Ένα ιστορικό κεφάλαιο για τον Μεσενικόλα έκλεισε, καθώς το τελευταίο παραδοσιακό καφενείο του χωριού κατέβασε ρολά. Για 32 ολόκληρα χρόνια, ο Δημήτρης Βασαρδάνης – ο γνωστός σε όλους Μίμης – κρατούσε ζωντανό το στέκι της γειτονιάς. Με χιόνια, βροχές ή παγωνιές, ήταν πάντα εκεί: άνοιγε το καφενείο, άναβε τη σόμπα, σέρβιρε τον καφέ και με το μηχανάκι του έφτανε μέχρι την πόρτα κάθε σπιτιού με το γάλα ή το ψωμί που χρειαζόταν η οικογένεια του χωριού. Ήταν κάτι παραπάνω από επαγγελματίας· ήταν η ψυχή ενός τόπου που παλεύει με την ερήμωση.
Το κλείσιμο του καφενείου αφήνει πίσω του ένα κενό που δύσκολα γεμίζει. Γιατί το καφενείο δεν είναι μόνο καφές και τάβλι· είναι σημείο αναφοράς, χώρος συνύπαρξης, κοινωνικής επαφής και κουβέντας. Εκεί οι άνθρωποι γίνονταν παρέα, ακόμη κι αν δεν κάθονταν στο ίδιο τραπέζι· εκεί που η πολιτική ανακατευόταν με τα ποδοσφαιρικά και οι κουβέντες έδιναν και έπαιρναν. Αν δεν βρεθεί κάποιος να το αναλάβει ξανά, η απουσία του θα φαίνεται κάθε Κυριακή, όταν μετά τη θεία λειτουργία οι κάτοικοι θα σκορπίζουν κατευθείαν στα σπίτια τους, σαν να μην υπάρχει πια χωριό.
