Το Electric Cinema στο Λονδίνο δεν μοιάζει με σινεμά. Μοιάζει με σαλόνι ονείρου. Είναι από τους παλαιότερους κινηματογράφους της Βρετανίας, αλλά σήμερα λειτουργεί σαν ένα πολυτελές καταφύγιο για σινεφίλ: δερμάτινες πολυθρόνες, βελούδινοι καναπέδες για δύο, μικρά τραπεζάκια, κουβέρτες για τις κρύες βραδιές. Μπαίνεις μέσα και νιώθεις πως δεν ήρθες απλώς να δεις ταινία – ήρθες να μείνεις.
Εδώ, το σινεμά γίνεται εμπειρία σώματος και όχι μόνο εικόνας. Παραγγέλνεις ποτό, τυλίγεσαι, βυθίζεσαι στην οθόνη χωρίς να σε τραβά πίσω η πραγματικότητα. Το Electric Cinema αποδεικνύει πως η μαγεία της αίθουσας δεν βρίσκεται μόνο στο φιλμ, αλλά και στο πώς νιώθεις όσο το παρακολουθείς. Και κάπου εκεί, ανάμεσα σε φώτα χαμηλά και ψίθυρους, θυμάσαι γιατί το σινεμά ήταν πάντα κάτι παραπάνω από απλή προβολή.
