορετικής σχέσης με τον χρόνο και ως απάντηση στην πίεση της σύγχρονης καθημερινότητας.
Κατά τους θερινούς μήνες, ο ήλιος παραμένει ορατός ακόμη και τη νύχτα, δημιουργώντας την αίσθηση ότι η ημέρα δεν τελειώνει. Οι κάτοικοι μπορούν να ψαρεύουν τα μεσάνυχτα, να κάνουν δουλειές τις πρώτες πρωινές ώρες ή να κοιμούνται όταν αισθάνονται κουρασμένοι, χωρίς το φυσικό περιβάλλον να τους επιβάλλει έναν αυστηρό διαχωρισμό ανάμεσα σε ημέρα και νύχτα.
Στην πραγματικότητα, όμως, το Sommarøy δεν ζει έξω από τον χρόνο. Τα καταστήματα λειτουργούν με ωράρια, τα ραντεβού προγραμματίζονται και τα κινητά τηλέφωνα συνεχίζουν να δείχνουν την ώρα. Αυτό που διαφοροποιείται είναι η σημασία που δίνεται στο ρολόι. Ο χρόνος αντιμετωπίζεται ως εργαλείο οργάνωσης και όχι ως απόλυτος κανόνας που καθορίζει κάθε στιγμή της ζωής.
Η παγκόσμια γοητεία που άσκησε το νησί αποκαλύπτει τη βαθύτερη κόπωση του σύγχρονου ανθρώπου από την ταχύτητα, την παραγωγικότητα και τη συνεχή αίσθηση ότι δεν προλαβαίνει. Παράλληλα, δείχνει ότι η πλήρης απουσία προγράμματος μπορεί να προκαλέσει ανασφάλεια, καθώς πολλοί έχουν μάθει να λειτουργούν μόνο μέσα σε χρονοδιαγράμματα.
Το Sommarøy δεν προτείνει την κατάργηση του χρόνου. Υπενθυμίζει, όμως, ότι το ρολόι πρέπει να εξυπηρετεί τη ζωή και όχι να την ελέγχει.
