Η Μαρία δεν ήθελε απλώς να σβήσει 40 κεράκια. Ήθελε να γυρίσει τον χρόνο πίσω. Έτσι, αποφάσισε να μετατρέψει τα γενέθλιά της σε μια βραδιά αφιερωμένη στα 90s, τη δεκαετία που σημάδεψε τα παιδικά και εφηβικά της χρόνια. Με Walkman, βιντεοκασέτες, αφίσες, περιοδικά, αγαπημένα σνακ και ένα soundtrack γεμάτο Spice Girls, Backstreet Boys και ελληνικά σουξέ της εποχής, έστησε ένα πάρτι που έμοιαζε περισσότερο με χρονομηχανή παρά με γενέθλια. Μιλήσαμε μαζί της για τις αναμνήσεις που ξύπνησαν, τα αντικείμενα που κράτησε για δεκαετίες και όλα όσα κάνουν τα 90s να παραμένουν μια από τις πιο αγαπημένες εποχές για μια ολόκληρη γενιά.
Τι ήταν αυτό που σε έκανε να πεις «τα 40 τα γιορτάζω σαν να είναι 1999;
Τα 40 τα θεωρούσα και τα θεωρώ ηλικία ορόσημο για πολλούς λόγους. Ελπίζω να είναι η αρχή για νέα όμορφα ξεκινήματα. Για κάποιον λόγο όλοι όσοι τα έχουν ήδη περάσει με καλωσορίζουν σε ένα «club» πολύ ξεχωριστό, νιώθοντας όπως λένε πολύ πιο συνειδητοποιημένοι και σίγουροι. Ελπίζω να επιβεβαιωθούν…
Τα 90s είναι για μένα γεμάτα από τις πιο όμορφες αναμνήσεις μου, από τους φίλους και τα παιδικά φλερτ, μέχρι το στυλ, τις μουσικές και τα πάρτι. Η δεκαετία του ’90 είχε μια ανεμελιά και μια αθωότητα που δεν θα είναι ποτέ η ίδια. Όλα κυλούσαν πιο αργά, πιο ήρεμα, πιο απολαυστικά.
Αγαπημένα τραγούδια να παίζουν στο Walkman, βιντεοκασέτες με λατρεμένες ταινίες από το video club, δωμάτια γεμάτα αφίσες, arcade games, πάρτι στα Goody’s, sleepovers… Δεν ξέρω τι να πρωτοθυμηθώ… Βασικά όλα τα θυμάμαι. Κάποιες φορές νομίζω πως τα ζω ξανά όλα στον ύπνο μου. Κι έπειτα ξυπνάω και είμαι 40 με παιδί, δουλειά και υποχρεώσεις…
Σκέφτηκα, λοιπόν, ότι θα ήθελα να ζήσω ξανά στα 40 μου όλα εκείνα τα όμορφα που μου είχαν λείψει τόσο πολύ, έστω και για μία ακόμα βραδιά.
Ποιο ήταν το πρώτο πράγμα που μπήκε στη λίστα οργάνωσης του πάρτι;
Καλά, σίγουρα το στήσιμο του σκηνικού, για το οποίο έγιναν κάποιες «ανασκαφές»! (γέλια) Αφίσες, παλιά ενδεικτικά, επιτραπέζια της εποχής, αλληλογραφίες, φωτογραφίες και λευκώματα… Έπειτα περάσαμε στα σνακ και τα ποτά, κάτι που είχε επίσης λίγο ψάξιμο. Βέβαια, δε γνώριζα ότι πολλά από αυτά κυκλοφορούν ακόμα για καλή μου τύχη. Είχα να πιω Sprite με γρεναδίνη από το Γυμνάσιο…
Υπήρχε κάποιο σνακ των 90s που δυσκολεύτηκες να βρεις αλλά δεν γινόταν να λείπει;
Έφαγα τον κόσμο να βρω τις τσίχλες τσιγάρα και τις καραμέλες βραχιολάκια. Δυστυχώς δεν βρήκα παγωτά πατούσα, που μέχρι προσφάτως κάπου τα είχα δει αλλά με ενημέρωσαν ότι η εταιρεία τα σταμάτησε φέτος. Να φανταστείς ο μπουφές είχε τα κλασικά ξυλάκια με τα κεφτεδάκια και τα κασεράκια, αλλά και κορμό σε σχήμα σκατζόχοιρου, συνταγή της Βέφας Αλεξιάδου, που είχαμε παλιά στα παιδικά μας πάρτι. Κλασικά πακοτίνια, πιτσίνια, δρακουλίνια… Σοκολάτες που υπάρχουν ακόμα όπως Kiss, Derby και 3 Beat… Bρήκα τελικά πολλά στην έρευνα και όντως πέτυχε το τελικό αποτέλεσμα.
Ποιο αντικείμενο της διακόσμησης σου ξύπνησε τις πιο έντονες αναμνήσεις;
Είχα κρατημένα πολλά πράγματα από τα παιδικά μου χρόνια. Το πιο αγαπημένο όλων είναι η Ατζεντίνα μου, την οποία είχαμε κάποτε τα πιο πολλά κορίτσια. Ανοίγοντάς τη διαπίστωσα πως η ημερομηνία που είχα καταχωρημένη ήταν ακόμα το 1994. Δεν είχα κάνει ποτέ reset από τότε και ήταν πολύ συγκινητικό. Σκέφτηκα ότι ίσως τελικά δεν ήθελα και δεν θέλω να κάνω reset μέσα μου, να μη σβηστούν ποτέ οι αναμνήσεις μου.
Είχα, επίσης, Walkman με κασέτες, παλιά παιχνίδια όπως το «Χτυποκάρδια στο τηλέφωνο», αγαπημένο της εποχής, χούλα χουπ, βιντεοκασέτες της Disney, παλιές κάμερες και φωτογραφικές μηχανές, όπως Polaroid, αφίσες και περιοδικά της εποχής, όπως η «Κατερίνα»… Γενικά δημιούργησα ένα σκηνικό με τα πολύ αγαπημένα εκείνης της εποχής.
Αν έπρεπε να περιγράψεις τα 90s με τρεις λέξεις, ποιες θα ήταν;
Αθωότητα, χρώμα, ευτυχία!
Ποιο τραγούδι έκανε τους καλεσμένους να σηκωθούν μαζικά για χορό;
Τις λίστες με τα τραγούδια τις ετοίμαζα μέρες και νομίζω ήταν πολύ πετυχημένες. Καλά… Τι να πρωτοπώ… Από Καλλίρη, Μπίγαλη και Λιβιεράτο, μέχρι Britney Spears, Spice Girls και Backstreet Boys… To αστείο είναι ότι όλοι μας ξέρουμε απ’ έξω τους στίχους από εκατοντάδες τραγούδια του τότε και σήμερα ξεχνάμε τι φάγαμε χθες. (γέλια)
Ποιο σνακ εξαφανίστηκε πρώτο από το τραπέζι;
Νομίζω τα κεφτεδάκια! Γενικά φαγώθηκαν όλα και χάρηκα πολύ!
Υπήρξε κάποιος που εμφανίστηκε ντυμένος πιο… 90s από όλους;
Σχεδόν όλοι προσέγγισαν το στυλ, αλλά νομίζω πως εγώ σαν διοργανώτρια του πάρτι το τερμάτισα! Από το μαλλί μέχρι τα παπούτσια. Βρήκα και εκείνο το μαύρο τσόκερ-δίχτυ που φορούσαμε όλες τότε. Το έψαξα πολύ το θέμα. (γέλια)
Τι σου έλειψε περισσότερο από εκείνη την εποχή όταν άρχισες να οργανώνεις το πάρτι;
ΤΑ ΠΑΝΤΑ! Όταν ήμουν παιδί, πάντα διοργάνωνα το τελευταίο πάρτι πριν το κλείσιμο των σχολείων. Δεν υπήρχε χρονιά χωρίς πάρτι και έχω κρατημένες και τις φωτογραφίες. Για μένα η διοργάνωση των πάρτι μου ήταν πάντα ιεροτελεστία. Θυμήθηκα και ένιωσα ξανά αυτόν τον μοναδικό ενθουσιασμό. Νομίζω ότι αυτά τα χρόνια του ’90 θα μου λείπουν για πάντα, όσες δεκαετίες κι αν περάσουν…
Οι σημερινοί 20άρηδες θα καταλάβαιναν όλα όσα υπήρχαν στο σπίτι εκείνο το βράδυ;
ΧΑΧΑΧΑΧΑ! Γελάω γιατί είχαμε άτομο της GEN Z στο πάρτι και πραγματικά έκανε ερωτήσεις που δείχνουν το ηλικιακό χάσμα μας… Έχω να σου πω όμως ότι ξέρουν αρκετά για τη μουσική των 90s. Kάποια τραγούδια είναι πια και στη δική τους λίστα και αυτό δείχνει φυσικά τη διαχρονικότητα των κομματιών αυτών.
Ποιο αντικείμενο των 90s θα ήθελες να επιστρέψει άμεσα στην καθημερινότητά μας;
Όχι τόσο αντικείμενο, όσο συνήθειες. Και τι δεν θα’ δινα για να ξαναμπώ σε video club ένα Σάββατο βράδυ για να διαλέξω κασέτα/dvd, να παίξω TETRIS στο Game Boy μετά τα μαθήματα, να φάω Junior παρέα με τις φίλες μου, να αγοράσω παγωτό πατούσα με δραχμές, να παίξω λάστιχο στο διάλειμμα, να γράψω στο ημερολόγιο για τον πρώτο μου έρωτα, να αποκοιμηθώ με τα Walkman στ’ αφτιά… Νιώθω τυχερή που έζησα παιδικά χρόνια στα 90s και ανήκω στη γενιά των Millennials. Always a proud 90s kiddo!
