Κάπου εκεί έξω υπάρχει ένας άγραφος νόμος της μουσικής: αν ο καλλιτέχνης ποζάρει ξαπλωμένος στο εξώφυλλο, ετοιμάσου για δισκάρα.
Τέσσερα εμβληματικά άλμπουμ: το Can’t Slow Down του Lionel Richie, το Thriller του Michael Jackson, δίσκο του Teddy Pendergrass και το Give Me the Reason του Luther Vandross. Όλοι έχουν κάτι κοινό: οι πρωταγωνιστές είναι ξαπλωμένοι ή ακουμπισμένοι με τον ίδιο σχεδόν τρόπο, λες και κάποιος τους είπε να πάρουν τη διάσημη “lean pose”!
Φυσικά δεν πρόκειται για κάποια μυστική συνταγή επιτυχίας. Είναι όμως μια χαρακτηριστική αισθητική τάση των late ’70s και των ’80s. Εκείνη την εποχή οι φωτογράφοι και οι art directors ήθελαν οι soul και R&B σταρ να δείχνουν άνετοι, κομψοί, σίγουροι για τον εαυτό τους και λίγο… απρόσιτοι. Η χαλαρή πόζα πάνω σε καναπέ, πάτωμα ή πολυθρόνα έγινε σχεδόν μόδα στα εξώφυλλα.
Το αστείο είναι ότι οι περισσότεροι από αυτούς τους δίσκους όχι μόνο έγιναν επιτυχίες, αλλά θεωρούνται πλέον από τους σημαντικότερους στην ιστορία της ποπ και της R&B. Έτσι γεννήθηκε και το meme: «You knew the album was great if they hit this lean on the cover».
Δεν σημαίνει βέβαια ότι κάθε ξαπλωμένο εξώφυλλο έκρυβε αριστούργημα. Αλλά είναι από εκείνες τις μικρές συμπτώσεις της ποπ κουλτούρας που κάνουν το ίντερνετ να ψάχνει παντού… μυστικούς κανόνες. Και αν μη τι άλλο, από εδώ και πέρα δύσκολα θα ξαναδείς το εξώφυλλο του Thriller χωρίς να σκεφτείς ότι ο Michael Jackson συμμετείχε άθελά του σε μια από τις πιο αγαπημένες θεωρίες των μουσικόφιλων.
Για αυτό ο ΛΕΠΑ αποφάσισε να κάνει το ίδιο 🙂
