Κάθε εβδομάδα ένας συγγραφέας απαντά σε 15 ερωτήσεις. Σήμερα η Βούλα Παπατσιφλικιώτη
- Γιατί γράφετε;
Μέσα από την πένα μου κάνω τα όνειρα, τα συναισθήματα και την φαντασία λογοτεχνικά έργα για μικρούς και μεγάλους αναγνώστες! Επιθυμία και στόχος μου είναι να αναδείξω και να ξαναζωντανέψω αρετές και αξίες που έχουν χαθεί στο πηγάδι της λήθης.
2. Τι κάνετε όταν δεν γράφετε;
Ζω, εργάζομαι και δραστηριούμαι στην λατρεμένη μου Θεσσαλονίκη. Ασχολούμαι με τον χώρο της Τέχνης μέσα από την καλλιτεχνική μου σελίδα “Duende–Art” και με τον χώρο του Πολιτισμού μέσα από την ενεργή μου δράση σε Πολιτιστικούς-Λαογραφικούς Συλλόγους της πόλης μου! Επίσης, λατρεύω να ταξιδεύω, να διαβάζω λογοτεχνία, να παρακολουθώ θεατρικές παραστάσεις, να χορεύω και να βρίσκομαι με αγαπημένα πρόσωπα!
3. Είστε πρωτίστως αναγνώστης/τρια ή συγγραφέας;
Άποψη μου είναι πως για να ασχοληθείς με την συγγραφή πρέπει πρώτα να γνωρίσεις τον μαγικό κόσμο της Λογοτεχνίας σαν αναγνώστης. Η ανάγνωση βιβλίων συνοδεύει ένα μεγάλο κομμάτι της ζωής και καθημερινότητας μου. Οπότε πρώτα είμαι αναγνώστρια και στην συνέχεια συγγραφέας.
4. Τι διαβάζετε αυτό το διάστημα;
Λογοτεχνικά έργα με αληθινά συναισθήματα και ουσιαστικά μηνύματα.
5. Με ποιες προσωπικότητες της Λογοτεχνίας θα βγαίνατε για ποτό;
Από Έλληνα θα επιλέξω τον Νίκο Καζαντζάκη. Κάθε του λέξη μια γέφυρα μηνυμάτων και αξιών. Και από ξένους τον Φιόντορ Ντοστογιέφσκι. Απλά συγκλονιστικός!
6. Ισχύει ακόμα ο «θάνατος του συγγραφέα» στην εποχή των social media;
Δεν είναι ότι η ιδέα του Barthes είναι εξ ορισμού άκυρη, απλώς λαμβάνοντας υπόψη τον τρόπο με τον οποίο η κοινωνία εξελίσσεται, καθώς η εστίαση στο άτομο και στο προσωπικό brand αυξάνεται, ακόμα και ένας δημιουργός που προσπαθεί επιμελώς να αποστασιοποιηθεί από το δημιούργημά του και προσπαθεί να το αφήσει να μιλήσει για τον εαυτό του, δεν μπορεί να “πεθάνει” πραγματικά.
Το ποιος λέει μια ιστορία, ποιο είναι το υπόβαθρό του, γιατί την αφηγείται και τι θέλει να πει με αυτή, είναι πράγματα που ενδιαφέρουν τους αποδέκτες. Πριν από 100 χρόνια η πιθανότητα να γνώριζες οποιονδήποτε από τους συγγραφείς που διάβαζες έτεινε στο μηδέν. Πλέον είναι δύσκολο, σχεδόν ακατόρθωτο, ένας δημιουργός να μην έχει διαδικτυακή παρουσία. Είναι σπάνιο να μην έχει εκτεθεί ποτέ και πουθενά εκφράζοντας, μεταξύ άλλων, τις προσωπικές του απόψεις. Συνειδητά ή ασυνείδητα, τα συμφραζόμενα μας επηρεάζουν. Έτσι, σήμερα, σε αντίθεση ίσως με την εποχή που ο Roland Barthes διατύπωσε τη θεωρία του, επιθυμούμε να γνωρίσουμε καλύτερα και πιο ουσιαστικά τα πρόσωπα από τον χώρο της Τέχνης!
Η τέχνη έχει νόημα επειδή τη φτιάχνουν άνθρωποι, όπως το είχε θέσει κάποτε ο William Nicholson στο θεατρικό του έργο “Shadowlands”
7. Γίνεται να βιοπορίζεσαι στην Ελλάδα μόνο από τη συγγραφή;
Δεν υπάρχει αυτή η δυνατότητα, με ελάχιστες εξαιρέσεις. Μέσα από την ενασχόληση με τον μαγικό κόσμο της συγγραφής γίνεσαι πλούσιος από εμπειρίες και συναισθήματα!
8. Διδάσκεται η γραφή;
Κάποιοι θα πουν ναι, αλλά θα φωνάξουν ένα ισχυρό όχι. Μπορεί να ισχύουν και τα δύο. Διδάσκονται κάποιες τεχνικές. Αυτό που ενεργοποιεί την πένα είναι τα βιώματα σου, η ψυχολογία σου, τα αναγνώσματα σου, οι σκέψεις και τα μηνύματα που επιθυμείς να μοιραστείς με τους αναγνώστες.
9. Ποιο θα ήταν το δικό σας «γράμμα σ’ ένα νέο ποιητή»;
Μη φοβηθείς να γράψεις αυτό που νιώθεις και μη σε νοιάζει αν και ποιος θα το διαβάσει. Αν όμως, φίλε μου, ψάχνεις τι θα διαβάσει ο εκάστοτε αναγνώστης, άστο καλύτερα: μη γράψεις.
10. Η Λογοτεχνία είναι ενιαία ή επιδέχεται διακρίσεων;
Κάθε αναγνώστης έχει πράγματα που του αρέσει να διαβάζει και πράγματα που τον αφήνουν αδιάφορο. Οι όροι «καλή» και «κακή» λογοτεχνία υπάρχουν αλλά είναι άκρως υποκειμενικοί.
11. Υπάρχουν must read βιβλία; Ποια είναι για εσάς;
Δεν νομίζω ότι υπάρχουν must read βιβλία. Ο καθένας ξέρει καλύτερα τι του ταιριάζει να διαβάσει και με ποια να ομορφύνει τις λογοτεχνικές του ώρες!
12. Πώς είναι να γράφεις στον καιρό της πολιτικής ορθότητας;
Δεν με έχει απασχολήσει μέχρι στιγμής η πολιτική ορθότητα στην τέχνη, παρά μόνο στις διαπροσωπικές μου σχέσεις.
13. Γιατί οι Έλληνες γράφουν περισσότερο απ’ ό, τι διαβάζουν;
Οι δύσκολες συνθήκες της καθημερινότητας, οι απρόσωπες και ανύπαρκτες ανθρώπινες σχέσεις, η απαισιοδοξία που κυριαρχεί έχει στρέψει πολύ κόσμο να εκφράσει συναισθήματα και απόψεις μέσα από την συγγραφή. Η γραφή είναι η καλύτερη μορφή ψυχοθεραπείας.
14. Πώς σας επηρεάζει η πολιτική επικαιρότητα;
Όταν κάποιος έχει στο επίκεντρο τον άνθρωπο δεν μπορεί να μην επηρεάζεται από όσα πολιτικά και κοινωνικά εκτυλίσσονται γύρω του. Αυτό που έχει σημασία είναι πως αγγίζεις ένα γεγονός με την πένα σου, τον χώρο, τον χρόνο και το συναισθηματικό μέγεθος που του δίνεις στο λογοτεχνικό σου έργο.
15. Η Λογοτεχνία, τελικά, σας έχει αλλάξει τη ζωή;
Ξεκίνησα το ταξίδι στον μαγικό κόσμο της Λογοτεχνίας από μικρή ηλικία σαν αναγνώστρια. Στην πορεία της ζωής μου ενσωματώθηκε και η συγγραφική μου ενασχόληση. Η Λογοτεχνία ήταν πάντα δίπλα μου. Στα δύσκολα σαν παρηγοριά και σαν στήριγμα, στα εύκολα σαν ουσιαστική και όμορφη συντροφιά. Η Λογοτεχνία βρίσκεται πάντα στην ζωή μου και την κάνει πιο φωτεινή, αισιόδοξη και παραμυθένια!
Η Βούλα Παπατσιφλικιώτη γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη, όπου ζει και δραστηριοποιείται μέχρι και σήμερα. Είναι Δημοσιογράφος (μέλος του Παγκόσμιου Οργανισμού Δημοσιογραφίας F.I.J.E.T.), δημιουργός και διαχειρίστρια της καλλιτεχνικής σελίδας “Duende-Art”, Παιδαγωγός και Συγγραφέας. Το παραμύθι της με τίτλο «Μάθε τον Φόβο να νικάς!» επανακυκλοφόρησε το 2019 από τις εκδόσεις Ελκυστής. Το 2020 μεταφράστηκε στα Αγγλικά και κυκλοφορεί από τον ίδιο εκδοτικό σε Ελλάδα και Κύπρο.
Συμμετέχει με διηγήματά της στις συλλογές διηγημάτων «Θέρος και Θεριά» (Εκδόσεις Ανάτυπο, 2016), «Οδός Αμαρτίας αριθμός 12» (Εκδόσεις Ανάτυπο, 2018) & «Συνέβη στη Θεσσαλονίκη» (Εκδόσεις Ελκυστής, 2023).
Είναι δημιουργός – δημοσιογράφος – διαχειρίστρια της καλλιτεχνικής σελίδας Duende-Art (www.duende-art.com).
