Έχουμε χρόνο για εισαγωγή;
Για άλλη μία φορά η Μεγάλη Εβδομάδα των Παθών έχει φθάσει, με αποκορύφωμα τη νύχτα της Ανάστασης και την Κυριακή του Πάσχα που ακολουθεί. Οι γρήγοροι ρυθμοί ζωής και οι ολοένα επιπρόσθετες ευθύνες και υποχρεώσεις συχνά στέκονται ως εμπόδιο να αισθανθούμε, να συναισθανθούμε το πνεύμα των άγιων ημερών. Ένας τρόπος και μάλιστα ο πιο συνήθης για να αντιστρέψουμε αυτή τη συναισθηματική παλίρροια είναι να μεταβούμε στην πιο κοντινή εκκλησία. Ένας άλλος πάλι είναι να παρακολουθήσουμε για πολλοστή φορά την αριστουργηματική σειρά του Φράνκο Τζεφιρέλι με τίτλο: «Ιησούς Από Τη Ναζαρέτ» (Jesus Of Nazareth, 1977).
Εμείς, δίχως να απορρίπτουμε προφανώς τις προαναφερθείσες επιλογές, προτείνουμε μία τρίτη αντίστοιχη. Να περάσουμε λοιπόν τη Μ. Εβδομάδα με έργα του σκηνοθέτη Ρίντλεϊ Σκοτ. Εκ πρώτης όψεως ακούγεται παράδοξο και οξύμωρο. Με ποιον τρόπο θα μας βοηθήσει να αισθανθούμε ξανά ένας καλλιτέχνης που δηλώνει αγνωστικιστής και άθεος; Ο Σκοτ θέλοντας και μη έχει αποδώσει μέσα από τη φιλμογραφία του αρκετές «πνευματικές» ταινίες, ίσως και στην προσπάθεια του να εξηγήσει τα ανεξήγητα. Επιλέγοντας λοιπόν να μην εμβαθύνουμε στις φιλοσοφικές αναζητήσεις του σκηνοθέτη, πάμε να δούμε ποια από τα φίλμ του κρίνονται άξια να μας συνοδεύσουν την Εβδομάδα που μας έρχεται.
Μ. Δευτέρα:
Κατά την αρχή της Μ. Εβδομάδας, γίνεται αναφορά στο βιβλικό πρόσωπο του Ιωσήφ του Πάγκαλου. Ο Ιωσήφ ήταν ο αγαπημένος γιος του Ιακώβ, γεγονός που προκάλεσε ζήλια και φθόνο στα υπόλοιπα αδέλφια του. Το αποτέλεσμα ήταν να τον προδώσουν, να τον ρίξουν σε έναν λάκκο και να τον πουλήσουν σε εμπόρους. Από αυτούς μεταφέρθηκε στην Αίγυπτο, όπου φυλακίστηκε και πάλι λόγω συκοφαντίας. Έπειτα από πολλά δεινά έγινε βασιλιάς της Αιγύπτου.
Το έργο που ταιριάζει με τη συγκεκριμένη ιστορία της Παλαιάς Διαθήκης δεν είναι άλλο από τη «Διάσωση» (The Martian, 2015). Μία ομάδα αστροναυτών βρίσκονται στον πλανήτη Άρη. Εν μέσω μίας καταιγίδας, το πλήρωμα θεωρεί ότι ο συνάδελφος τους, Μάρκ, πέθανε και τον εγκαταλείπουν ολομόναχο σε έναν ξένο πλανήτη. Ο Μάρκ όμως επιβιώνει και καταφέρνει να επικοινωνήσει με τη Γη και αναμένει μία νέα αποστολή διάσωσης. Θεωρείται ως μία από τις τελευταίες καλές ταινίες του καλλιτέχνη, με τον Μάτ Ντέιμον να ενσαρκώνει τον κύριο ήρωα.
Σκηνοθετικά, ο Ρίντλεϊ Σκότ βρίσκεται σε τρελά κέφια. Με την κάμερα του, αλλά και μία ντίσκο μουσική διάθεση δίνει τον απόλυτο ρυθμό στο φιλμ, διατηρώντας τον τόνο σε ένα ισορροπημένο επίπεδο. Μία πολλή καλή επιλογή για να αρχίσει κανείς με ανάλαφρο τρόπο τη δική του/της προετοιμασία.
Μ. Τρίτη:
Κατά τη Μεγάλη Τρίτη, γίνεται αναφορά στην παραβολή των δέκα παρθένων, ενώ ακούγεται το τροπάριο της Κασσιανής. Σύμφωνα με την παραβολή, υπήρξαν δέκα κοπέλες που ανέμεναν την άφιξη ενός γαμπρού, του Νυμφίου. Πέντε εξ αυτών είχαν πάρει παραπάνω λάδι για το λυχνάρι τους τη νύχτα, ενώ οι άλλες πέντε δεν προνόησαν. Όταν ήρθε η νύχτα και το λάδι τελείωσε, οι πέντε κοπέλες που δεν είχαν προνοήσει έτρεξαν να βρουν και ο Νύμφιος ήρθε και τον έχασαν. Το ηθικό δίδαγμα έχει να κάνει με την προνοητικότητα στις καλές πράξεις για τη σωτηρία της ψυχής.
Το έργο που ταιριάζει στη συγκεκριμένη ημέρα ανήκει στα πρωτόλεια του σκηνοθέτη. Πρόκειται για την ταινία με τίτλο: «Οι Μονομάχοι» (The Duellists, 1977), που δύο αξιωματικοί του μεγάλου γαλλικού στρατού (La Grande Armee) του Ναπολέοντα συγκρούονται διαρκώς για την τιμή τους. Οι δύο ήρωες θα περάσουν μία ολόκληρη ζωή στη μεταξύ τους σύγκρουση, με τον Γκάμπριελ Φερώ να βάζει σκοπό της ζωής του να νικήσει τον Αρμάντ Ντ’ Ουμπέρ, ξοδεύοντας στην πορεία όλο του το «λάδι».
Ο Σκοτ σκηνοθετεί τον Κίθ Καραντίν και τον Χάρβεϊ Κατέλ σε ένα φιλμ εποχής, αποδίδοντας με άκρως καλλιτεχνικό τρόπο τη μεταξύ τους σύγκρουση. Κατά τη διάρκεια του έργου υπάρχει μία μελαγχολία στην ατμόσφαιρα, ένα μεγαλείο που περνάει. Ιδανική συνέχεια για την Εβδομάδα των Παθών και τη συναισθηματική αυξομείωση που ακολουθεί.
Μ. Τετάρτη:
Στα μέσα περίπου της Εβδομάδας εισάγεται η ιδέα της μετάνοιας. Συγκεκριμένα, μία ιερόδουλη γυναίκα αλείφει με πολύτιμο μύρο τα πόδια του Χριστού δείχνοντας με αυτό τον τρόπο τη μεταμέλεια της. Παράλληλα, ο Ιούδας αποφασίζει να προδώσει τον Δάσκαλο του,
Η ταινία που αρμόζει σε αυτή την περίπτωση είναι αυτή με τίτλο: «Θέλμα και Λουίζ» (Thelma & Louise). Γιατί όμως αυτό το φίλμ; Η απάντηση είναι απλή, η Θέλμα αφήνει από την αρχή του έργου την παλιά της ζωή και εισέρχεται σε έναν νέο κόσμο «ελευθερίας», ακολουθώντας το μονοπάτι που απλώνεται εμπρός της.
Ο καλλιτέχνης με αυτή την ταινία δίνει στο είδος του «road trip» έναν από τους κύριους εκπροσώπους του. Η χημεία ανάμεσα στην Τζίνα Ντέιβις και την Σούζαν Σαράντον είναι ο πυρήνας του φίλμ, ενώ η θεματική της «ελευθερίας» προασπίζεται μέχρι και το τελευταίο καρέ.
Μ. Πέμπτη:
Η συγκεκριμένη ημέρα αποτελεί μία από τις τρεις κορυφώσεις των Παθών. Εμπεριέχει τέσσερις κομβικές στιγμές στην Καινή Διαθήκη. Ο Χριστός πλένει τα πόδια των μαθητών του στον Ιερό Νιπτήρα, γίνεται ο Μυστικός Δείπνος, ο Χριστός προσεύχεται στη Γεσθημανή και ο Ιούδας κάνει πράξη την προδοσία του.
Ο κλίμα της ημέρας συνιστά την ιδέα της συνειδητοποίησης, αλλά και την αποδοχή του δύσκολου και μαρτυρικού δρόμου που απλώνεται εμπρός. Κανένα άλλο έργο δεν περιλαμβάνει καλύτερα αυτές τις θεματικές από το «Βασίλειο Των Ουρανών» (Kingdom Of Heaven, 2005). Ο Μπάλιαν ταξιδεύει στους Άγιους Τόπους την εποχή των σταυροφόρων, για να ζητήσει συγχώρεση για τις αμαρτίες του. Εκεί θα χρηστεί ιππότης και θα κληθεί να υπερασπιστεί ανέλπιστα την πόλη της Ιερουσαλήμ από τις μουσουλμανικές στρατιές του Σαλαντίν.
Ο Ρίντλεϊ Σκοτ αποδίδει ένα έπος, το οποίο κυριολεκτικά «πετσοκόβεται» στο μοντάζ και δεν γνωρίζει τη δυνητική επιτυχία και καταξίωση που του ταίριαζε. Για αυτό τον λόγο αναφερόμαστε στο λεγόμενο «Director’s Cut», το οποίο εμβαθύνει στους χαρακτήρες και τα κίνητρα του. Ανεξαιρέτως εντούτοις της εκδοχής, η ταινία είναι χάρμα οφθαλμών. Η κλίμακα και το μέγεθος της παραγωγής προκαλεί δέος, αλλά και τις ίδιες τις δυνατότητες της βιομηχανίας του θεάματος.
Μ. Παρασκευή:
Αυτή η ημέρα είναι ίσως η πιο «βαριά» και στενάχωρη όλης της Εβδομάδας. Πρόκειται για τα βασανιστήρια του Χριστού, την Σταύρωση και την Αποκαθήλωση Του. Η θλίψη και το πένθος κυριαρχούν συναισθηματικά.
Μία πιθανή επιλογή θα μπορούσε να είναι το φίλμ με τίτλο: «Έξοδος: Θεοί Και Βασιλιάδες» (Exodus: Gods and Kings, 2014). Αν και ιστορία που αφηγείται γεγονός της Παλαιάς Διαθήκης, ο χαρακτήρας του Μωυσή φέρει ορισμένα κοινά σημεία με τα βάσανα του Χριστού σε ένα μεταφορικό πλαίσιο, καθώς και αυτός πρέπει να σηκώσει τον δικό του σταυρό, και να ελευθερώσει τον λαό του από τα δεσμά του φαραώ Ραμσή.
Ο σκηνοθέτης καταφέρνει κάτι που κανένας καλλιτέχνης δεν είχε τα «κότσια» να δοκιμάσει. Φέρνει στη μεγάλη οθόνη την ιστορία των «Δέκα Εντολών» (Ten Commandments, 1956) διατηρώντας μία κινηματογραφική ποιότητα που έχει εκλείψει από το εν λόγω είδος. Με πρωταγωνιστές τους Κρίστιαν Μπέιλ και Τζόελ Έτζερτον και την ορθή χρήση ψηφιακών εφέ ζωντανεύει μία από τις μεγαλύτερες συγκρούσεις της Παλαιάς Διαθήκης.
Μ. Σάββατο:
Σε αυτή την ημέρα προετοιμάζεται ο κόσμος για να δεχθεί το πιο ελπιδοφόρο μήνυμα που άκουσε ποτέ ο άνθρωπος στην ιστορία του. «Χριστός Ανέστη» ανταλλάζουν οι πιστοί και το μήνυμα νίκης επί του θανάτου είναι γεγονός!
Για αυτή την ημέρα ταιριάζουν δύο έργα. Το πρώτο είναι το αριστούργημα του με τίτλο: «Μονομάχος» (Gladiator, 2000). Η ταινία δεν επιδέχεται συστάσεις. Η ιστορία εκδίκησης του ρωμαίου στρατηγού, που κατέληξε σκλάβος, για να γίνει μονομάχος και να σώσει τη δημοκρατία της Ρώμης είναι ευρέως γνωστή. Η δεύτερη, ωστόσο ταινία που θα μπορούσε κάποιος φαν να δει -μετά φυσικά την Ανάσταση- είναι το επιστημονικής φαντασίας «Blade Runner» (1982). Η στιγμή είναι ιδανική, αφού το φίλμ πραγματεύεται ζητήματα ζωής και θανάτου και πως τα αφουγκράζονται άνθρωποι και ρομπότ.
Κυριακή Του Πάσχα:
Η Μεγάλη Εβδομάδα ολοκληρώνεται και μαζί της κλείνει ο εορταστικός κύκλος. Κλείνοντας και εμείς με τη σειρά μας το άρθρο, προτείνουμε το έργο «Ρομπέν Των Δασών» (Robin Hood, 2010). Δε θα μπορούσαμε να σκεφτούμε κάποιον άλλον τρόπο για να σηματοδοτήσουμε την ολοκλήρωση αυτού του κύκλου. Με πρωταγωνιστή τον αγαπημένο του, Ράσελ Κρόου, ο Σκοτ επαναπραγματεύεται το βρετανικό ποίημα και το αποδίδει με την κλασική και κλασάτη του αισθητική. Χρόνια σας πολλά!
Μπορείτε να διαβάσετε ακόμα την απόλυτη μας λίστα με βιβλικές ταινίες στο εξής λινκ:
https://writehood.blogspot.com/2025/04/blog-post_20.html
