Παράξενος ή πολύπλευρος; Ο Παντελής Κυραμαργιός συνδυάζει αρμονικά πολλές χάρες. Ταλέντο, χιούμορ, ευαισθησία και τη δύναμη του να καταθέτει τους προβληματισμούς και τις απόψεις του μέσω της τέχνης του. Προτιμά να ακολουθεί το δρόμο της καρδιάς και όχι αυτόν της ασφαλούς επιτυχίας. Αφορμή για τη συζήτηση μας στάθηκε «Ένα παράξενο Λάιβ», όπου θα απολαύσουμε στις 2/2, στη Μικρή Σκηνή.
Του Χρήστου Σατανίδη
ΠΚ: Το «Παράξενο Λάιβ» είναι μια παράσταση που ήθελα εδώ και καιρό να δοκιμάσω. Πυξίδα για αυτές τις παραστάσεις ήταν πως ήθελα να πω κάποια πράγματα, μέσα από τα τραγούδια. Ακόμη κι από αυτά που μπορεί να μην έχω γράψει ακόμη. Μοιραζόμαστε αυτήν την εμπειρία μαζί με τη Νατάσα Φαίη Κοσμίδου, με την οποία έχουμε μία παράξενη σχέση. Η Νατάσα δεν τραγουδάει, κάνει stand up poetry. Αυτό το είδος δεν είναι γνωστό στην Ελλάδα, δηλαδή να εκφέρει κάποιος ποιητικό λόγο, τον οποίο φτιάχνει πάνω στη σκήνη. Υπάρχει αφήγηση ιστοριών, διακόπτονται τα τραγούδια για να ειπωθούν σκέψεις και να δοθούν άλλες ερμηνείες στα λόγια των τραγουδιών. Υπάρχουν χιούμορ αλλά και ακρότητες, υπό την έννοια ότι θα ακούσετε τραγούδι του Σωκράτη Μάλαμα αλλά με στίχους Trap, για να οδηγήσει σε κάτι πολιτικό που είναι απρόβλεπτο τι στιγμή που συμβαίνει. Μπορεί να αισθανθεί κάποιος πως ακούει ένα χυδαίο αστείο που όμως καταλήγει σε κάτι πάρα πολύ σοβαρό. Θίγουμε όσα μας απασχολούν είτε υπαρξιακά, είτε αφορούν την κοινωνία μας στο σήμερα. Μαζί μας θα είναι και ο Θανάσης Μάντζαρης, ο οποίος είναι ο μόνος πραγματικός μουσικός αναμεσά μας. Παίζει πιάνο και συμμετέχει με αρκετούς ρόλους.
ΧΣ: Από την παράξενη σου σχέση με τη Νατάσα Φαίη Κοσμίδου, προέκυψε και το «Ένα παράξενο τραγούδι».
ΠΚ: Αυτό έχει πλάκα πως συνέβη. Το καλοκαίρι του 2024 είχα ανεβάσει ένα story 30 δευτερολέπτων από την Αμοργό, στο οποίο έλεγα στα πρώτα στιχάκια «Παίζω ένα παράξενο ακόρντο…». Το βλέπει η Νατάσα και μου στέλνει μήνυμα πως «Αυτό είναι το αγαπημένο μου τραγούδι». Της απάντησα πως ακόμη δεν είναι τραγούδι, αλλά η αρχή ενός τραγουδιού που κάποια μέρα θα το κάνουμε μαζί. Αυτό ξεχάστηκε σαν ιδέα και σε live μου που ήταν καλεσμένη η Νατάσα, στο τέλος της παράστασης μου είπε ότι δεν άκουσε το αγαπημένο της τραγούδι, δηλαδή αυτό. Στην ουσία είναι ένα ποίημα της Νατάσας, όπου πρόσθεσα τη μουσική επένδυση.
ΧΣ: Έχω καταλάβει για σένα πως αγαπάς τους πειραματισμούς στην τέχνη. Μιας και αυτή η παράσταση θα μπορούσε να χαρακτηριστεί «Μουσικό θέατρο», έχεις σκεφτεί να ασχοληθείς και με την υποκριτική;
ΠΚ: Δεν έχω καμία σχέση με την υποκριτική και μάλιστα κάποτε πίστευα πως έχω ταλέντο ως ηθοποιός. Πάλι όμως με τη Νατάσα κατάλαβα πως δεν το έχω καθόλου. Μου έλεγε σε κάποια σημεία να της απαντώ με ένα συγκεκριμένο ύφος. Δε μπορούσα. Στο παρελθόν ήθελα να γίνω θεατρικός συγγραφέας. Τελικά εξέδωσα ένα παραμύθι το 2015. Όμως ανέβηκαν ως παραστάσεις τα δύο albums που είχα κάνει με την κολεκτίβα «Πλέγμα». Ήταν τα «Ως την άκρη της κλωστής» και η «Αρετή» τα οποία συνοδεύονταν από βιβλίο. Με πλάγιο τρόπο λοιπόν είχα σχέση με το θέατρο. Μου αρέσει πολύ όμως η συνεργασία με καλλιτέχνες από άλλα πεδία. Θα σου έλεγα ως πιο αγαπημένη μου αυτή με τον Γιώργο Μιχαλακόπουλο, που ήταν αφηγητής στην «Αρετή».
ΧΣ: Σε σχέση με το ταλέντο της υποκριτικής πάντως, μπορώ να σου μεταφέρω την εμπειρία μου ως μαθητής σε ένα σημαντικό εργαστήρι της Θεσσαλονίκης. Όπως μας έλεγε και ο σπουδαίος μας εκπαιδευτής, όλα είναι θέμα δουλειάς και προσωπικά πλησίασα σε πράγματα που δε θα περίμενα ποτέ
ΠΚ: Άρα δεν έχει χαθεί το τρένο για μένα;
ΧΣ: Όχι βέβαια. Θα σου το πρότεινα να το δοκιμάσεις, αν νιώθεις πως θέλεις να εμβαθύνεις περισσότερο στο χώρο του θεάτρου.
ΠΚ: Χρήσιμη πληροφορία.
ΧΣ: Ψάχνοντας τα stories σου υπάρχουν αυτά που ονομάζεις «Χαζά», στα οποία όμως βρίσκω μεγάλες αλήθειες. «Πνίξε το μαλάκα που κρύβεις μέσα σου». Αρχικά ο μαλάκας άραγε το ξέρει ότι είναι μαλάκας ώστε να τον πνίξει;
ΠΚ: Μπορεί και να μη χρειάζεται να τον πνίξει. Η τέχνη οφείλει να ασκεί μια μορφή βίας επάνω μας, αλλά όχι τόσο επιθετικά όπως το έλεγαν οι Φουτουριστές. Μου αρέσουν τα τραγούδια όπου μέσα τους αναπαύονται θύελλες. Στην ουσία αυτό που λέω σε αυτό το τραγούδι των λίγων δευτερολέπτων είναι να βγάλεις τον κακό εαυτό που έχεις μέσα σου. Έχουμε όλοι μέσα μας και το καλό και το κακό. Το ποια πλευρά μας θα βγάλουμε έχει να κάνει και με τους γύρω ανθρώπους που έχουμε να συναναστραφούμε. Ας μην αφηνόμαστε τόσο πολύ στον άνεμο και ας προσπαθήσουμε μόνοι μας να βγάζουμε την καλή μας εκδοχή. Αυτό που θέλει εκπαίδευση είναι να αναγνωρίσουμε το ποια είναι η καλή μας πλευρά και ποια όχι για να τη διορθώσουμε.
ΧΣ: Ερμηνεύεις την «Ανοιχτή επιστολή» στο αντιφασιστικό φεστιβάλ. Ξαφνικά λαμβάνεις άπειρα μηνύματα με ύβρεις και κατάρες. Αφενός απαντάς πολύ εύστοχα μέσω της τέχνης σου με τον «Αλβανόπουστα», αφετέρου πως νιώθεις εκείνη τη στιγμή που δέχεσαι τέτοια επίθεση;
ΠΚ: Τι έλεγε το βίντεο που ανέβηκε; «Μη φέρεις παιδί μου ποτέ φασίστα στο σπίτι». Προφανώς με σοκάρει όταν βρίζουν χυδαία την κόρη μου, που είναι ένα μικρό παιδί. Υπήρξαν όμως και στιγμές που το διασκέδαζα και απαντούσα σε κάποια σχόλια. Όμως η φαντασία αυτών των ανθρώπων περιορίζεται σε κοινότοπες ατάκες τύπου «Άντε ρε άπλυτε, άντε ρε τεμπέλη». Όμως ήρθανε και τα πολύ θετικά μηνύματα που ένιωσα πως φτιάχτηκαν κάποιες γέφυρες επικοινωνίας με κάποιους ανθρώπους.
ΧΣ: Υπάρχουν πολλές φωνές που λένε πως οι καλλιτέχνες οφείλουν να παίρνουν θέση για κοινωνικοπολιτικά ζητήματα. Εσύ είχες τον τρόπο να διαχειριστείς την παραπάνω συνθήκη. Μπορούν άραγε όλοι να διαχειριστούν μία τέτοια κατάσταση; Διότι έχουμε φύγει απολύτως από το «κάνω κριτική» σε μία θέση ενός ανθρώπου και φτάσαμε στο «ακυρώνω» απολύτως.
ΠΚ: Δε θεωρώ πως οφείλει ο καλλιτέχνης να παίρνει θέση με μανιφέστα ή πως πρέπει να κάνει αμιγώς πολιτικό τραγούδι. Ακόμη και ένας καλλιτέχνης που ερμηνεύει μόνο ερωτικά τραγούδια, καταλαβαίνεις από τον τρόπο που αναφέρεται στη σχέση του ή το στίχο που θα επιλέξει, το ποιος πραγματικά είναι, χωρίς να χρειάζεται να κάνει συγκεκριμένες δηλώσεις.
ΧΣ: Πιάνομαι από τον τίτλο της παράστασης και θα πω πως είσαι και «παράξενος» στο κομμάτι των συνεργασιών σου. Χωρίς να αγαπώ τους διαχωρισμούς στη μουσική, βλέπω τον Παντελή να συνεργάζεται με Νταλάρα, Γλυκερία, Πασχαλίδη, Τσαλιγοπούλου αλλά και με Γιάννη Πλούταρχο, Σάκη Ρουβά.
ΠΚ: Δεν έχω θέμα με τις «ταμπέλες» και φαίνεται εκ του αποτελέσματος. Όμως δεν έχω επιδιώξει συνεργασίες με καλλιτέχνες άλλου ρεπερτορίου. Τα τραγούδια στον Πλούταρχο ή στον Ρουβά έγιναν τυχαία, αφού είχα φύγει από τις «Μέλισσες». Πχ το τραγούδι στον Πλούταρχο το είχε ο μαέστρος του στο κινητό του, μου το ζήτησε και με μεγάλη χαρά το έδωσα. Αντίστοιχα μου ζήτησε τραγούδια παραγωγός της ΕΜΙ και μέσα σε λίγα λεπτά με κάλεσε ο Σάκης Ρουβάς ζητώντας μου το «Η μέσα μου θάλασσα». Με τιμά το να ζητούν καλλιτέχνες τραγούδια μου, όμως δεν έχω την ανάγκη αυτή τη στιγμή να προσεγγίσω ανθρώπους που δεν συμβαδίζουν οι δρόμοι μας.
ΧΣ: Ήσουν «παράξενος» και ως παιδί στα μουσικά σου ακούσματα;
ΠΚ: Καθόλου. Άκουγα την λεγόμενη εμπορική μουσική, ελληνική και ξένη. Άκουγα πάρα πολύ Γιώργο Νταλάρα εξαιτίας των γονιών μου. Λάτρευα το hard rock της δεκαετίας 80.
ΧΣ: Είσαι συλλέκτης βινυλίων ή cds;
ΠΚ: Μέχρι ενός σημείου ναι. Ότι χαρτζιλίκι είχα πήγαινε στα δισκάδικα.
ΧΣ: Κι αν έψαχνα τη δισκοθήκη σου, ποιο θα ήταν το πιο παράξενο album που θα έβρισκα;
ΠΚ: Έχω Nelly Furtado γιατί μου είχε αρέσει πολύ το « Say it Right». Αλλά τώρα θα σε τρελλάνω. Έχω και Παπαροκάδες. (Γελάμε). Και μάλιστα τα 3 από τα 4 albums τους.
ΧΣ: Να κλείσουμε μελωδικά. Έχεις ένα νέο τραγούδι «Κάθε φιλί μια λέξη».
ΠΚ: Ετοιμάζω ένα νέο album, που είναι θεματικό και ιστορικό – πολιτικό. Αφορά 10 προσωπικότητες από όλον το κόσμο. Αυτό το τραγούδι το έγραψα την περασμένη άνοιξη και μου άρεσε πολύ. Επειδή θα αργήσει το album να βγει και όταν βγει θα χρειαστώ αρκετό χρόνο για να πω τις ιστορίες αυτών των ανθρώπων, ένιωθα άσχημα στην ιδέα πως αυτό το τραγούδι θα είναι κλειστό σε ένα συρτάρι και το έβγαλα μόνο του. Έγραψα μαζί και ένα ποίημα γιατί ένιωθα πως μέσα στους στίχους δε χώρεσα όλα όσα ήθελα να πω για τον έρωτα. Μάλιστα με έπιασε μια αντίδραση, μια παραξενιά. Ο ηχολήπτης που το φτιάχναμε μαζί πίστευε πως μπορεί να γίνει πολύ εμπορικό βάζοντας του συγκεκριμένα στοιχεία. Εγώ είπα πως όχι μόνο δε θα το κάνουμε εμπορικό, αλλά θα βάλουμε και ένα τρίλεπτο ποίημα στην αρχή να γίνει ακόμη πιο αντιεμπορικό. Περνάω φάσεις που θέλω ο κόσμος να ακούσει τα τραγούδια μου και άλλες που προτιμώ να κάνω ότι θέλω, όπως τώρα. Με το ποίημα που έγραψα ήθελα στην ουσία να γίνω για λίγο το αγόρι του Ζακ, το κορίτσι που είναι σε άλλο τμήμα και της αρέσει ο Γρηγορόπουλος, η κοπέλα του Παύλου Φύσσα.
ΧΣ: Ποιος είναι ο στίχος που είναι ο ίδιος ο Παντελής;
ΠΚ: Το έχω σκεφτεί πολλές φορές αυτό που με ρωτάς. Θα έλεγα ένα στιχάκι που δεν είναι από τραγούδι, αλλά προσπάθησα να το εξηγήσω από πιο μικρή ηλικία. «Ούτε Ο Θεός, ούτε δάσκαλος».
Πληροφορίες και εισιτήρια για την παράσταση «Ένα παράξενο Λάιβ»:
Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου 2026
Μικρή Σκηνή
Επταλόφου 14, Κάτω Τούμπα, Θεσσαλονίκη
Ώρα έναρξης: 21.00
Είσοδος: 8€
Τηλέφωνο κρατήσεων: 694 450 3542
