Κάθε εβδομάδα ένας συγγραφέας απαντά σε 15 ερωτήσεις. Σήμερα ο Θάνος Παπαδάκος
1. Γιατί γράφετε;
Για να εξωτερικεύσω τις ιδέες μου. Για να μοιραστώ τις ιστορίες που έχω στο μυαλό μου. Δεν υπάρχει κάποια άλλη ανάγκη εσωτερική ή θεϊκή που να με εμπνέει να γράφω. Κυρίως όμως γράφω για να μιμηθώ τους αγαπημένους μου συγγραφείς.
2. Τι κάνετε όταν δεν γράφετε;
Πέρα από την εργασία μου, μου αρέσει να διαβάζω, να ακούω και να παίζω μουσική, να βλέπω ταινίες και σειρές και αν προλαβαίνω να αθλούμαι, κυρίως τρέξιμο και ποδόσφαιρο.
3. Είστε πρωτίστως αναγνώστης/τρια ή συγγραφέας;
Φυσικά αναγνώστης. Ξεκίνησα ως αναγνώστης θα συνεχίσω ως αναγνώστης, δεν θα σταματήσω να διαβάζω. Τα αναγνώσματά μου ήταν η βάση της δημιουργικότητας μου και η αιτία για να γράψω. Αν δεν διαβάσω, δεν εμπνέομαι.
4. Τι διαβάζετε αυτό το διάστημα;
Ποτέ δεν πιάνω ένα βιβλίο. Έχω μονίμως ανοιχτά δύο και τρία βιβλία. Τα βιβλία που διαβάζω σήμερα είναι ο Φαντομάς των Συβέστρ και Αλλέν, η Μητρόπολη του Φίλιπ Κερ και η Ακροβασία του Ατομικισμού του Τάσου Χαλιού, ενός εξαιρετικού έλληνα πολιτικού φιλοσόφου.
5. Με ποιες προσωπικότητες της Λογοτεχνίας θα βγαίνατε για ποτό;
Με τους αγαπημένους μου συγγραφείς. Τον Ουμπέρτο Έκο και τον Θερβάντες. Κυρίως με αυτούς τους δύο. Θα ήθελα να μάθω περισσότερα για το έργο τους και να τους κερνούσα ένα ποτό να “λυθεί” η γλώσσα τους.
6. Ισχύει ακόμα ο «θάνατος του συγγραφέα» στην εποχή των social media;
Ο κόσμος αλλάζει λόγω της τεχνολογικής έκρηξης. Είναι απίστευτο το πώς έχει αλλάξει η ζωή μας τα τελευταία 15 χρόνια. Οι αλλαγές φέρνουν νέες συνήθειες και λογικό να χρειάζεται νέα προσαρμογή. Ναι, είναι αλήθεια, τα social media “κλέβουν” χρόνο από την ανάγνωση και στερούν την αγορά του βιβλίου από πιθανό κοινό. Όμως έρχεται και η AI που έχει την δυνατότητα να αναπτύξει την δημιουργική γραφή. Ίσως ήρθε η εποχή να διαφοροποιηθεί η αφήγηση από τον κλασικό τρόπο που έγινε κατά τον Όμηρο.
7. Γίνεται να βιοπορίζεσαι στην Ελλάδα μόνο από τη συγγραφή;
Φαντάζομαι ότι οι πιο εμπορικοί συγγραφείς τα καταφέρνουν. Αλλά αυτοί θα είναι μετρημένοι στα δάχτυλα. Επίσης οι συγγραφείς που βιοπορίζονται μόνο από τα βιβλία είναι έτσι κι αλλιώς άνετοι οικονομικά, έχοντας παράλληλα εισοδήματα ανέπτυξαν την προώθηση των βιβλίων τους. Είναι σχεδόν αδύνατο να ξεκινήσει κάποιος να γράφει, χωρίς άλλα εισοδήματα και να ζει μόνο από τα βιβλία. Και οι κλασικοί συγγραφείς είχαν κι άλλα επαγγέλματα όπως δημοσιογράφοι, ναυτικοί, ταξιδιωτικοί οδηγοί, πολεμικοί ανταποκριτές κτλ.
8. Διδάσκεται η γραφή;
Για να είμαι ειλικρινής δεν το γνωρίζω. Γιατί ποτέ δεν πέρασα από σεμινάρια δημιουργικής γραφής. Όμως κάποτε έκανα μαθήματα κιθάρας, και έμαθα ότι κιθάρα μαθαίνεις μόνος σου. Από το πάθος σου να μάθεις, από την αγάπη σου να βελτιωθείς μέσα από την εξάσκηση. Μπορεί η δημιουργικότητα να φθίνει, όμως ο τρόπος γραφής με τον χρόνο βελτιώνεται. Η φαντασία καλπάζει τον πρώτο καιρό, αλλά με τον χρόνο βελτιώνεσαι στην γραφή. Όσο πιο πολύ γράφεις, τόσο καλύτερος γίνεσαι.
9. Ποιο θα ήταν το δικό σας «γράμμα σ’ ένα νέο ποιητή»;
Θα ήταν επί λέξη. “Αν θες να γίνεις ποιητής που θα ξεχωρίσεις, βγες από την εποχή σου, κοίτα έξω από αυτήν, και γράψε μπροστά από αυτήν. Κάνε εσύ το επόμενο βήμα της γενιάς σου, πριν η γενιά σου κάνει το βήμα”. Ο ποιητής οφείλει να ηγηθεί της αισθητικής αλλαγής. Να πρωτοπορήσει, να διαφοροποιηθεί.
10. Η Λογοτεχνία είναι ενιαία ή επιδέχεται διακρίσεων;
Όχι δεν είναι ενιαία. Υπάρχουν διαφορετικά στυλ, διαφορετικά είδη, διαφορετικές κατηγορίες. Το αστυνομικό μυθιστόρημα και το νουάρ είναι ένα εμπορικό βιβλίο. Το αποκαλώ αυτοσαρκαζόμενος ως το αντρικό άρλεκιν. Οι κλασικοί, οι υπαρξιστές, οι ρομαντικοί, δεν γίνεται να μπουν στην ίδια κατηγορία με το φανταστικό μυθιστόρημα, το ιστορικό ή την σάτιρα.
11. Υπάρχουν must read βιβλία; Ποια είναι για εσάς;
Θα πρότεινα κυρίως τα κλασικά έργα, Δον Κιχώτης του Θερβάντες, Πόλεμος και Ειρήνη του Τολστόι και Οι Άθλιοι του Ουγκό. Αυτά ναι, είναι must read έργα. Αύθαρτα στον χρόνο. Έφτασαν μέχρι την εποχή μας και είναι αναγνωρίσιμα και διαχρονικά.
12. Πώς είναι να γράφεις στον καιρό της πολιτικής ορθότητας;
Ανήκοντας στην γενιά Z, μεγάλωσα με διαφορετικό τρόπο. Ακόμα πιο δύσκολο το κάνει η συγγραφή ενός νουάρ μυθιστορήματος που έρχεται μαζί με όλα τα κλισέ. Ο αρειμάνιος ντετέκτιβ, η μοιραία γυναίκα. Το νουάρ από μόνο του ανήκει εκτός του κόσμου της πολιτικής ορθότητας. Οι γραμμές είναι λεπτές και φυσικά θα σεβαστώ τις αυτονόητες αλλαγές. Θέλω να πιστεύω ότι οι αναγνώστες θα καταλάβουν ότι ο υποθάλπον σεξισμός είναι μέρος του αρχετυπικού νουάρ και δεν αποτελεί θέση του γράφοντα.
13. Γιατί οι Έλληνες γράφουν περισσότερο απ’ ό, τι διαβάζουν;
Είναι μια σωστή παρατήρηση και το έχω προσέξει κι εγώ. Είναι δύσκολο να απαντήσω, γιατί από την μεριά μου διαβάζω περισσότερο από όσο έχω γράψει. Γενικά είμαστε ένας λαός που διαβάζει. Ας μην είμαστε άδικοι με τον εαυτό μας. Αλλά γράφουμε και πάρα πολύ. Περισσότερο από τον οποιοδήποτε. Κάθε μήνα εκδίδονται 800 με 1000 νέα συγγράματα. Ίσως είναι μέρος της κουλτούρας του λαού μας να εξωτερικεύουμε τις σκέψεις μας, να θέλουμε να δείξουμε τι είμαστε ικανοί να κάνουμε. Αυτό συνοπτικά περιγράφεται με την λογική “όλοι έχουμε την αποψάρα μας”.
14. Πώς σας επηρεάζει η πολιτική επικαιρότητα;
Επειδή το έργο γράφτηκε κατά την οικονομική κρίση και η πολιτική επικαιρότητα ήταν συνυφασμένη με τα γεγονότα, θα πω ότι με επηρεάζει σε μεγάλο βαθμό. Θα ήταν αδύνατο να μην επηρεαζόμαστε όλοι. Ο κύριος λόγος είναι ότι το έργο, η ιστορία των χαρακτήρων, δεν είναι διαφοροποιημένες από την ιστορική πραγματικότητα ή από την εξέλιξη της κοινωνίας. Έτσι η πολιτική επικαιρότητα είναι ο καμβάς πάνω στον οποίο φιλοτεχνείται η ιστορία των ηρώων.
15. Η Λογοτεχνία, τελικά, σας έχει αλλάξει τη ζωή;
Από την πρώτη στιγμή που έπιασα ένα βιβλίο ένιωσα τις αλλαγές. Αλλαγές που δεν μπορώ πλέον να ξεχωρίσω αφού μεγάλωσα με αυτές και διαμορφώθηκα από αυτές. Ήρθαν και κόλλησαν πάνω μου και έγιναν ένα με εμένα. Είμαι τα βιβλία που έχω διαβάσει και αδυνατώ να δω τον εαυτό μου έξω από αυτά. Είμαι ο Γουλιέλμος της Μπασκεβίλ, ο Επίσκοπος Μυριήλ, ο Σαμ Σπέιντ, ο Μικέλε Κορλεόνε.
«Κάθε Νύχτα» – Μια σκοτεινή περιπέτεια στην άγνωστη πλευρά της Αθήνας
Το βιβλίο Κάθε Νύχτα είναι ένα σύγχρονο ελληνικό noir μυθιστόρημα, που συνδυάζει αστυνομική πλοκή, ιστορικό μυστήριο και κοινωνική τοιχογραφία της Αθήνας της κρίσης. Μια αφήγηση γεμάτη ένταση, ανατροπές και νοσταλγία για μια άγνωστη, σκοτεινή μεσαιωνική Ελλάδα.
Ένα παιχνίδι ευφυΐας, πονηριάς και επιβίωσης, μέσα από ένα γραφείο ιδιωτικών ερευνών «που βρίσκει πάντα τον τρόπο να λύνει τα προβλήματα – ακόμη κι αν για να το κάνει, δημιουργεί καινούργια».
Λίγα λόγια για την πλοκή
Στην Αθήνα της οικονομικής κρίσης, τρεις νεαροί –ιδιοκτήτες ενός μικρού γραφείου ιδιωτικών ερευνών– αναζητούν διέξοδο από τη στασιμότητα και τα αδιέξοδα της εποχής. Φιλόδοξοι, ανήσυχοι και έτοιμοι να ρισκάρουν, γοητεύονται από τη σαγήνη της νύχτας και επιχειρούν μια αργή αλλά σταθερή άνοδο σε έναν κόσμο όπου η λάμψη συνυπάρχει με τον κίνδυνο. Όμως, όταν έρθει η στιγμή της πτώσης, αυτή θα είναι βίαιη.
Η ιστορία ξεκινά όταν μια μυστηριώδης και αινιγματικά γοητευτική κοπέλα τους αναθέτει την αναζήτηση της εξαφανισμένης αδελφής της. Αυτό που αρχικά μοιάζει με μία «απλή υπόθεση», σύντομα μετατρέπεται σε ένα επικίνδυνο παιχνίδι, που οδηγεί τους ήρωες στο κυνήγι ενός μεσαιωνικού κειμηλίου αμύθητης αξίας – ενός θησαυρού που περιβάλλεται από θρύλους, δεισιδαιμονίες και σκοτεινά μυστικά.
Καθώς η έρευνα προχωρά, οι τρεις νεαροί βυθίζονται στην αθέατη πλευρά της Αθήνας: έναν κόσμο υπόγειων διαδρομών, κρυφών στοών και ξεχασμένων ιστοριών, όπου το παρελθόν συναντά το παρόν και το τίμημα της αλήθειας γίνεται βαρύτερο από ποτέ.
«Τους είπε να βρουν την αδερφή της… κι εκείνοι το έψαξαν λίγο παραπάνω.»
Ταυτότητα βιβλίου
Τίτλος: Κάθε νύχτα
Συγγραφέας: Μυθοπλάστης
Εκδόσεις: Πηγή
Σελίδες: 198
Σκιτσογράφος: Ματάκιας
Κυκλοφορία: Δεκέμβριος 2025
… για το συγγραφέα
Ο «Μυθοπλάστης» γεννήθηκε στην Αθήνα το 1981 και κατάγεται από τη Μάνη.
Το 1998 αποφοίτησε από το LFH (Lycée Franco-Hellénique Eugène Delacroix).
Το 2007 απέδρασε από το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, ως απόφοιτος του τμήματος Αγροτικής Οικονομίας και Ανάπτυξης, και ανυψώθηκε σε Master of Arts in Management από το University οf Brighton το 2009. Την ίδια χρονιά ξεκίνησε ως πωλητής στον χώρο των γραφικών τεχνών και από το 2018 διαχειρίζεται μια εταιρεία στον ίδιο τομέα. Το ωμό γράψιμό του συνδέει την κυνικότητα με το χιούμορ. Μένει μόνιμα στου Φιλοπάππου και γράφει παντού. Το βιβλίο «Κάθε Νύχτα» ξεκίνησε το 2007 και συνεχίζεται ακόμη.
…τα σκίτσα
Το βιβλίο είναι διανθισμένο με πρωτότυπα σκίτσα, ειδικά σχεδιασμένα ώστε να συνοδεύουν και να ενισχύουν τις περιγραφές του κειμένου. Κάθε εικόνα λειτουργεί ως σιωπηλός αφηγητής, αποτυπώνοντας τη σκοτεινή ατμόσφαιρα, τα πρόσωπα και τους χώρους της ιστορίας, και προσκαλώντας τον αναγνώστη να βυθιστεί ακόμη πιο βαθιά στον κόσμο του μυθιστορήματος.
