Αθηνά Κακούρη «Ξιφίρ Φαλέρ». Αναθεωρημένη και επαυξημένη έκδοση. Βιβλιοπωλείον της Εστίας 2022.
480 σελίδες σε εξαιρετικής ποιότητας λείο, υποκίτρινο χαρτί, με άψογη επιμέλεια, εκτύπωση και βιβλιοδεσία.
Ενώ στην Ευρώπη έχει αρχίσει ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος, στην ουδέτερη Αθήνα συμβαίνουν διάφοροι «πόλεμοι». Οι Έλληνες φίλοι της Αντάντ πολεμούν με τους Έλληνες φίλους της Κεντρικής Συμμαχίας. Άγγλοι, Γάλλοι, Γερμανοί, Ρώσοι, Ιταλοί κατάσκοποι πολεμούν μεταξύ τους και, όλοι μαζί, εναντίον της ουδέτερης Ελλάδας. Και ο φτωχός λαός προσπαθεί να πολεμήσει την πείνα που έχει επιβάλει δια των αποκλεισμών η «φίλη και σύμμαχος» Μεγάλη Βρετανία.
Σ’ αυτό το ιστορικό πλαίσιο λοιπόν η Κακούρη τοποθετεί την ιστορία της. Η Κάτε, ο Όμηρος, ο Κανιστράκης, ο Πετρίδης, καθώς και άλλοι φανταστικοί ήρωες μπλέκουν με υπαρκτά πρόσωπα της εποχής. Ερωτικές υποθέσεις, πιθανά συνοικέσια, επιχειρηματικά συμφέροντα μπλέκονται με τις προσπάθειες να εισέλθει (ή να συρθεί) η Ελλάδα στον πόλεμο με τη μια πλευρά ή με την άλλη. Κάποιοι το αντιμετωπίζουν με οικονομικά κριτήρια, κάποιοι άλλοι με πατριωτικά, μερικοί παίρνουν το μέρος αυτού που δίνει τα πιο πολλά.
Λόγος πλούσιος, διανθισμένος με λέξεις ξεχασμένες ή παλαιάς κοπής, δίνει πολύ παραστατικά την εικόνα της εποχής. Το άφθονο χιούμορ της συγγραφέως δεν μπορεί να κρύψει την πίκρα της για την άθλια κατάσταση στην (πρακτικά υποδουλωμένη) Αθήνα.
Η μεγάλη αντίθεση ανάμεσα στους αναγκεμένους και τους πλούσιους, τους πατριώτες και τους πουλημένους, τους Έλληνες και τους ξένους, όλα υπερτονίζονται με την αιχμηρή πένα της Κακούρη. Γροθιά στο στομάχι η ωμή περιγραφή στην τελευταία σελίδα.
Το ιστορικό πλαίσιο της εποχής συνοψίζεται από τη συγγραφέα στο τέλος του βιβλίου, επιπλέον των σημειώσεων που ακολουθούν.
Άλλο ένα σπουδαίο βιβλίο από τη Μεγάλη Κυρία της ελληνικής λογοτεχνίας.
Λέξεις που με γέμισαν αγαλλίαση: περινούστατος, διακαμός, να βαστηχτούμε, πυκνικός, περίφροντις, νεωστί αφιχθείσα, θάλασσα πολύφλοισβος και οίνοψ και ατρύγετος.
«Τι χειρότερο παρά να συνηθίζεις στα μικρά θαύματα της καθημερινής ζωής και να μην τα χαίρεσαι πια».
