Η Μαργαρίτα Παπαγεωργίου υπήρξε μια από τις πιο αινιγματικές μορφές του ελληνικού κινηματογράφου, με ένα σύντομο αλλά καθοριστικό πέρασμα από τη μεγάλη οθόνη. Μέσα σε μόλις πέντε χρόνια (1952-1957), συμμετείχε σε έξι ταινίες, μεταξύ των οποίων οι εμβληματικές «Μαγική Πόλη» και «Ο Δράκος» του Νίκου Κούνδουρου, με τον οποίο είχε και μια έντονη προσωπική σχέση. Η καριέρα της, αν και ξεκίνησε με προοπτικές μεγάλης ακμής, διακόπηκε οριστικά όταν αποφάσισε να απομακρυνθεί τόσο από τον Κούνδουρο όσο και από τον κινηματογράφο.
Η ίδια εξήγησε χρόνια αργότερα ότι η απόφαση αυτή δεν οφειλόταν μόνο στην προσωπική της σχέση με τον σκηνοθέτη, αλλά και στην επιθυμία της να ακολουθήσει μια πιο ήσυχη, οικογενειακή ζωή, δίνοντας προτεραιότητα στο ρόλο της ως μητέρα. Παρότι είχε προτάσεις για πρωταγωνιστικούς ρόλους – ακόμα και εκείνον που τελικά ανέδειξε την Αλίκη Βουγιουκλάκη στη «Μουσίτσα» – αρνήθηκε να συνεχίσει, μη αντέχοντας τον εμπορικό χαρακτήρα του σινεμά εκείνης της εποχής.
Μετά τον γάμο της με τον πολιτικό μηχανικό Αλέκο Τσούχλο, φίλο του Κούνδουρου, αποσύρθηκε στην επαρχία για δέκα χρόνια. Επέστρεψε στην Αθήνα μετά τον χωρισμό της και εργάστηκε ως διακοσμήτρια. Αν και αγαπούσε τον κινηματογράφο, δεν μετάνιωσε ποτέ για την απομάκρυνσή της από αυτόν. «Δεν με έδιωξε ο χώρος. Εγώ έφυγα», είχε δηλώσει χαρακτηριστικά. Η ζωή και η επιλογή της μαρτυρούν μια γυναίκα με αυτογνωσία, αξιοπρέπεια και συνείδηση του μέτρου, που προτίμησε την ουσία από τη φήμη.
