του Γεώργιου Τοκμακίδη
Έχουμε χρόνο για εισαγωγή;
Ο ιστορικός του κινηματογράφου στο μέλλον θα αναφέρεται συχνά στην 16η Νοεμβρίου 2025, ως την καταλυτική ημερομηνία που τιμήθηκε η καριέρα του απόλυτου αστέρα του κινηματογράφου. Αυτός δεν είναι άλλος από τον Τόμ Κρούζ, ένας δημιουργός, ηθοποιός, καλλιτέχνης και παραγωγός, που διατηρεί την παλιά αίγλη του Χόλυγουντ ζωντανή και κραταιά. Πάμε να κάνουμε μία ανασκόπηση στην καριέρα του βετεράνου ερμηνευτή και να κατανοήσουμε, ποια είναι εκείνα τα χαρακτηριστικά που συνθέτουν τη στόφα ενός μεγάλου καλλιτέχνη.
«Ευκαιρίες και Στιγμές»
Ο Κρούζ δεν ήταν πάντοτε ταγμένος στην τέχνη του. Κάποτε ήταν ένα αγόρι με βαθιά θρησκευτική πίστη που σκόπευε να γίνει καθολικός ιερέας. Το ενδιαφέρον του όμως για έναν νέο χώρο από αυτά που είχε συνηθίσει, την υποκριτική, τον ώθησε να εγκαταλείψει το πρωταρχικό του όνειρο μαζί με το σχολείο. Μετέβηκε στην Νέα Υόρκη και επιδίωξε μια καριέρα ως ηθοποιός. Η αρχή ήταν δύσκολη, αλλά κατάφερε με προσωπική δουλειά και θυσία να συμμετάσχει στην πρώτη του ερμηνευτική απόπειρα σε έργο, σκηνοθετημένο μάλιστα από τον Φράνκο Τζεφιρέλι. Ο ρόλος του στην ταινία «Ατελείωτη Αγάπη», αν και μικρός στάθηκε ικανός για να προσελκύσει τα βλέμματα των μάνατζερ.
Ακολούθησε το φιλμ με τίτλο «Ταπς, η σάλπιγγα της ανταρσίας» (1981), στο οποίο έχει μεγαλύτερο ρόλο και συμπρωταγωνιστεί με τον τότε άγνωστο εξίσου Σόν Πέν. Η ιστορία θυμίζει την «Ανταρσία του Κέιν» (1954), μόνο που τοποθετείται σε στρατιωτική σχολή. Η ένταση που απαιτεί ο ρόλος δίνεται απλόχερα από το νέο ερμηνευτή που δείχνει πολλά υποσχόμενος.
«Το έτος ‘83»
Το έτος 1983 αποτελεί το μεγάλο εμπορικό άνοιγμα του Τόμ Κρούζ, καθώς πρωταγωνιστεί σε τρία έργα με τρομερή απήχηση στο νεανικό κοινό. Η πρώτη είναι το «Επαναστάτες Χωρίς Αύριο» του Φράνσις Φορντ Κόπολα. Η συμμετοχή του είναι περιορισμένη, αλλά βρίσκεται ανάμεσα στα πιο «καυτά» ονόματα της εποχής, όπως εκείνο του Πάτρικ Σουέιζι και του Εμίλιο Εστεβέζ.
Συνεχίζει με τον «δυναμίτη»: «Οι σκοτεινές μπίζνες ενός πρωτάρη». Η ταινία καταφέρνει να αποδώσει αψεγάδιαστα το καθολικό νεανικό πάθος και πνεύμα, γεγονός που την μετατρέπει σε διαχρονική. Δεν έχει σημασία που κυκλοφόρησε πριν από 42 χρόνια. Τα όνειρα και οι προβληματισμοί των νέων δεν αλλάζουν με την εποχή. Αν είσαι νέος/νέα, δες την και πες μου αν έχω άδικο.
Κλείνοντας το έτος, ο ασυγκράτητος ηθοποιός πρωταγωνιστεί στον… «Ασυγκράτητο» του κινηματογραφιστή Μάικλ Τσάπμαν. Η ιστορία πίσω από το σενάριο μόνο εξομολογητική μπορεί να είναι για τον Κρούζ. Ένας νέος άνθρωπος επιθυμεί μία διαφορετική ζωή από αυτή που του έχει ορίσει η μοίρα. Το εισιτήριο του είναι να σπουδάσει στο πανεπιστήμιο, και για να το καταφέρει, θα κάνει τα αδύνατα δυνατά σε αγώνες «ράγκμπι».
«Οι Σκότ και ο Κρούζ»
Η συνεχεία υπογραμμίζεται από συνεργασίες που θα εξελίξουν τον ερμηνευτή σε «σταρ» παγκοσμίου βεληνεκούς. Ο Ρίντλεϊ Σκότ θα τον επιλέξει για το σκοτεινό παραμυθένιο φιλμ του με τίτλο: «Θρύλος» (1985). Δεν είναι μία από τις λαμπρές στιγμές στην καριέρα του σκηνοθέτη, αλλά θα λειτουργήσει ευεργετικά για τον Τόμ Κρούζ, καθώς θα έρθει σε επαφή με τον Τόνυ Σκότ, αδελφό του Ρίντλεϊ.
Η συνέχεια είναι γνωστή και αιωρείται πάνω από τα κεφάλια μας μέχρι και σήμερα με το έργο «Top Gun» (1986). Θα μπορούσαμε να μιλάμε για ώρες για τη συγκεκριμένη ταινία. Αξίζει ένα άρθρο από μόνη της, καθώς συνεπήρε το κοινό με μιας! Εδραίωσε τον πρωταγωνιστή της ως μία εμπορική επιλογή αδιαμφισβήτητης επιτυχίας. Οι ρόλοι πήγαιναν πλέον στον Κρούζ και όχι εκείνος στους ρόλους. Με αυτό τον τρόπο συνεργάστηκε με τον Μάρτιν Σκορσέζε στο «Χρώμα του Χρήματος» την ίδια χρονιά και στο «Κοκτέιλ» (1988) με τον Μπράιαν Φλάναγκαν δύο χρόνια αργότερα.
«Απόδειξη Ερμηνείας»
Το «Κόκτειλ» ξεσήκωσε για άλλη μία φορά τους/τις θεατές, αλλά ο ερμηνευτής γνώριζε ότι έπρεπε να αποδείξει την αξία του με πιο προκλητικούς ρόλους. Με τον Μπάρι Λέβινσον στην σκηνοθεσία και τον Ντάστιν Χόφμαν ως συμπρωταγωνιστή του, συμμετέχει στο αριστουργηματικό «Ο Άνθρωπος Της Βροχής» (1988). Το φιλμ προσεγγίζει το θέμα του αυτισμού όπως κανένα άλλο μέχρι τότε, κερδίζοντας τέσσερα βασικά βραβεία όσκαρ (ταινίας, σκηνοθεσίας, σεναρίου και πρώτου ανδρικού ρόλου).
Θα ακολουθήσει το έργο «πέτρα του σκανδάλου» για την επαγγελματική σχέση του Όλιβερ Στόουν και του Τσάρλι Σιν. Ο πρώτος θα επιλέξει τον Κρούζ αντί του δεύτερου, για να μεταφέρει τον ανάπηρο βετεράνο στρατιώτη, σε μία σπαρακτική ερμηνεία. Ο λόγος για την ταινία «Γεννημένος την 4η Ιουλίου» (1989).
«Help me, to help you»
Η δεκαετία του ‘90 μπορεί να χωριστεί σε δύο πράξεις για την πορεία της καριέρας του ηθοποιού. Ως εισαγωγή νοούνται τα φιλμ «Μέρες Κεραυνού» (1990) και «Μακρινός Ορίζοντας». Ο κοινός τους σύνδεσμος είναι η Νικόλ Κίντμαν.
Η συνέχεια θα αποκαλύψει δυναμικές συνεργασίες με καλλιτεχνικούς παράγοντες της βιομηχανίας. Το 1992 θα αντιπαρατεθεί τον Τζάκ Νίκολσον και θα απαιτήσει την αλήθεια στο δικαστικό δράμα «Ζήτημα Τιμής». Σειρά θα έχει η «μετωπική σύγκρουση» με τον Τζιν Χάκμαν στο αγωνιώδες έργο «Η Φίρμα» (1993). Τέλος, ως συνεντευξιαζόμενος στη «Συνέντευξη με έναν Βρικόλακα» (1994) θα έρθει αντιμέτωπος με τον Κρίστιαν Σλέιτερ, τον Μπράντ Πίτ και τον Αντόνιο Μπαντέρας.
«Should you choose to accept it»
Ο Τόμ Κρούζ με τη δόξα και τη δύναμη που έχει αποκτήσει μέσα από την ανοδική του πορεία κάνει άλλο ένα μεγάλο βήμα. Γίνεται πρωταγωνιστής και παραγωγός στη μεταφορά της σειράς «Mission Impossible» στη μεγάλη οθόνη. Πρόκειται για ένα πρότζεκτ ζωής για τον ερμηνευτή που κρατάει μέχρι και τις ημέρες μας.
Η δεύτερη πράξη, στην οποία αναφερθήκαμε προηγουμένως, είναι η συνεργασία του ερμηνευτή με μεγάλα ονόματα από τον χώρο της σκηνοθεσίας. Ο Κάμερον Κρόου τον καθοδηγεί στο «Τζέρι Μαγκουάιρ» (1996), μία από τις πιο ανθρώπινες ερμηνείες του. Ο Στάνλεϊ Κιούμπρικ τον «βασανίζει» στο μυστικιστικό «Μάτια Ερμητικά Κλειστά» (1999). Τέλος, ο Πώλ Τόμας Άντερσον τον «διαλύει» μέσα από την δραματική του «Μανόλια» (1999).
«2000ς»
Εντούτοις, δε θα συνεχίσουμε με την καριέρα του ερμηνευτή στον 21ο αιώνα. Αυτό θα έρθει στο επόμενο άρθρο. Κρίνοντας την ανέλπιστη αυτή πορεία του Τόμ Κρούζ, μπορούμε να καταλάβουμε πως ο ηθοποιός είχε μία ακατάσβεστη θέρμη μέσα του, η οποία τον κινούσε διαρκώς. Κατάφερε να γίνει το πρόσωπο της νεολαίας, το πρότυπο των ανδρών και ο ευνοούμενος των κριτικών. Λίγοι πετύχαν να ανελιχθούν με αυτούς τους ερμηνευτικούς ελιγμούς και ακόμη λιγότεροι εγγυήθηκαν την παραμονή τους στη θέση αυτή.
Μέχρι την επόμενη φορά, «You can be my wingman anytime».
Μπορείτε να διαβάσετε την άποψη μας για την ταινία «Επικίνδυνη Αποστολή» (1996) στο εξής λινκ: https://writehood.blogspot.com/2025/07/1996.html
Μπορείτε να διαβάσετε την άποψη μας για την ταινία «Επικίνδυνη Αποστολή 2» (2000) στο εξής λινκ: https://writehood.blogspot.com/2025/07/2-2000.html
Μπορείτε να διαβάσετε την άποψη μας για την ταινία «Επικίνδυνη Αποστολή 3» (2006) στο εξής λινκ: https://writehood.blogspot.com/2025/07/3-2006.html
