Το «Σκέφτομαι και Ράβω» της Φανής Γώγου δεν γεννήθηκε από κάποιο μεγαλεπήβολο επιχειρηματικό πλάνο. Γεννήθηκε, όπως συμβαίνει συχνά με τα πιο αληθινά πράγματα, από την ανάγκη, τον χρόνο και την αγάπη για τη χειροτεχνία.
Πώς ξεκίνησαν όλα το 2012;
«Να σου πω την αλήθεια, δε θυμάμαι να υπήρξε κάποια συγκεκριμένη ιδέα τότε», λέει. «Σίγουρα όμως υπήρξε η ανάγκη να ασχολούμαι με κάτι στον άπλετο χρόνο που ξαφνικά είχα, αφού έμεινα άνεργη».
Οι χειροτεχνίες ήταν πάντα κομμάτι της ζωής της: κέντημα, ράψιμο στο χέρι, ζωγραφική. Κάτι όμως έλειπε – «ήθελα το κάτι άλλο». Έτσι, με τη ραπτομηχανή της μαμάς της (δανεική και… αγύριστη), ξεκίνησε να μεταποιεί τα ρούχα της. Μετά ήρθε μια φούστα, έπειτα ένα αξεσουάρ, μετά κάτι για μια φίλη. Και κάπως έτσι, σχεδόν ανεπαίσθητα, άρχισε να ξεδιπλώνεται το Σκέφτομαι και Ράβω.
Με την παρότρυνση φίλων, άρχισε να συμμετέχει και σε εκθέσεις. Η πρώτη που θυμάται ήταν η χριστουγεννιάτικη του Λαογραφικού Μουσείου. «Δε θα ξεχάσω ποτέ ούτε το άγχος για το αν θα αρέσουν τα προϊόντα μου, ούτε όμως και τη χαρά όταν είδα ότι ναι — άρεσαν!». Κάποιες από τις πελάτισσες εκείνης της πρώτης έκθεσης, σήμερα είναι φίλες.
Τι την εμπνέει και τι αγαπά περισσότερο να δημιουργεί;
Δεν υπάρχει ένα μόνο πράγμα. «Δεν έχω κάποια προτίμηση, όλα τα χαίρομαι εξίσου», λέει. Οι κωδικοί είναι πολλοί και διαφορετικοί μεταξύ τους, κι αυτό της δίνει την ελευθερία να αλλάζει διάθεση και αντικείμενο όταν κουράζεται από κάτι.
Υπάρχει όμως μια μικρή… αδυναμία: τα χριστουγεννιάτικα, και ειδικά οι μπάλες. «Είναι η ψυχοθεραπεία μου», εξηγεί. Ελεύθερο σχέδιο, καθόλου ράψιμο, μόνο χρώμα και φαντασία.
Υφάσματα, υλικά και ανανεώσεις
Ούτε εδώ υπάρχουν στεγανά. Κάθε νέο ύφασμα την ενθουσιάζει και θέλει να το δουλέψει άμεσα – κάτι που συχνά καθυστερεί λόγω παραγγελιών. Η συλλογή υφασμάτων ανανεώνεται συνεχώς: ακόμα κι αν κάποιος περνάει από το μαγαζί μία φορά τον μήνα, θα δει κάτι καινούριο.
Τον Οκτώβριο και τον Απρίλιο οι ανανεώσεις είναι πιο έντονες, όταν έρχονται υφάσματα από το εξωτερικό, ενώ κάθε μήνα προστίθενται νέα κομμάτια από προμηθευτές σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Και φυσικά, κάθε ταξίδι συνοδεύεται από… «λάφυρα».
Custom παραγγελίες και προσωπικές ιστορίες
Οι πελάτες ζητούν κυρίως να προσωποποιήσουν την τσάντα τους. «Αφού μπορούν, γιατί όχι;» λέει με χαμόγελο. Σταθερά αγαπημένα: patterns με γάτες, ιαπωνικά σχέδια και Día de los Muertos.
Κάποιοι δυσκολεύονται πολύ να διαλέξουν ύφασμα. Εκεί ξεκινά η διαδικασία της υπομονής: «Δείχνω και ξαναδείχνω μέχρι να το δω πρώτα στα μάτια τους και μετά να ακούσω το “Ω ναι! Αυτό θέλω!”».
Πώς γεννιούνται οι συνδυασμοί χρωμάτων;
Η διαδικασία μοιάζει με παιχνίδι. Πρώτα διαλέγει τα patterns – συνήθως 10-15 – λαμβάνοντας υπόψη και τις ελλείψεις του μαγαζιού. Μετά αρχίζει το «μπρος-πίσω» με τις μονόχρωμες βάσεις: «Κομποζάρω, ξεκομποζάρω, μέχρι να βρω τον συνδυασμό που θα μου κάτσει καλύτερα».
Αν κάποιος μπει στο μαγαζί και δει υφάσματα απλωμένα παντού και έναν δημιουργικό χαμό, απλώς την έχει πετύχει σε αυτή ακριβώς τη φάση.
«Με αγάπη»: τι σημαίνει πραγματικά;
«Η διαδικασία δεν είναι άλλη από την ίδια τη δημιουργία», λέει. Οι χειροτέχνες βάζουν στα έργα τους κάτι από τον εαυτό τους: μεράκι, συναίσθημα, και — κυρίως — χρόνο από τη ζωή τους.
«Δε με αναγκάζει κανείς να δημιουργήσω. Το κάνω γιατί το αγαπώ. Και ακόμα κι όταν πρόκειται για παραγγελία, που δεν είναι δική μου επιλογή, χαίρομαι εξίσου που γίνομαι το “μέσο” για να πάρει κάποιος αυτό που θέλει».
Το μέλλον του «Σκέφτομαι και Ράβω»
Το e-shop είναι μια σκέψη που υπάρχει εδώ και χρόνια — και που ζητούν πολλοί. «Μπορώ να σου πω 10+ λόγους που δεν έχει γίνει και 2-3 που θα ήθελα να γίνει», λέει γελώντας. «Αλλά αυτό είναι άλλη κουβέντα».
Κατά τα άλλα, το ζητούμενο είναι ένα: υγεία, διάθεση και ιδέες. Και από ιδέες… «χαμούλης». Ανάμεσά τους, και μια παλιά επιθυμία: πιο ιδιαίτερα φωτιστικά, όχι απλώς ντυμένα καπέλα. «Έχει κανένα χρόνο που το σκέφτομαι. Πού θα πάει; Θα έρθει η ώρα τους, αργά ή γρήγορα».
Stay tuned. Και καλές γιορτές.
ΣΤΥΛ.ΓΟΝΑΤΑ [STYL. GONATA] 3 ΔΙΠΛΑ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΝΑΥΑΡΙΝΟΥ [NEAR TOY NAVARINOY SQUARE] – T. +30 2314 316 870, +30 6943 227 416
