Από τον Γιώργο Καρακασίδη
Σε ένα γερμανικό χωριό, τέσσερις διαφορετικές γενιές γυναικών συνδέονται με ένα αδιόρατο νήμα, δύσκολο να το διακρίνει κανείς, καθώς η ιστορία της καθεμιάς εισχωρεί στην ιστορία της άλλης – σαν βόμβος μέσα στο σκοτάδι.
Φοβίες που πηγάζουν από κληρονομικά τραύματα, πράξεις μίμησης προς αναζήτηση ταυτότητας, η αντιμετώπιση της γυναίκας ως «εμπόρευμα» σε οικογενειακές συμφωνίες και η αμηχανία απέναντι σε ανδρικά βλέμματα που περισσότερο απειλούν παρά γοητεύουν, συνθέτουν ένα μη γραμμικό ηθογράφημα που λοξοκοιτά διακριτικά τη «Λευκή Κορδέλα» του Χάνεκε.
Αργό μέχρι να μπεις στο πνεύμα του και να βυθιστείς σε αυτό, άκρως νατουραλιστικό, στο τέλος αφήνει μια αίσθηση καθήλωσης που δύσκολα περιγράφεται με λόγια. Ο Ήχος της Πτώσης παραμένει εκκωφαντικός.
Βραβείο Κριτικής Επιτροπής στις Κάννες (2025) και επίσημη γερμανική υποψηφιότητα για το Όσκαρ Διεθνούς Ταινίας (2026).
