Κάθε εβδομάδα ένας συγγραφέας απαντά σε 15 ερωτήσεις. Σήμερα ο Γιώργος Σύρμας
- Γιατί γράφετε;
Για να επικοινωνήσω. Τα κείμενα είναι πάντα αφορμή για συζητήσεις.
- Τι κάνετε όταν δεν γράφετε;
Με κακομαθαίνω – βόλτες και παρέα με αγαπημένους ανθρώπους. Στη χειρότερη, δουλεύω κάνοντας πρόβες.
- Είστε πρωτίστως αναγνώστης/τρια ή συγγραφέας;
Θα βάλω τις δύο ιδιότητες πλάι πλάι, σαν παιδιά που μοιράζονται το ίδιο θρανίο. Με την ιδιότητα του αναγνώστη ανακαλύπτω όλο και περισσότερα για τη λειτουργία του συγγραφέα.
- Τι διαβάζετε αυτό το διάστημα;
Το 2666 του Ρομπέρτο Μπολάνιο, σε μετάφραση Κρίτωνα Ηλιόπουλου.
- Με ποιες προσωπικότητες της Λογοτεχνίας θα βγαίνατε για ποτό;
Μου φαίνεται ασύλληπτο σε έκταση και βάθος το συνολικό έργο του Σαίξπηρ. Ένα ποτό δεν μας φτάνει. Τραπέζια ολόκληρα σε ελισαβετιανές ταβέρνες μάλλον.
- Ισχύει ακόμα ο «θάνατος του συγγραφέα» στην εποχή των social media;
Η εικόνα του συγγραφέα είναι πλέον πιο προσιτή από ποτέ. Είναι πια δυσκολότερο να χαθεί μες στην ανωνυμία που χάριζαν στο παρελθόν οι ολοένα αυξανόμενες κρίσεις των αναγνωστών. Παλιότερα, ο συγγραφέας έφτανε να είναι αυτό που οι αναγνώστες είχαν προσλάβει για τον ίδιο μέσα από το έργο του. Στην εποχή μας όπου η πληροφορία κινείται τόσο αστραπιαία, οι συγγραφείς μοιραία φέρουν αγκαζέ με το έργο τους και την προσωπικότητά τους. Δεν έχει να κάνει μόνο με τα social media. Είναι η πρόσβαση που έχουμε όλοι μας στην όποια πληροφορία για οποιονδήποτε.
- Γίνεται να βιοπορίζεσαι στην Ελλάδα μόνο από τη συγγραφή;
Γνωρίζω ανθρώπους που ζουν δουλεύοντας με τα κείμενα: συγγράφουν, αρθρογραφούν, μεταφράζουν, διδάσκουν, επιμελούνται. Ίσως ένας συνδυασμός των παραπάνω θα μπορούσε να προσφέρει έναν μίνιμουμ εισοδήματος ώστε να βιοποριστεί κάποιος. Αλλά το στοίχημα στις μέρες μας δεν πρέπει να είναι η επιβίωση. Χρειαζόμαστε αξιοπρεπή διαβίωση, και δυστυχώς, πολύ φοβάμαι ότι στη χώρα μας είναι εξαιρετικά δύσκολο να επιτευχθεί κάτι τέτοιο για όσους ασχολούνται αποκλειστικά με τα κείμενα.
- Διδάσκεται η γραφή;
Κατά καιρούς προτείνονται τεχνικές και μέθοδοι. Και είναι καλό που μας προσφέρονται αυτές οι επιλογές. Είναι στο χέρι του καθένα, λοιπόν, να βρει τον προσωπικό του δρόμο ακολουθώντας ή όχι τις όποιες συμβουλές.
- Ποιο θα ήταν το δικό σας «γράμμα σ’ ένα νέο ποιητή»;
Για την ώρα δεν έχω σταματήσει να διατυπώνω δικές μου απορίες για την τέχνη και τη ζωή.
- Η Λογοτεχνία είναι ενιαία ή επιδέχεται διακρίσεων;
Δεν ξέρω αν ο διαχωρισμός της λογοτεχνίας σε είδη εξυπηρετεί πρωτίστως τους θεωρητικούς/ακαδημαϊκούς για τις μελέτες τους ή την εκδοτική παραγωγή για τον εμπορικό της σχεδιασμό. Όπως και να ’χει, θέλω να πιστεύω ότι το καλό λογοτεχνικό έργο βρίσκει τον δρόμο του, το αναγνωστικό του κοινό και τη θέση του ανάμεσα σε άλλα που του μοιάζουν λιγότερο ή περισσότερο.
- Υπάρχουν must read βιβλία; Ποια είναι για εσάς;
Η ανάγνωση πάντως είναι μια must συνήθεια, και αν βουτήξουμε σε αυτήν θα βρούμε σίγουρα ο καθένας τα δικά του must βιβλία. Είναι μια πολύ προσωπική υπόθεση.
- Πώς είναι να γράφεις στον καιρό της πολιτικής ορθότητας;
Ως συγγραφείς οφείλουμε να μοιραζόμαστε σκέψεις χωρίς να συμβάλλουμε στον επανατραυματισμό ήδη ευάλωτων ανθρώπων. Αυτό σημαίνει, για παράδειγμα, ότι μας αφορά η κριτική στάση απέναντι στην τρανσφοβία και όχι απέναντι στο διεμφυλικό άτομο. Ευτυχώς, η πολιτική ορθότητα δεν έχει τη δυνατότητα να αποκλείσει τους τρόπους με τους οποίους κάθε συγγραφέας θα χειριστεί τον λόγο για να σταθεί αλληλέγγυος απέναντι σε ευάλωτους συνανθρώπους μας. Οι γλώσσες είναι τόσο πλούσια εργαλεία που βρίσκουν τις λέξεις για τα πάντα. Η πρόθεση μετράει.
- Γιατί οι Έλληνες γράφουν περισσότερο απ’ ό,τι διαβάζουν;
Αν όντως ισχύει κάτι τέτοιο, θα μπορούσε να είναι μια έκφανση του ιδιαίτερου χαρακτηριστικού μας να μιλάμε περισσότερο και να ακούμε λιγότερο.
- Πώς σας επηρεάζει η πολιτική επικαιρότητα;
Συνήθως μου προκαλεί ανασφάλεια και θυμό. Πάει πολύς καιρός από την τελευταία φορά που ένιωσα ανάταση λόγω πολιτικών εξελίξεων. Πρόκειται για μια συνεχή υπενθύμιση ότι οφείλουμε ως πολίτες να είμαστε ενεργοί, ενάντια στην απάθεια και την παραίτηση.
- Η Λογοτεχνία, τελικά, σας έχει αλλάξει τη ζωή;
Έχει ενδυναμώσει μέσα μου την πίστη στον άνθρωπο. Οι συγγραφείς δρουν μέσω των κειμένων, παρακινούν, εμπνέουν, ανοίγουν δρόμους. Αυτό είναι πολιτική πράξη. Και ευτυχώς, τρέφει και μια ελπίδα για να συνεχίσουμε να ζούμε σε έναν κόσμο όπου, θέλοντας και μη, χρειαζόμαστε ο ένας τον άλλο.
Ο Γιώργος Σύρμας γεννήθηκε το 1981 στην Αθήνα. Αφού ολοκλήρωσε την ακαδημαϊκή του εκπαίδευση πάνω στις Ανατολικές Σπουδές, την Οθωμανική Ιστορία και την Τουρκική Γλώσσα στα Πανεπιστήμια Μακεδονίας, Κρήτης και Ιstanbul αντίστοιχα, σπούδασε στην Ανώτερη Σχολή Δραματικής Τέχνης «Αρχή». Ως ηθοποιός έχει συμμετάσχει σε παραγωγές στο Εθνικό Θέατρο, το Θέατρο Τέχνης, τη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών, το Φεστιβάλ Αθηνών κ.ά. Έχει ολοκληρώσει μεταπτυχιακές σπουδές στη Θεατρική Μετάφραση και Δημιουργική Γραφή (ΕΚΠΑ). Μεταφράζει κείμενα τουρκικής δραματουργίας. Το REC είναι το πρώτο του μυθιστόρημα.
