Είναι κάποιες φορές που δεν θες τίποτα τρομερό, απλά να φας καλά. Να γυρίσεις στο σπίτι χορτάτος, να έχεις φάει κάτι καλό, να έχεις ψιλοζαλιστεί από τα τσίπουρα, να δεις τους φίλους σου, και να κλείσεις έτσι την εβδομάδα σου.
Ο δρόμος μας εβγαλε εύκολα στην Ουζομανία, δίπλα στο Υπουργειο Μακεδονίας Θράκης, και ευτυχώς βρήκαμε τραπέζι. Το περιβάλλον όπως μπορείς να το φανταστείς. Τίποτα εξαντρίκ, χάρτινα τραπεζομάντηλα, ρετσίνες, χύμα κλίμα, καδράκια με σατιρικά σκίτσα στους τοίχους και με την ατάκα “Μη ξεχάσετε να φύγετε”.
Η πρώτη ύλη δουλεύεται χωρίς πολύ παίδεμα ή περίπλοκα μαγειρικά τεχνάσματα και τα πιάτα καταφτάνουν ένα – ένα μπροστά σου. Πολύ καλές τιμές, τίμια πιάτα, Μεγάλες μερίδες.
Κατευχαριστηθήκαμε τις τηγανητές γαρίδες, ο φίλος μας ο Κωνσταντίνος μας είχε πει δυο φορές για τα ντολμαδάκια οπότε ήταν μονόδρομος να τα προτιμήσουμε, όντως άξιζαν, φάγαμε καλαμαράκια που ήταν όπως ακριβώς έπρεπε (όχι εκείνα τα μαστιχωτά, τα κατεψυγμένα που έχουμε φάει αλλού), οι τηγανητές πατάτες ήταν φρέσκιες, όχι προτηγανισμένες, πήραμε χτυπητή και όταν τελείωσε ξαναπαραγγείλαμε, ψητό ψωμάκι με λαδάκι και ρίγανη, μεγάλη μερίδα γαύρου και ωραία ψητά ψάρια.
Και η γοργόνα να μας κοιτά από ψηλά και να ψάχνει το αθάνατο νερό – μέχρι να το βρει ομως εμεις ξέρουμε πως το θέμα δεν είναι ότι θα πεθάνουμε, αλλά ότι ως τοτε, πρέπει να ζήσουμε ωραία.
Λουί Παστέρ 5, Θεσσαλονίκη
