Υπάρχουν πολλοί λόγοι που οδήγησαν στη διάλυση των Beatles, όμως ο πιο καθοριστικός ήταν πως τα μέλη της μπάντας είχαν πλέον βαθιές δημιουργικές διαφορές. Ξεκίνησαν ως παιδιά, βρέθηκαν ξαφνικά στη στρατόσφαιρα της φήμης και μέσα σε αυτό τον κυκλώνα ήρθαν σε επαφή με νέους τρόπους ζωής, νέες μουσικές, νέες μορφές τέχνης. Αναπόφευκτα, οι τέσσερίς τους ανέπτυξαν διαφορετικές προσεγγίσεις στο τι σημαίνει να είσαι καλλιτέχνης – και κάποια στιγμή οι διαφορές αυτές έγιναν τόσο μεγάλες που δεν μπορούσαν πια να συνυπάρξουν.
Όταν οι Beatles διαλύθηκαν, η απογοήτευση ήταν τεράστια, αλλά το θετικό ήταν πως κάθε μέλος είχε πλέον την ευκαιρία να προχωρήσει προς έναν ήχο που πραγματικά το εξέφραζε. Για τον Paul McCartney, η επόμενη φάση σήμαινε συνέχιση της ποπ μουσικής που τόσο αγαπούσε. Η αίσθηση ρυθμού και μελωδίας που διαθέτει παραμένει μοναδική στη μουσική βιομηχανία, και αφού ήταν ικανοποιημένος με την κατεύθυνση των Beatles προς το τέλος της διαδρομής, αποφάσισε να συνεχίσει στον ίδιο δρόμο.
Φυσικά, τα πρώτα βήματα δεν ήταν εύκολα. Η πίεση ήταν τεράστια: για πρώτη φορά, ό,τι έγραφε θα κυκλοφορούσε με το δικό του όνομα στο εξώφυλλο. Ήθελε να συνεχίσει να δημιουργεί καλή μουσική, αλλά τώρα έπρεπε να αποδείξει πως μπορεί να σταθεί μόνος του.
Ο ίδιος παραδέχεται ότι μέρος του πρώτου του solo υλικού δεν έφτανε το επίπεδο που είχε στο μυαλό του. Δεν απεχθανόταν τον πρώτο του δίσκο (McCartney), αλλά τον έβρισκε υπερβολικά λιτό.
«Όταν οι Beatles είχαν διαλυθεί και ήμουν μόνος για πρώτη φορά, πήρα ένα τετρακάναλο Studer στο σαλόνι μου και άρχισα απλώς να φτιάχνω τραγούδια. Ήταν ένας πολύ γυμνός δίσκος», θυμάται. «Μου αρέσει ως άλμπουμ […] αλλά ακούγοντάς το τώρα, είναι ένα πολύ βασικό άλμπουμ […] πολύ εγώ, ένα μικρό, απλό πράγμα».
Με τον καιρό, ο McCartney έμαθε να πιέζει περισσότερο τον εαυτό του, ενώ παράλληλα απολάμβανε τη συνεργασία με άλλους μουσικούς. Μετά τους Beatles συμμετείχε σε νέες μπάντες, άλλες μακροχρόνιες, άλλες μικρότερης διάρκειας. Η πιο γνωστή ήταν οι Wings, όμως μεγάλη επιτυχία σημείωσε και το project The Fireman, που δημιούργησε μαζί με τον Youth των Killing Joke.
Οι δυο τους κυκλοφόρησαν τρία άλμπουμ και, παρότι είχαν γενικά θετική υποδοχή, ο McCartney είχε ενδοιασμούς κατά την ηχογράφηση του τελευταίου, Electric Arguments. Δεν ήταν ότι δεν του άρεσαν τα τραγούδια· απλώς, σε ένα συγκεκριμένο κομμάτι, του ζητήθηκε κάτι που δεν είχε ξανακάνει ποτέ: να αυτοσχεδιάσει φωνητικά. Μπαίνοντας στο στούντιο για το Nothing Too Much Just Out Of Sight, φοβήθηκε πως αυτό που έκανε ίσως το μετάνιωνε.
«Στο πιο πρόσφατο άλμπουμ, ο Youth μού είπε: “Γιατί δεν τραγουδάς κάποιους στίχους;” και μου έριξε ένα βλέμμα του τύπου ‘ξέρεις ότι μπορείς’», θυμάται ο McCartney. «Σκέφτηκα: ‘Ωχ, εντάξει…’, οπότε μπήκα στο μικρόφωνο και είπα σε όλους στο δωμάτιο: “Λοιπόν, disclaimer: δεν έχω ιδέα τι θα βγει από το στόμα μου. Μπορεί να είναι τεράστια ντροπή. Ίσως η πιο ντροπιαστική στιγμή της καριέρας μου”.»
Με πληροφορίες από το Far Out Magazine
