Το τραγούδι που έμελλε να αλλάξει για πάντα το alternative rock ξεκίνησε σχεδόν σαν αστείο. Ο Kurt Cobain ήθελε να γράψει κάτι «απλό και δυνατό», εμπνευσμένο από τους Pixies. Τίποτα επαναστατικό στα χαρτιά. Κανείς δεν περίμενε ότι αυτό το riff θα γινόταν το soundtrack μιας ολόκληρης γενιάς.
Ο τίτλος, όμως, δεν είχε καμία σχέση με εφηβική επανάσταση. Προέκυψε από graffiti φίλης του Cobain, που έγραφε «Kurt smells like Teen Spirit» – μάρκα αποσμητικού. Ο ίδιος δεν ήξερε καν ότι ήταν brand. Νόμιζε ότι ήταν κάτι βαθύ και πολιτικό. Το πιο εμβληματικό τραγούδι των 90s βαφτίστηκε από παρεξήγηση.
Στο στούντιο, τα πράγματα ήταν εξίσου χαοτικά. Ο παραγωγός Butch Vig ζήτησε από τον Cobain να ηχογραφήσει διπλά φωνητικά. Εκείνος αρνήθηκε. Θεωρούσε ότι αυτό ήταν «pop τρικ». Τελικά το έκανε απρόθυμα – και αυτά τα διπλά vocals έγιναν κομμάτι της ταυτότητας του τραγουδιού.
Όταν κυκλοφόρησε, κανείς δεν περίμενε τέτοια έκρηξη. Το MTV το έπαιζε ασταμάτητα. Το grunge βγήκε από τα υπόγεια και βρέθηκε στο κέντρο της pop κουλτούρας. Και ο Cobain; Δεν ένιωσε ποτέ άνετα με αυτό. Το τραγούδι που τον έκανε διάσημο, ήταν και αυτό που τον απομάκρυνε από την ανωνυμία που αγαπούσε.
