
Μπορεί να το προσπεράσεις αν δεν στο καρφώσει κανένας γνωστός. Κι όμως, το Σουβλάκι της Αλεξάνδρας στον Βόλο είναι για όσους έχουν φάει τη γύρα της πόλης και ξέρουν να ξεχωρίζουν το τίμιο το κρέας από το τουριστικό παραμύθι.
Παραδοσιακό, μικρό, μερακλίδικο και χωρίς φρου-φρου. Εκεί μέσα δεν θα βρεις περίτεχνα μπέργκερ και χρυσές πατάτες. Θα βρεις όμως σουβλάκι όπως το θυμάσαι από παλιά, σωστά ψημένο, με την ψωμάρα του που μοιάζει με βαρκούλα να λιώνει στη δαγκωνιά και να σε στέλνει πίσω στις Κυριακές που έτρωγες σουβλάκι πριν το ματς. Το ωραίο είναι πως σε αντίθεση με τα κλασικά ψωμάκια που έχουν τα γυράδικα, εδώ έχει ένα φρατζολάκι ψωμί, μεγάλες κομμάτες, που τις πατάει επάνω στη καυτή λαμαρίνα, και βάζει μέσα, βάζει βάζει… ώσπου δεν μένει χιλιοστό άδειο!
Αν είσαι του καυτερού, ζήτα το «καυτερό από πάνω» – να δεις πώς παίρνει μπρος το πράγμα. Αν είσαι του παραδοσιακού, ψωμάκι και σιγή. Αν είσαι του γυρολόγου, προσκύνα και προχώρα.
Εδώ δεν έρχεσαι για να βγάλεις στόρι. Έρχεσαι για να φας καλά και τίμια, και να σου πουν και ένα χαμόγελο όσο η ουρά απλώνεται στο πεζοδρόμιο.
Ελευθερίου Βενιζέλου 3



