γράφει η Βιολέτα Λεμόνα (aka Thessalonicious)
Στο μεταίχμιο καλοκαιριού και φθινοπώρου, που οι έξοδοι περιλαμβάνουν ακόμη μεγάλες βόλτες και κρασάκι σε εξωτερικούς χώρους, υπάρχει πάντα το Επταπύργιο για να σε μεταφέρει σε μια άλλη, ελαφρώς πιο δροσερή αλλά και γνήσια Θεσσαλονίκη.
Βραδινές ώρες στο ανώτατο σημείο της Ακρόπολης της πόλης, το Επταπύργιο ή Yedi Kule (Επτά Πύργοι), το Βυζαντινό Φρούριο με τους δέκα – και όχι επτά, όπως δηλώνει το όνομά του – πύργους, στέκει επιβλητικό και αγέρωχο.
Η κεντρική πύλη του, κλειδωμένη. Για κάποια από τα πιο μαύρα χρόνια στην ιστορία της σύγχρονης Ελλάδας, η πύλη αυτή σφράγισε για πολύ κόσμο ανεπιστρεπτί την είσοδό του στην κόλαση: τις φυλακές του Επταπυργίου με τις φρικτές συνθήκες διαβίωσης, τα βασανιστήρια, την απάνθρωπη μεταχείριση. Μαύρες μέρες από το παρελθόν της πόλης που τα σημάδια τους παραμένουν εμφανή, όπως ανά διαστήματα αποκαλύπτει η επικαιρότητα – στις αρχές του 2025, νέοι ομαδικοί τάφοι εκτελεσμένων του Γεντί Κουλέ βρέθηκαν κατά τη διάρκεια εργασιών ανάπλασης στην περιοχή υπενθυμίζοντας τη φρίκη των χρόνων του Εμφυλίου.
Οι διαβόητες πρώην φυλακές σταμάτησαν να λειτουργούν μόλις το 1989, οπότε και μεταφέρθηκαν στα Διαβατά. Έκτοτε το Επταπύργιο βρίσκεται υπό την αρμοδιότητα του Υπουργείου Πολιτισμού και είναι πλέον επισκέψιμο ως μνημείο. Στον χώρο πραγματοποιείται με μεγάλη επιτυχία κάθε καλοκαίρι το Φεστιβάλ Επταπυργίου, αλλά και στην ευρύτερη περιοχή, το Thessaloniki Monument Festival.
Στην κατηφόρα από την κεντρική είσοδο του Επταπυργίου συναντάς έναν «παλιό γνώριμο»: το Καφέ Αίθριο, που από το 1993 ζωντανεύει την Οδό Τζαχείλα. Τα μεταλλικά τραπεζάκια και οι πολυθρόνες τους παραταγμένα δίπλα από τις φυλλωσιές είναι έτοιμα να υποδεχτούν συζητήσεις, εξομολογήσεις, μοιράσματα. Η εκλεκτή μουσική με εμφανή τάση προς το ροκ και ο αέρας που θα εξαφανίσει κάθε ίχνος υγρασίας που κουβαλάς πάνω σου, θα σε ανακουφίσουν σαν βάλσαμο. Στα γύρω τραπέζια θα δεις σταθερούς θαμώνες να απολαμβάνουν το στέκι τους, και φυσικά έκτακτους επισκέπτες.
Θα ακολουθήσει απαραιτήτως σύντομος περίπατος στα γύρω στενάκια, για μια έξτρα δόση από αλλοτινή Θεσσαλονίκη. Εκεί που επικρατεί η μονοκατοικία της πολυκατοικίας. Το μάτι σου θα σταθεί απαραιτήτως (έχει αυτή την τάση) σε ό,τι σημάδι έχει αφήσει ο χρόνος. Φθαρμένοι τοίχοι, σφραγισμένα παράθυρα, σφραγισμένες ζωές και αναμνήσεις. Και κάπου εκεί, μπροστά σε ένα ολάνθιστο νυχτολούλουδο, θα παραδεχτείς στον εαυτό σου ότι η βόλτα στο Επταπύργιο θα πρέπει να μπαίνει συχνότερα στο πρόγραμμα.
Για περισσότερη Θεσσαλονίκη ακολουθήστε το: www.instagram.com/
