HomeInterviewsΙωάννα Δανδέλια: The 'connecting people' effect

Ιωάννα Δανδέλια: The ‘connecting people’ effect

Αεικίνητη, πολυπράγμων και γεμάτη θετική ενέργεια, η Ιωάννα Δανδέλια είναι ο ορισμός του ανθρώπου που δε σταματά ποτέ να εξελίσσεται και να δημιουργεί. Τη συνάντησα μια μέρα μετά την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας και, φυσικά, η συζήτηση μαζί της ήταν πολυδιάστατη, όπως ακριβώς είναι κι εκείνη. Με αφορμή το επερχόμενο event HERStory SKG μιλήσαμε για το νέο αυτό εγχείρημα, αλλά και όσα η ίδια αγαπά και εκπροσωπεί πάντα με το ίδιο πάθος.

συνέντευξη στη Μαρία Μυλωνά

Είσαι ένα αναγνωρίσιμο πρόσωπο στη Θεσσαλονίκη -και όχι μόνο- μία δυναμική γυναίκα που μοιράζει τον χρόνο της ανάμεσα σε πολλά και διαφορετικά αντικείμενα. Αν κάποιος δε γνώριζε όλα αυτά, πώς θα περιέγραφες τον εαυτό σου;

Σίγουρα όσα ανέφερες δεν τα αντιλαμβάνομαι. Εγώ κάνω απλώς τη δουλειά μου. Αυτό συμβαίνει, γιατί πάντα δουλεύω μέσα σε μία ομάδα ανθρώπων και αυτό που με αφορά να βγαίνει προς τα έξω είναι το τελικό, άρτιο αποτέλεσμα. Ποτέ δεν προβάλλω τον εαυτό μου αλλά εκείνο για το οποίο καλούμαι να κάνω σωστά, ανάλογα με το εκάστοτε αντικείμενο. Γνωρίζω ότι κάποιες ιδέες μπορεί να ξεκινούν από έναν άνθρωπο, αλλά ποτέ δεν ολοκληρώνονται, αν δεν υπάρχει συνεργασία μιας ομάδας ανθρώπων. Έχω μάθει στην πορεία της ζωής μου πως σχεδόν όλα τα πράγματα γίνονται μέσα από συνεργασίες, που δεν είναι ίσως πάντα ιδανικές, μα το αποτέλεσμα σχεδόν πάντα σε δικαιώνει. Θεωρώ ότι σε κάποια πράγματα είμαι υπερ-αισιόδοξη, μα και φοβιτσιάρα σε κάποια άλλα. Δηλαδή προχωράω παράλληλα με έναν εσωτερικό φόβο και μία αισιοδοξία, κι αυτό γιατί έτσι μεγάλωσα.

Συνέβησαν στην πορεία της ζωής μου γεγονότα, που μου έμαθαν ότι πάντα θα φοβάμαι το αρνητικό αποτέλεσμα ή το λάθος και θα προσέχω διπλά σε σύγκριση με άλλους ανθρώπους. Πάντα έχω στο πίσω μέρος του μυαλού μου ένα plan B, σε περίπτωση που κάτι δεν πάει καλά. Μα ακόμη κι αν τύχει και δεν το έχω σκεφτεί, συνειδητοποιώ πως τελικά υπάρχει η επόμενη μέρα. Έχω τη δυνατότητα να ηρεμώ μόνη τον εαυτό μου. Είμαι προσεκτική μα ρισκάρω παράλληλα, γιατί μου αρέσει να έχω πάντα μια καινούργια ιδέα. Στην επαγγελματική μου πορεία έμαθα να προσαρμόζομαι σε αντικείμενα που δεν απείχαν ποτέ πολύ μεταξύ τους. Η δημοσιογραφία με τη διοργάνωση events και τις εκδόσεις έχουν όλα στον πυρήνα τους την επικοινωνία με τους ανθρώπους, που για μένα είναι το ζητούμενο και αυτό που απολαμβάνω. Είναι και το ατού μου, θα μπορούσα να πω. Οι φίλοι μου με αποκαλούν “Connecting People” (γέλια). 

Σκέψου ότι στο μυαλό μου μπορώ εύκολα να κάνω matching ανθρώπους που θεωρώ ότι θα μπορούσαν να συνεργαστούν άψογα, χωρίς να σημαίνει ότι εγώ απαραίτητα θα εμπλακώ σε αυτήν την πιθανή συνεργασία. Πιστεύω βαθιά στους ανθρώπους, συνδέομαι φιλικά και συνεργάζομαι, ακόμα κι αν δεν ξέρω πώς θα εξελιχθεί κάτι. Δίνω βήμα και χώρο. Ζηλεύω με την καλή έννοια, θαυμάζω πράγματα, κι αυτό με εξελίσσει. Τέλος, θα έλεγα ότι είμαι πολύ εργατική. Δουλεύω πολύ και σε ακαθόριστες ώρες. Μπορεί να βρεις mail μου, που έχει σταλεί στις 5 το ξημέρωμα… (γέλια). Θέλω να πιστεύω απ’ όσα μου λένε και οι δικοί μου άνθρωποι, ότι είμαι δοτική, ενώ δύσκολα θα με δει κανείς να μη μιλάω και να είμαι μελαγχολική. Θα πρέπει να έχει συμβεί κάτι πολύ σοβαρό… 

Δημοσιογραφία, Επικοινωνία & Δημόσιες Σχέσεις, Εκδόσεις. Κοιτάζοντας πίσω στο ξεκίνημα, είχες φανταστεί τη σημερινή σου καθημερινότητα; Τι όνειρα έκανες και τι θεωρούσες κομβικό για την επίτευξή τους;

Σκέψου ότι αυτός ο άνθρωπος που βλέπεις τώρα, είχε μια έντονη εσωστρέφεια, αλλά με βοήθησαν πάρα πολύ οι σπουδές μου στο να αλλάξω και να εξωτερικεύσω όλα όσα είχα μέσα μου και τελικά με εξέλιξαν. Αυτό που δεν σου είπα, επίσης, είναι ότι είμαι τελειομανής και αυστηρή με τον εαυτό μου, όταν κάτι μου ξεφεύγει. Όμως, δεν θέτω προσωπικούς στόχους. Ποτέ δεν το έκανα. Οι μόνοι στόχοι που βάζω είναι τα χρονικά πλαίσια των project που αναλαμβάνω να φέρω εις πέρας. Για κάτι που θέλω να γίνει, μπορώ να φέρω τη Γη ανάποδα. Αλλά στόχους του τύπου “εγώ σε κάποια χρόνια θα έχω μία εταιρεία μεγάλη, θα έχω λεφτά κλπ”, όχι, σε καμία περίπτωση. Εγώ πηγαίνω πάντα day by day και έχω συνειδητοποιήσει για τα καλά ότι τίποτα δε μένει σταθερό και ίδιο. Τίποτα δεν είναι δεδομένο. 

Έτσι, λόγω κάποιων καταστάσεων, έχω μάθει πια να μην κάνω μακροπρόθεσμα και μεγάλα σχέδια. Αυτό μου έχει δημιουργήσει την πεποίθηση ότι τίποτα δεν είναι για πάντα. Το αρνητικό σε αυτό είναι τα κρατήματα που δημιουργούνται, αλλά είναι και καλό, γιατί απολαμβάνεις ό,τι σου δίνεται κάθε στιγμή. Και σίγουρα δε θεωρώ δεδομένους τους ανθρώπους μου, γι’αυτό και πάντα θα βρίσκω έστω και λίγο χρόνο για εκείνους. Είναι βασικό μέλημα στη ζωή μου. Με ικανοποιούν πολύ απλά πράγματα.

Η μέρα της γυναίκας μπορεί να έχει πολλαπλά νοήματα. Τι σημαίνει για εσένα και ποιες οι πρώτες σκέψεις σου στο άκουσμα της λέξης «γυναίκα»;

Το ερώτημα είναι τι σήμαινε κάποτε αυτός ο «εορτασμός», τι σημαίνει τώρα… Αυτά όλα κατά καιρούς νοηματοδοτούνται ανάλογα με τις εξελίξεις. Στη σημερινή εποχή μπορεί πια να σημαίνει απλώς δίνω ένα λουλούδι και λέω ένα χρόνια πολλά. Νομίζω ότι πρέπει να εξετάσουμε τι σημαίνει για τον κάθε άνθρωπο αυτό. Όλα θεμιτά είναι. Θα χαμογελάσω αν κάποιος μου πει χρόνια πολλά, αλλά πρέπει να αποφασίσουμε τι εννοούμε όταν λέμε ότι οι γυναίκες γιορτάζουν. Δηλαδή, αν απλώς συζητάς σε μια εκδήλωση για τη γυναίκα, να μη μένει απλώς εκεί. 

Προσωπικά, σκεφτόμουν τις γυναίκες που έχασαν τη ζωή τους πρόσφατα στον χώρο εργασίας τους. Δεν υπάρχει τίποτα μη αναστρέψιμο, μόνο ο θάνατος. Πέρασαν από τη σκέψη μου αυτή τη μέρα οι γυναίκες που δεν θα γυρίσουν πίσω στις οικογένειές τους. Μου κάνει εντύπωση που αυτή τη μέρα πάλι αναφερόμαστε σε σπουδαίες γυναίκες του παρελθόντος και ιστορικά πρόσωπα. O χαρακτηρισμός «σπουδαία γυναίκα» δεν έχει να κάνει με τον πλούτο, την κοινωνική θέση ή τις σπουδές. Υπάρχουν γυναίκες που μοχθούν για την οικογένειά τους, για μια καλύτερη ζωή. Για μένα αυτή η μέρα, λοιπόν, είναι περισσότερο μια ευκαιρία να σκεφτούμε πολλά για το τι αντιμετωπίζουν οι γυναίκες σήμερα σε όλον τον κόσμο και σε κάθε συνθήκη και τι θα θέλαμε να αλλάξουμε. Λειτουργεί κάπως σαν υπενθύμιση. 

Θεωρώ ότι η γυναίκα είναι μία οντότητα μέσα στην κοινωνία, η οποία καλείται να αντεπεξέλθει σε συγκεκριμένες νόρμες και πρότυπα, που δυστυχώς ακόμα υπάρχουν. Δεν είναι φεμινιστικό αυτό που λέω… Μια γυναίκα μπορεί να είναι εκατοντάδες πράγματα και να έχει άλλους τόσους ρόλους, όποιους εκείνη επιθυμεί. Καλείται να αποδεικνύει διαρκώς πράγματα στον επαγγελματικό στίβο και, αν αξίζει, να αμείβεται αναλόγως. Η ικανότητα, όμως, δεν έχει να κάνει με το φύλο. Η γυναίκα είναι μέλος της κοινωνίας, όπως όλοι, και μου κάνει εντύπωση που κάποια πράγματα γίνονται ακόμα θέμα συζήτησης, όπως διάφορα ταμπού π.χ. η εμμηνόπαυση. Η γυναίκα είναι πολυδιάστατο ον, με τις δικές της ανάγκες, τις οποίες οφείλουμε να καλύψουμε ως κοινωνία. Ισότιμα και ισάξια.

Και αφού μιλάμε για τη γυναίκα, είναι η καλύτερη αφορμή να μιλήσουμε και για το HERStory SKG, ένα ζωντανό event που φέρνει στη σκηνή γυναίκες με διαφορετικές διαδρομές, εμπειρίες και οπτικές. Πώς ξεκίνησε η σκέψη αυτή; Τι θα έχουμε αποκομίσει με το πέρας της διοργάνωσης; 

Ήταν συνειδητή απόφαση να μην πραγματοποιηθεί η συγκεκριμένη εκδήλωση τη μέρα της γυναίκας. Δεν ήθελα να συνδεθεί με αυτόν τον τρόπο. Αφορμή για αυτή την ιδέα ήταν το TEDx, το οποίο είναι ένα event που σου δίνει τη δυνατότητα να εμπνευστείς, να σκεφτείς και να προβληματιστείς. Κάποια στιγμή σκέφτηκα ότι θα ήθελα πολύ να διοργανώσω ένα ανάλογο event αφιερωμένο στις γυναίκες, όχι όμως με τη συνηθισμένη μορφή μιας ομιλίας, αλλά μιας συζήτησης μεταξύ γυναικών. 

Το event αυτό, λοιπόν, στηρίζεται στον διάλογο. Ήθελα και από σκηνικής άποψης να κάνω το κάτι διαφορετικό. Αποφάσισα ότι θα είχε τεράστιο ενδιαφέρον μία ιδιαίτερη συνέντευξη μπροστά στο κοινό, δίνοντας σε κάθε γυναίκα την ευκαιρία να μιλήσει για τη δική της προσωπική ιστορία και, όταν λέω ιστορία, εννοώ ακόμα και ένα μεμονωμένο γεγονός της ζωής της. Η λέξη ιστορία συμπεριλαμβάνει τις εμπειρίες, τα βιώματα και τις αντιλήψεις μας. Οπότε θα στηθούν δύο ζωντανά podcast πάνω στη σκηνή, όπου κάθε καλεσμένη θα ξεδιπλώσει πτυχές της μέσα από τη συζήτηση. Aμέσως μετά θα ακολουθήσουν δύο panel, με τέσσερις συνολικά γυναίκες στο καθένα. Συνολικά στη σκηνή θα δούμε 12 γυναίκες, μαζί με τη συντονίστρια. 

Προσωπικά, αυτό που θα ήθελα να αποκομίσει κάποιος είναι να μην αρκεστεί σε αυτά που θα ακούσει, αλλά να μπει στη λογική να πλησιάσει αυτές τις γυναίκες, ώστε να δημιουργηθεί μία όμορφη συνδιαλλαγή μεταξύ όλων των παρευρισκομένων. Είναι πάρα πολλές οι γυναίκες που θα μπορούσαμε να φιλοξενήσουμε, αλλά δυστυχώς έπρεπε να επιλέξουμε. Στα επόμενα που θα έρθουν… 

Φιλοδοξία μας είναι να δημιουργηθεί μία κοινότητα και να καθιερωθεί ως event. Ο λόγος που προσθέσαμε το SKG είναι γιατί θα ήθελα η διοργάνωση να περάσει κάποια στιγμή τα όρια της πόλης μας. Με το πέρας της εκδήλωσης, κάθε παρευρισκόμενη θα έχει λάβει ένα μικρό δωράκι από εμάς, ενώ θα έχει πολλούς λόγους πια να σκεφτεί και να προβληματιστεί πάνω στις ιστορίες που άκουσε. Πιστεύω ότι καθεμία από τις καλεσμένες μας θα έχει αφήσει ανεξίτηλο ένα δικό της κομμάτι… Για μένα αυτό το event είναι ένα προσωπικό στοίχημα.

Ως γυναίκα που μένει και δραστηριοποιείται στη Θεσσαλονίκη, νιώθεις ότι έχουμε αρκετές ενέργειες και συνέργειες που προωθούν τη γυναικεία ενδυνάμωση; Αλήθεια, τι λείπει τελικά περισσότερο από την πόλη; 

Ακόμη κι αν υπήρχαν αρκετές, πάντα θα έλεγα ότι υπάρχει χώρος για περισσότερες. Η Θεσσαλονίκη έχει δυνατότητες, μα πολλές φορές νιώθω ότι δεν πιστεύουμε σ’ αυτή και μας αρέσει να γκρινιάζουμε λίγο παραπάνω. Έχουμε την τάση να μην ικανοποιούμαστε με αυτό που έχουμε στη διάθεσή μας, με αποτέλεσμα τελικά να αυτοπεριοριζόμαστε. Η κοινωνία μάς έχει δημιουργήσει κάποιες απαιτήσεις, που καλώς η κακώς συνεχώς αυξάνονται. Μια πόλη, όμως, δεν μπορεί να αναπτυχθεί ραγδαία από τη μια στιγμή στην άλλη. Προσωπικά, πολλές φορές έχω δει την πόλη μου να πηγαίνει πίσω σε πολλά πράγματα, αλλά και να κάνει άλματα για να προλάβει κάποια άλλα. Μου λείπει μια ισορροπημένη στάση από τη Θεσσαλονίκη και τους κατοίκους της. Για παράδειγμα, από τη μία αναζητούμε τον τουρισμό και από την άλλη μας κουράζει η πολυκοσμία στο κέντρο τα Σαββατοκύριακα ή έχουμε όλοι μας από δύο αυτοκίνητα αλλά μας κουράζει που δε βρίσκουμε πάρκινγκ… 

Θέλω να πω ότι καλό θα ήταν να έχουμε την καλή διάθεση ως κάτοικοι να ακούσουμε την πόλη μας, να δούμε και τα θετικά και τα αρνητικά της, να συνεργαστούμε με τους φορείς, να τους κρίνουμε όταν χρειάζεται, αλλά και να βοηθήσουμε κι εμείς οι ίδιοι, πάντα με αισιοδοξία και διάθεση για βελτίωση. Τέλος, είναι πολύ σημαντικό να διεκδικούμε αυτά που επιθυμούμε για την πόλη μας, κάνοντας προσωπική προσπάθεια γι’ αυτό. Ως κάτοικός της θεωρώ ότι οφείλω να βοηθήσω οτιδήποτε την πηγαίνει μπροστά.

Συνέργειες υπάρχουν και μάλιστα πολύ καλές. Μακάρι αυτές να φαίνονταν ακόμα περισσότερο. Πάντα θα στηρίζω τις συνεργασίες, γιατί πιστεύω πολύ στη συνύπαρξη ανθρώπων και ιδεών. Φυσικά, μπορούμε ακόμα καλύτερα!

Έχεις δημιουργήσει έναν σύγχρονο εκδοτικό οίκο, ο οποίος συνδυάζει εκδόσεις και υπηρεσίες επικοινωνίας στρατηγικής. Μίλησέ μας για αυτό το νέο εγχείρημα και τους στόχους του. 

Τον εκδοτικό οίκο Dandelion Stories τον ξεκίνησα ορμώμενη από τη μεγάλη αγάπη που έχω για τα βιβλία. Δεν ήθελα να είναι ένας κλασικός εκδοτικός οίκος, αλλά να έχει κάποια ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, όπως κάποιες ξεχωριστές εκδόσεις που εξυπηρετούν συγκεκριμένο σκοπό τη δεδομένη στιγμή που γίνονται, όπως το ημερολόγιο του Ευθύμη Κάλφα, μία έκδοση καταλόγου έργων τέχνης που ταξίδεψε στην Πρίστινα, ενώ θα ταξιδέψει και στο Ίδρυμα Μουσείου Μακεδονικού Αγώνα, και αφορά παλιές φωτογραφίες της Θεσσαλονίκης και αρχειακό υλικό. Έχω αδυναμία στο κομμάτι της Τέχνης. Οπότε, καταλαβαίνεις ότι μιλάμε για επιλεγμένες εκδόσεις με βάση κάποια κριτήρια, τα οποία ο ίδιος ο εκδοτικός θέτει για όσα θα ήθελε να προσφέρει στο κοινό του. Σίγουρα πάντως υπάρχει μια έντονη σύνδεση με το κομμάτι του Πολιτισμού.

Φυσικά, αναμένουμε με αγωνία και φέτος το TEDx University of Macedonia, του οποίου ηγείσαι τα τελευταία χρόνια. Πάντα είναι μία διοργάνωση που η πόλη αγαπά και στηρίζει ένθερμα. Τι εκπλήξεις να περιμένουμε;

Το TEDx το έμαθα, το αγάπησα και ενηλικιώθηκα μέσα σ’ αυτό. Οφείλω ένα μεγάλο ευχαριστώ στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, που αγκάλιασε από την πρώτη στιγμή την ιδέα και έδωσε τη δυνατότητα σε ένα TEDx να αναπτυχθεί. Νιώθω πολύ χαρούμενη και περήφανη που είχα από την αρχή την άδεια από το αμερικανικό TED για να το διοργανώσω εδώ. Φέτος θα πραγματοποιηθεί στις 16 Μαΐου στο Μέγαρο Μουσικής. Είναι η βραδιά της Eurovision. Εμείς το πρωί, ο Ακύλας το βράδυ. Δεν θα το ξεχάσετε με τίποτα! (γέλια) Τις επόμενες μέρες θα κυκλοφορήσει το τρέιλερ της διοργάνωσης στο κανάλι μας στο YouTube, ενώ έχει ήδη ξεκινήσει η προπώληση. Πλέον θα είμαστε στην Αίθουσα των Φίλων της Μουσικής στο Μέγαρο, σε έναν μεγαλύτερο χώρο. Αυτό σημαίνει ότι το στοίχημα της διοργάνωσης μεγαλώνει. Στόχος μας είναι να χαρίσουμε, όπως πάντα, μια ξεχωριστή εμπειρία στο κοινό. 

Είσαι εκπρόσωπος επικοινωνίας της Αστικής Μη Κερδοσκοπικής Εταιρείας Cigaret Cycle, που εφαρμόζει για πρώτη φορά στην Ελλάδα, το καινοτόμο πρόγραμμα για την συλλογή, διαχείριση και ανακύκλωση αποτσίγαρων και έχει βραβευτεί. Θα ήθελες να μας πεις λίγα λόγια και για αυτό το ιδιαίτερο project;

Αγαπώ και στηρίζω με μεγάλη χαρά αυτό το πρότζεκτ γιατί σχετίζεται με το περιβάλλον. Έχουμε λάβει βραβεία και συνεχίζουμε δυναμικά τις νέες μας ενέργειες. Στόχος μου είναι να βρω τον χρόνο να το αναπτύξω σε επίπεδο awareness και engagement. Επιθυμώ να γίνει ευρέως γνωστό και να απλωθεί ακόμα περισσότερο. Θέλουμε να υιοθετήσουν οι μεγάλες επιχειρήσεις και οι δήμοι αυτή τη συνήθεια με τη συλλογή και την ανακύκλωση αποτσίγαρων, περνώντας τελικά στο επόμενο στάδιο, που είναι η επεξεργασία τους, ώστε να μιλάμε πια για μία καινοτόμα πρακτική, η οποία ξεκινάει από εδώ και ολοκληρώνεται εδώ, με όλες τις δυνατότητες που μπορεί να έχει. Είναι ένα project, που στηρίζεται σε μία μικρή φαινομενικά πράξη, με μεγάλο όμως αντίκτυπο. Θέλω, λοιπόν, να του δώσω τον χώρο και τον χρόνο που του αξίζει. 

Όταν μένει ελεύθερος χρόνος, πώς προτιμάς να τον εκμεταλλεύεσαι;

Μου αρέσει πολύ το φαγητό με αγαπημένους ανθρώπους. Προσπαθώ να γράψω το διδακτορικό μου μέσα σε όλα αυτά που τρέχουν, ενώ πάντα επιδιώκω να διαβάζω βιβλία. Μου αρέσει να κάνω βόλτες στο κέντρο της πόλης με τη σκυλίτσα μου τη Μάρβελ, την οποία αγαπώ βαθιά, και φυσικά να βρίσκομαι όσο πιο συχνά μπορώ με τους ανθρώπους που αγαπώ, αφιερώνοντάς τους ποιοτικό χρόνο. 

Μια ευχή από την Ιωάννα για την Ιωάννα.

Να προσπαθεί να βρίσκει χρόνο να ξεκουράζεται, να μην αγχώνεται τόσο πολύ και να είναι υγιής για να κάνει όλα όσα αγαπάει και νιώθει καλά μέσα σε αυτά. 

Related stories

Εξαφανίστηκε η παιδική χαρά στο Καραμπουρνάκι – Τι συνέβη

Το πρωί της Παρασκευής 24/04, δικαστικός επιμελητής, ενεργώντας βάσει...

Η Ελλάδα στην κορυφή των καλύτερων παραλιών του κόσμου για το 2026

Μια εντυπωσιακή ελληνική διάκριση περιλαμβάνει η φετινή λίστα World’s...

Εβδομαδιαίο Ελληνικό Box Office (23-26/04/2026)

Γράφει ο Lamda Το Ελληνικό Box Office ανακοινώνεται κάθε εβδομάδα...

Τέρι Γκίλιαμ = L.F.E. από τον ooze of Cinema

Πώς να ξεκινήσεις να γράφεις κάτι για κάποιον που...

Ο Διάβολος Φοράει Prada… Ξανά και απειλεί τον Michael

Οι ταινίες της εβδομάδας 30.04 - 06.05.2026 Η κινηματογραφική εβδομάδα...