Η κινηματογραφική βιομηχανία συχνά παρουσιάζεται σαν ένας μαγικός κόσμος, όπου η δημιουργικότητα και το ταλέντο αρκούν για να φτάσει κανείς στην κορυφή. Στην πραγματικότητα όμως, λειτουργεί σαν ένας καθρέφτης του σκληρού καπιταλισμού. Τα χρήματα είναι αυτά που κινούν τα πάντα και αν ένα στούντιο δεν πιστεύει ότι μια ταινία θα αποφέρει κέρδος, απλά δεν θα την υλοποιήσει. Από την εποχή των μεγάλων στούντιο μέχρι τη σημερινή μάχη των streaming πλατφορμών, ο ανταγωνισμός ήταν πάντα η κινητήριος δύναμη του Hollywood – και χωρίς αυτόν, πολλά από τα σπουδαιότερα έργα δεν θα είχαν υπάρξει ποτέ.
Στις αρχές του 20ού αιώνα, όμως, αυτή η ισορροπία κινδύνεψε να καταρρεύσει. Ο Thomas Edison, πρωτοπόρος της τεχνολογίας αλλά και αδίστακτος επιχειρηματίας, ίδρυσε το 1908 τη Motion Picture Patents Company (γνωστή και ως Film Trust), συγκεντρώνοντας στα χέρια του και των συνεργατών του τον έλεγχο σχεδόν κάθε πτυχής του κινηματογράφου. Από τις εταιρείες παραγωγής μέχρι τα μηχανήματα προβολής και τα φιλμ, όλα περνούσαν μέσα από αυτό το δίκτυο πατεντών. Έτσι, δημιουργήθηκε ένα πανίσχυρο μονοπώλιο που έπνιγε κάθε ανεξάρτητη προσπάθεια πριν καν ξεκινήσει.
Η αντίδραση δεν άργησε να έρθει. Στο Chicago, ομάδες μεταναστών άρχισαν να προβάλλουν ανεξάρτητες ταινίες σε φτηνά σινεμά, τα λεγόμενα nickelodeons, προκαλώντας την οργή του συστήματος. Ένας δικαστής της πόλης, επικαλούμενος ακόμα και ηθικούς κινδύνους, συνέβαλε στο κλείσιμό τους, όμως η σπίθα είχε ήδη ανάψει. Επιχειρηματίες όπως ο Carl Laemmle και ο Wilhelm Fuchs αμφισβήτησαν ανοιχτά το μονοπώλιο, ιδρύοντας τα στούντιο που αργότερα έγιναν Universal και Fox. Μετά από νομικές μάχες και οικονομικές πιέσεις, το Film Trust κατέρρευσε το 1915, ανοίγοντας τον δρόμο για το Hollywood όπως το γνωρίζουμε σήμερα – ένα πεδίο σύγκρουσης, αλλά και ελευθερίας.
