
Κάθε εβδομάδα ένας συγγραφέας απαντά σε 15 ερωτήσεις. Σήμερα ο Γιώργος Δόνιος
- Γιατί γράφετε; Γιατί είναι η ποιο ωμή, ελεύθερη, ειλικρινής και ξεκάθαρη επαφή με τον ίδιο μου τον εαυτό. Με καφέ και τσιγάρο πάντα!
- Τι κάνετε όταν δεν γράφετε; Δεν νομίζω ότι σταματάει ποτέ η διαδικασία της γραφής. Όταν δεν αποτυπώνεται στο χαρτί, διάφορα σενάρια τρέχουν στο μυαλό μου ενώ ασχολούμαι με άλλα εξίσου δημιουργικά πράγματα. Μπορεί π.χ να διορθώνω το αμάξι μου σκεπτόμενος πώς θα ξεκολλήσω μια παράγραφο ή τη ροή της πλοκής σε κάποια ιστορία. Περπάτημα, γυμναστική, μουσική, φωτογραφία ή διαδρομές με το αυτοκίνητο άνευ προορισμού και στόχου είναι παράλληλες δημιουργικές διαδικασίες οι οποίες με τον τρόπο τους σιγοντάρουν το γράψιμο.
- Είστε πρωτίστως αναγνώστης/τρια ή συγγραφέας; Ανάλογα την περίοδο. Όταν βρίσκομαι σε συγγραφικό οίστρο συνήθως δεν διαβάζω τίποτα καθώς με επηρεάζει στον τρόπο που γράφω.
- Τι διαβάζετε αυτό το διάστημα; Το Δέρμα της Βίβιαν Στεργίου.
- Με ποιες προσωπικότητες της Λογοτεχνίας θα βγαίνατε για ποτό; Με τα γερά ποτήρια του κλάδου. Χέμινγουεϊ και Μαρκ Τουέιν σίγουρα!
- Ισχύει ακόμα ο «θάνατος του συγγραφέα» στην εποχή των social media; Απεναντίας, θεωρώ ότι βρισκόμαστε σε μια εποχή αναγέννησης και επαναπροσδιορισμού της σημασίας και της θέσης της γραφής/ανάγνωσης στη ζωή μας.
- Γίνεται να βιοπορίζεσαι στην Ελλάδα μόνο από τη συγγραφή; Αχμ…ακατόρθωτο δεν είναι αλλά σίγουρα μια πολύ μεγάλη πρόκληση δεδομένου του μεγέθους της ελληνικής αγοράς.
- Διδάσκεται η γραφή; Είναι έμφυτο ταλέντο πιστεύω και καλλιεργείται.
- Ποιο θα ήταν το δικό σας «γράμμα σ’ ένα νέο ποιητή»; Ιεροσυλία η σκέψη και μόνο. Το τέλειο δεν γίνεται καλύτερο. Θα το άφηνα ως έχει.
- Η Λογοτεχνία είναι ενιαία ή επιδέχεται διακρίσεων; Η λογοτεχνία είναι κομμάτι της ύπαρξής μας. Απαρτιζόμαστε από τέχνη. Είναι η φύση μας τέτοια κι ο λόγος μας μια μορφή έκφρασης της τέχνης αυτής.
- Υπάρχουν must read βιβλία; Ποια είναι για εσάς; Προφανώς και ναι. Πριν κρυώσει ο καφές, 1984, Το Τελευταίο Κρασί, Βίος και πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά, Για ποιον χτυπά η Καμπάνα, Εγώ κι ο θείος Χάρης, Η βάρδια.
- Πώς είναι να γράφεις στον καιρό της πολιτικής ορθότητας; Απόλαυση, τα χώνεις κανονικά στο χαρτί κι απολαμβάνεις το σούσουρο στο μετέπειτα.
- Γιατί οι Έλληνες γράφουν περισσότερο απ’ ό, τι διαβάζουν; Γιατί έχουμε μάλλον απωθημένα που μας καίνε περισσότερα απ’ τη γνώση που θέλουμε να πάρουμε από άλλους.
- Πώς σας επηρεάζει η πολιτική επικαιρότητα; Με ωθεί στο να συνεχίζω αυτό που κάνω.
- Η Λογοτεχνία, τελικά, σας έχει αλλάξει τη ζωή; Σαφώς και ναι. Είναι υπέροχο το να χτίζεις φιλίες μέσα από σελίδες με ανθρώπους που έχουν πεθάνει από 10 έως και 2500 χρόνια!



