General è morto
γράφει ο the ooze of cinema
Ποτέ δεν θα καταλάβω πως δουλεύει η μνήμη. Δεν θέλω κιόλας. Ή δεν μπορώ επίσης. Όπως ποτέ δεν θα μπορέσω να εξηγήσω ή να καταλάβω πως το πρωί που ξυπνάς ξαφνικά σιγοτραγουδάς τραγούδια που έχεις να ακούσεις χρόνια. Τι μπορεί να έχει συμβεί κατά την διάρκεια της νύχτας. Ποιοι επισκέπτες σου έκαναν πεσκέσι.
Έτσι και τώρα δεν έχω ιδέα γιατί όλη μέρα σκέφτομαι τον “Στρατηγό’’ του Τζον Μπούρμαν. Ίσως μπήκε στην σκέψη μου καθώς παρατηρούσα άλλη μια κάμερα στον δρόμο, και στα μαγαζιά, και στα σπίτια, και παντού, και ξεφύσησα. Και έτσι βρήκε τρόπο να μπει από το στόμα, στην σκέψη μου.

(κάπως έτσι φαντάζομαι την μνήμη να ψευτοκρύβεται και να στέλνει εικόνες στο άκυρο για σκανταλιά)
Με τον Μπρένταν Γκλίσον και τον ‘’Στρατηγό’’ του έχω πάθει αυτό που είχε πάθει και ο Νίκολας Κέιτζ όταν έπινε για να αφήσει το Λας Βέγκας. Δηλαδή δεν θυμάμαι αν είδα πρώτα τον Στρατηγό και αγάπησα τον Μπρένταν Γκλίσον ή αν είδα τον Στρατηγό επειδή αγαπούσα τον Μπρένταν Γκλίσον. Και κάπως έτσι ξεδιάντροπα ασυνείδητα παραδέχομαι πως αγαπάω εξίσου και τους δυο.
Είναι ξεκάθαρο πως ο σπουδαίος Τζον Μπούρμαν αγαπάει πολύ τον χαρακτήρα που έχει κτίσει. Τον αγάπησε μάλλον από την στιγμή που μπήκε στο σπίτι του και τον έκλεψε ο ίδιος ο Στρατηγός. Ναι, ο Μάρτιν Κάιλ (Ο Στρατηγός) είχε μπει και είχε ληστέψει το 1981 το σπίτι του Τζον Μπούρμαν. Δεν θα σας πω τι μπήκε να κλέψει, θα αφήσω λίγη μπογιά στο πιστόλι, έτσι, για να λουστράρετε το έπιπλο. Και από τότε ο Τζον Μπούρμαν άρχισε να μαζεύει υλικό για τον ‘’Στρατηγό’’ του. Τον αγαπάει τόσο που δεν του κάνει μια βιογραφική ταινία. Ίσα ίσα που του χαρίζει την γοητεία του κινηματογραφικού ήρωα. Του δίνει μια μοναδική μυθοπλαστική ειλικρίνεια για να μπορεί να πάρει όση απόσταση θέλει. Και γιατί ξέρει πως ο ήρωας του, δεν ήταν η καλός ή κακός. Η μαύρο ή άσπρο. Ξέρει πως ο Στρατηγός που έχει δημιουργήσει είναι πολλά πολλά περισσότερα.
Από την στιγμή που θα δείτε την ταινία δεν υπάρχουν αδιέξοδα. Ο Στρατηγός θα σταματάει σε όποιο φανάρι θέλει και θα σας ξανακλέβει το μυαλό. Θα σας καθοδηγεί. Κι αν όχι, θα επιστρέφετε μόνοι σας στη σπηλιά των κλοπιμαίων του.

(ενώ σκέφτομαι όλα αυτά, δίπλα μου στο φανάρι σκάει ο Στρατηγός φωνάζοντας: ξεκόλλα μαλάκα, ταινία βλέπεις; πράσινο)
*το General è morto είναι παράφραση του άλλου σπουδαίου φιλμ, του Dillinger è morto του Μάρκο Φερέρι



