Ο Θοδωρής Μαραντίνης είναι από εκείνους τους καλλιτέχνες που δύσκολα χωρούν σε μία μόνο ταυτότητα. Τραγουδιστής, δημιουργός, Frontman των Onirama, performer. Ένας καλλιτέχνης που τιμά τη σημασία της λέξης μιας και δεν επαναπαύτηκε ποτέ στην ασφάλεια ενός μουσικού δρόμου. Πολύπλευρος, πολυτάλαντος, ανοιχτόμυαλος. Έρχεται στη γενέτειρα πόλη του Θεσσαλονίκη, στις 28/08, για ένα «DiscoΓλέντιγκ» και μας προσκαλεί να χορέψουμε, να τραγουδήσουμε και να φύγουμε με ένα μεγάλο χαμόγελο. Σαν το δικό του.
Του Χρήστου Σατανίδη
ΧΣ: Θοδωρή αρχικά να σε καλωσορίσω στον «Εξώστη». Ως Θεσσαλονικιός που ζεις πολλά πια χρόνια στην Αθήνα, είναι περιττό ένα καλωσόρισμα και στη Θεσσαλονίκη;
ΘΜ: Ποτέ δεν ένιωσα ότι αποκόπηκα από την πόλη, καθώς διατηρώ ισχυρούς δεσμούς, κυρίως λόγω της οικογένειάς μου και των φίλων μου που ζουν μόνιμα εδώ και ανά τακτά διαστήματα τους επισκέπτομαι. Σε επίπεδο live, πράγματι έχει περάσει καιρός που δεν έχω πραγματοποιήσει κάποια εμφάνιση, είτε με τους ONIRAMA στο πρόσφατο παρελθόν, ή μόνος μου. Αυτό όμως έχει να κάνει με τις συνθήκες, ανά περίπτωση και ανά στιγμή. Χαίρομαι πάρα πολύ που τώρα μου δόθηκε η αφορμή, ξεκινώντας και το προσωπικό μου project, να βρεθώ στον υπέροχο χώρο του Allegro. Πιστεύω ότι το εγχείρημα αυτό θα έχει και συνέχεια και ευελπιστώ να αποκτήσω το νέο μου στέκι στην πόλη!
ΧΣ: Ας ξεκινήσουμε από αυτό. Τι να περιμένουμε στις 28/8 και την παράσταση «DiscoΓλέντιγκ»;
ΘΜ: Ότι το κέφι θα είναι η βασική συνισταμένη όλης αυτής της παράστασης. Μπλέκονται τραγούδια disco και pop-rock, το ρεπερτόριο φυσικά που δημιουργήσαμε με τους Onirama και καταλήγουμε στο πιο παραδοσιακό και ελληνικό γλέντι, το οποίο χαίρομαι που τα τελευταία χρόνια το ανακαλύπτουμε όλο και περισσότερο και μπορεί να ενταχθεί σε προγράμματα διασκεδαστικά και να αγγίξει μικρούς και μεγάλους. Έτσι λοιπόν, ο σκοπός αυτής της παράστασης είναι όλοι να τραγουδήσουν, να χορέψουν και να φύγουν στο τέλος χαμογελαστοί.
ΧΣ: Βρίσκω ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα την πολύπλευρη καλλιτεχνική σου δραστηριότητα. Πχ το καλοκαίρι που διανύουμε έκανες παραστάσεις με θέμα το Rock τραγούδι και παράλληλα κάτι εντελώς διαφορετικό, όπως Disco μουσική.
ΘΜ: Αυτό βρίσκεται στο δικό μου καλλιτεχνικό και μουσικό DNA. Έτσι κι αλλιώς, τη μουσική τη βλέπω πολύ ανοιχτόμυαλα και μου αρέσουν σχεδόν όλα τα είδη της. Αντιλαμβάνομαι βέβαια πως δεν μπορώ να τα υπηρετήσω όλα, αυτό είναι κάτι διαφορετικό. Όμως, στο σχετικά ευρύ φάσμα που προσωπικά νιώθω ότι μπορώ να αποδώσω καλά κάποια τραγούδια και κάποια στυλ, μου αρέσει να εναλλάσσομαι. Το κάνω και για εμένα τον ίδιο, όχι μόνο γιατί βαριέμαι εύκολα αλλά και γιατί θεωρώ πως καλλιτεχνικά, μετά από τόσα χρόνια είναι ωραίο να φλερτάρεις με διαφορετικά είδη, να τα μπλέκεις μεταξύ τους. Όπως συνηθίζω να λέω, δεν είναι τυχαίο που η μουσική συνοδεύεται από το ρήμα «παίζω». Οπότε ένα τέτοιο «παιχνίδι», στο πλαίσιο πάντα που να μπορείς να το υποστηρίξεις, νομίζω ότι είναι πολύ όμορφο.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
ΧΣ: Θα μου επιτρέψεις να σου πω πως έχω αδυναμία σε καλλιτέχνες που δοκιμάζουν συνεχώς καινούργια πράγματα. Αυτή η πολυσυλλεκτικότητα ήχων ξεκινά από την παιδική σου ηλικία;
ΘΜ: Ναι. Από πολύ μικρός άκουγα φανατικά μουσική και μάλιστα πολλά και διαφορετικά είδη. Σε αυτό ίσως να συνέβαλε και η «προίκα» που είχα από τον πατέρα μου, ο οποίος είχε ντισκοτέκ κι έτσι στο σπίτι βρήκα από νωρίς μια τεράστια δισκοθήκη, η οποία είχε μέσα μουσικές disco, dance, μέχρι και country! Έτσι, εξερευνώντας αυτή τη σπουδαία δισκοθήκη είχα την ευκαιρία να ακούσω διαφορετικά είδη μουσικής σε μικρή ηλικία, ενώ μεγαλώνοντας πέρασα κι εγώ από αυτή την υπέροχη εποχή των 80s που είχε πολύ ωραία pop και dance κομμάτια και μπήκα στα 90s με την σπουδαία ελληνική έντεχνη μουσική. Και κάπως έτσι, όλα αυτά συγκεράστηκαν και έγινε αυτό που σας…ταλαιπωρεί τόσα χρόνια και λέγεται Θοδωρής Μαραντίνης!
ΧΣ: Επειδή προσωπικά δεν αγαπώ τις ταμπέλες στην τέχνη, θαύμαζα σε σένα και τους Onirama τις πολλές και φαινομενικά απρόβλεπτες συνεργασίες, τόσο επί σκηνής όσο και δισκογραφικά. Υπήρξε ποτέ ο φόβος για το αν το κοινό ίσως να ήθελε μια «σιγουριά» ως προς το μουσικό δρόμο ή τελικά είναι μύθος πως ο κόσμος δεν υποστηρίζει τα ανοίγματα σε άλλα καλλιτεχνικά μονοπάτια;
ΘΜ: Αυτό σίγουρα ήταν ένας προβληματισμός μας, όμως η ανάγκη τόσο της μπάντας, τότε, όσο και προσωπικά η δική μου, στο να κάνουμε αυτό που εμείς νιώθουμε ως όμορφο, δημιουργικό ή καλλιτεχνική πρόταση, ξεπέρασε αυτόν τον προβληματισμό. Αισθάνομαι ότι το κοινό, όχι μόνο δεν ενοχλείται από τέτοιες περιπτώσεις, αλλά πολλές φορές του αρέσει και το εξιτάρει – ίσως ακόμα και να το αναζητά! Πιστεύω πως άλλοι είναι οι άνθρωποι που έχουν θέμα με τις ταμπέλες, οι οποίοι μπορεί να είναι σε κάποια Μέσα ή σε ραδιόφωνα, ενδεχομένως δεν μπορούν να «χωρέσουν» το γεγονός ότι μπορεί να έχεις ένα ευρύ φάσμα συνεργασιών ή να προσεγγίζεις τη μουσική λίγο πιο ανοιχτόμυαλα. Αυτό είναι κάτι που με στεναχώρησε, διότι η αλήθεια είναι πως μας δημιούργησε προβλήματα. Ωστόσο, δεν μετανιώνω καθόλου και χαίρομαι πάρα πολύ για όλες τις συνεργασίες που κάναμε, αλλά και για όλες αυτές που θα κάνω από εδώ και πέρα.
ΧΣ: Έχεις αναφέρει πως όσον αφορά το κεφάλαιο «Onirama» έχεις βάλει μία άνω τελεία. Η μέχρι τώρα, πιο μοναχική διαδρομή πως είναι για σένα;
ΘΜ: Προς το παρόν έτσι κι αλλιώς είμαι σε μια φάση εσωτερικής και δημιουργικής ανασύνταξης. Δεν έχω μπει ακόμα ιδιαίτερα βαθιά σε αυτόν τον μοναχικό δρόμο. Το «Discoγλέντινγκ» αφορά μια μεταβατική φάση και κάτι που ουσιαστικά έχει πολλά στοιχεία από το live των Onirama, απλά έχει αλλάξει λίγο ο ήχος του. Όσον αφορά τη δισκογραφία, όπου εκεί θεωρώ ότι θα φανεί η διαφορά, είναι κάτι για το οποίο δεν θέλω να βιαστώ. Βρίσκομαι σε φάση αναζήτησης και εξερεύνησης. Σιγά σιγά θα προκύψει και αυτό το νέο βήμα το οποίο μπορεί να περιέχει λίγο φόβο, αλλά σίγουρα έχει πολύ ενθουσιασμό.
ΧΣ: Από όσο σε έχω παρακολουθήσει όλα αυτά τα χρόνια ως καλλιτέχνη αναρωτιέμαι. Θα άλλαζες το στίχο «Κλείσε τα μάτια κι άφησε το μυαλό» με το «Άφησε την καρδιά»; Το μυαλό συνηθώς διαλέγει το δρόμο της λογικής ενώ η καρδιά του συναισθήματος.
ΘΜ: Δεν θα το άλλαζα! Καταρχάς γιατί κάθε στίχος και κάθε τραγούδι που έχει τύχει να γράψω, αντικατοπτρίζει μια συγκεκριμένη χρονική στιγμή, δική μου προσωπικά. Και είναι πολύ ωραίο να γυρνάς πίσω σε αυτή τη στιγμή και να βλέπεις πως ένιωθες και τι ζούσες τότε. Επίσης είναι ακόμα πιο ωραίο που κάποια τραγούδια, ακόμα και τώρα (για εμένα τουλάχιστον, προσωπικά), συνεχίζουν να έχουν την ίδια έννοια. Και ειδικά αυτό το κομμάτι, για εμένα σημαίνει πολλά, καθώς αποτέλεσε την αρχή και αφορά στην πρώτη αίσθηση που μου δίνει η μουσική: το να κλείσω τα μάτια και να χαθώ στο χορό. Ο χορός είναι κάτι που μου αρέσει πολύ, οπότε ο στίχος μεταφράζεται σε κάτι που αγαπάς πολύ, αν προσπαθήσουμε να το γενικεύσουμε.
ΧΣ: Σε έχω ακούσει να μιλάς πολλές φορές πως το υπέρτατο αγαθό για σένα είναι η ελευθερία. Το «Ελεύθερος» θα ήταν το επίθετο που θα έβαζες δίπλα στο όνομα σου;
ΘΜ: Δεν ξέρω εάν θα ήταν «ελεύθερος» ή «ανοιχτόμυαλος». Γιατί το «ελεύθερος» είναι μια έννοια πραγματικά δύσκολη να την περιγράψεις, αλλά και πολύ σχετική για τον καθένα και την κάθε στιγμή. Σίγουρα λοιπόν «ανοιχτόμυαλος» αλλά και «ανοιχτόκαρδος» επίσης.
ΧΣ: Θα πρόσθετα σίγουρα και το «ευαίσθητος». Θα πιαστώ από τον τίτλο μιας μεγάλης επιτυχίας των Onirama, «Δύσκολος καιρός για πρίγκηπες». Το βιώνουμε και το ακούμε διαρκώς με πολύ δυσάρεστα γεγονότα.
ΘΜ: Στα live, λίγο πριν παίξω αυτό το τραγούδι, συνηθίζω να λέω πως γίνεται όλο και πιο επίκαιρο. Και αυτό μάλλον δεν είναι και τόσο ευχάριστο. Αυτό όμως που θεωρώ πως πρέπει να κρατάμε και να λέμε σε όλους –στα αγόρια μας, στα κορίτσια μας, και σε όλα τα νέα παιδιά – είναι να βλέπουν τις σχέσεις με σεβασμό, τόσο προς τον εαυτό τους όσο και προς τους άλλους. Να μιλάνε στους ανθρώπους που αισθάνονται ασφάλεια, για ό,τι τους βασανίζει και τους ενοχλεί. Και πάνω απ’ όλα να σέβονται την αγάπη, τον έρωτα και τα «θέλω» του άλλου.
ΧΣ: Αν είχες μπροστά σου τον Θοδωρή που είναι ακόμη έφηβος, τι συμβουλή θα του έδινες;
ΘΜ: Να το χαρεί, λίγο περισσότερο!
ΧΣ: Να κλείσουμε «μελωδικά». Ποιο είναι το τραγούδι ή ο στίχος, που θεωρείς πως «Αυτό γράφτηκε για μένα»;
ΘΜ: «Φτάνει μόνο ένα κάτι για να φτάσεις εκεί
Που η καρδιά θα χτυπάει σαν σφαίρα
Να γεννιέσαι απ’ τη στάχτη
Να γελάς στη βροχή
Και να ζεις την πιο όμορφη μέρα».
Εισιτήρια και πληροφορίες για τη συναυλία, θα βρείτε στο σύνδεσμο
https://www.more.com/gr-el/tickets/music/thodoris-marantinis-discoglenting/
