Eίναι καποιες ταινίες που παρά τα σημάδια του χρόνου, συνεχίζουν να συνομιλούν με το παρόν. Το «Νοκ Άουτ» του Παύλου Τάσιου, γυρισμένο το 1986 είναι έτσι ακριβώς.
Πρόκειται για μια ιδιόμορφη ψυχολογική κομεντί, με μαύρο χιούμορ, κοινωνική παρατήρηση και έναν Γιώργο Κιμούλη σε μία από τις πιο χαρακτηριστικές κινηματογραφικές ερμηνείες του. Η ταινία απέσπασε σημαντικές διακρίσεις στο Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, μεταξύ των οποίων βραβεία καλύτερης ταινίας, σκηνοθεσίας και αντρικών ερμηνειών.
Ο ήρωας είναι ένας νέος ηθοποιός που έχει πειστεί ότι η ζωή τού χρωστά περισσότερα απ’ όσα του έδωσε. Απογοητευμένος από τη δουλειά, τον έρωτα και κυρίως από τον ίδιο του τον εαυτό, φλερτάρει διαρκώς με την αυτοκαταστροφή, γνωρίζοντας όμως ότι ο φίλος του θα προλάβει να τον σώσει. Όταν ένας μυστηριώδης άντρας προσφέρεται να κάνει την επιθυμία του πραγματικότητα, η θεωρητική απελπισία μετατρέπεται σε πραγματικό φόβο.
Το δυνατότερο στοιχείο της ταινίας είναι η ισορροπία ανάμεσα στο τραγικό και το κωμικό. Ο Κιμούλης αποδίδει τον ήρωα με νεύρο, ειρωνεία και μια παιδική σχεδόν ευαλωτότητα, χωρίς να τον μετατρέπει σε εύκολο θύμα. Ορισμένες καταστάσεις μοιάζουν σήμερα υπερβολικές ή κάπως διδακτικές, όμως η αγωνία μιας γενιάς που ψάχνει δουλειά, ταυτότητα και λόγο να συνεχίσει παραμένει αναγνωρίσιμη.
Ξεχωριστό κεφάλαιο αποτελεί το soundtrack του Γιώργου Χατζηνάσιου, με τραγούδια που ερμηνεύουν, μεταξύ άλλων, ο Παύλος Σιδηρόπουλος, ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου, ο Βλάσης Μπονάτσος και ο Γιάννης Μηλιώκας. Η μουσική δίνει στην ταινία παλμό, μελαγχολία και αυθεντικό άρωμα δεκαετίας του ’80.
Ιδανική για ένα χαλαρό καλοκαιρινό βράδυ, η ταινία βλέπεται ευχάριστα χωρίς να είναι επιφανειακή. Έχει χιούμορ, νοσταλγία, ωραία τραγούδια και εκείνη την ακατέργαστη γοητεία του παλιού ελληνικού σινεμά. Επιπλέον, εντοπίζεται απίστευτα εύκολα online.
