Γράφει ο Τάσος Γέροντας
Κυριάκος Αθανασιάδης «Το Στοιχειωμένο». Εκδόσεις Bell 2026.
Παλιά. Τότε που τα παιδιά μεγάλωναν πιο νωρίς κι οι μεγάλοι γερνούσαν πιο γοργά. «…μέσα μας νιώθαμε ακόμα πιο μεγάλοι από εκείνα τα δέκα χρόνια, ή μάλλον εκείνα τα δέκα χρόνια μας φαίνονταν ήδη πολλά, ήδη αρκετά, αναγκαία και ικανά για να μας βγάλουν στον κόσμο.»
Τότε λοιπόν έξι παιδιά, ο Αράπης, ο Σώτερ, ο Τζάκσον, ο Κόριαξ, ο Κάρολος και ο ανώνυμος αφηγητής, η τσακαλοπαρέα, όπως λέγαμε τότε, όταν πια «μεγάλωσαν» κι έγιναν δέκα χρονών, βγήκαν «περιπολία» στο παραλιακό μέτωπο της πόλης. Εκεί όπου υπήρχαν πολλές βίλες με κήπο και μια παλιά, παρατημένη, αστική έπαυλη. Πάνω από τριάντα χρόνια παρατημένη, με κάποιο κακό να έχει γίνει μέσα της, που όμως εμείς δεν θα το μάθουμε. Κι από τότε μόνιμος στόχος πετροβολήματος των αγοριών της γειτονιάς. Ένα χειμωνιάτικο απόγευμα Σαββάτου έγινε η περιπολία της αφήγησης. Τότε που, όπως μαθαίνουμε από την πρώτη πρόταση, τα παιδιά σκότωσαν τον Κάρολο.
Στις 130 σελίδες της νουβέλας ο μικρός αφηγητής θα μας συστήσει τους φίλους του, τα χούγια τους, τους φόβους τους. Θα μας γνωρίσει τη γειτονιά του. Και θα μας περιγράψει την «εισβολή» στο Στοιχειωμένο. Η περιγραφή είναι φλύαρη. Με κείνη την τρυφερή φλυαρία των δεκάχρονων, που προσπαθούν να δείξουν ότι μεγάλωσαν, αλλά δεν καταφέρνουν να κρύψουν τον φόβο τους, τη δειλία τους, ακόμη και την σκληρότητά τους. Η περιγραφή του μικρού αριστοτεχνικά μας εισάγει στη ζοφερή ατμόσφαιρα του στοιχειωμένου σπιτιού. Μας μεταδίδει τους φόβους του, πείθοντάς μας πως είναι λογικοί, πως ο τρόμος είναι πραγματικός, πως το Στοιχειωμένο είναι όντως στοιχειωμένη ύπαρξη. Εξαιρετικά υποβλητικό!
Ακολουθούν οκτώ ιστορίες, στις οποίες το τρομερό, το αλλόκοτο, το σκοτεινό, το φρικιαστικό βασιλεύουν. Και αποκαλύπτονται μόνον στο τέλος, στην τελευταία παράγραφο, στην τελευταία πρόταση. Εκτός από το Kind of blue, την τελευταία ιστορία.
Ένα βιβλίο απολαυστικό. Τρυφερό και τρομακτικό συνάμα, συγκινητικό και ανατριχιαστικό. Όπως ξέρει πολύ καλά να τα παντρεύει ο Αθανασιάδης με την απαραγνώριστη γραφή του.
Υπέροχη έκδοση! Σκληρό, εξώφυλλο, χοντρό, βαρύ, γλασέ χαρτί , με υποδειγματική σελιδοποίηση, εκτύπωση, εικονογράφηση και βιβλιοδεσία.
«γέμιζε το στόμα σου με μια μεταλλική γεύση, σαν να είχες γλείψει ένα παλιό κέρμα ιδρωμένο από την παλάμη σου.»
«ήμασταν ακόμη παιδιά. Είχαμε μεγαλώσει, ναι, αλλά δεν είχαμε μισήσει ακόμη τόσο πολύ. Ούτε είχαμε λαχταρήσει τόσο το κακό και τις ηδονές του.»
«οι λέξεις που μας λένε με αγάπη είναι αγάπη και οι ίδιες.»
