Μια σειρά συζητήσεων με Θεσσαλονικείς που ζουν εκτός έδρας – ανάμεσα σε δύο πόλεις, δύο ταχύτητες και πολλά “σαν τη Χαλκιδική δεν έχει” – ή και όχι.
Υπάρχει κάποια συνήθεια που κουβάλησες από τη Θεσσαλονίκη στην Αθήνα και δεν την εγκατέλειψες ποτέ;
Αν και οι αποστάσεις στην Αθήνα δεν έχουν καμία σχέση με τη Θεσσαλονίκη, ίσως κράτησα το περπάτημα. Προτιμώ να μετακινούμαι με τα πόδια στην περιοχή που μένω, που είναι πιο «γειτονιά» και συμμαζεμένη σε σχέση με το χαοτικό κέντρο.
Ποιο είναι το πιο «Θεσσαλονίκη» πράγμα που κάνεις ακόμα στην Αθήνα;
Επειδή όπως σου είπα παραπάνω, το περπάτημα ήταν καθημερινή υπόθεση στη Θεσσαλονίκη -τότε που δεν είχαμε και το μετρό- μου άρεσε να ανακαλύπτω και να στηρίζω μικρά, συνοικιακά μαγαζιά, όπως ντελικατέσεν, καφέ, μαγαζιά με ρούχα ή χειροποίητα κοσμήματα και αξεσουάρ. Κάτι τέτοιο κάνω και στην Αθήνα και μου αρέσει να τα μοιράζομαι με τους φίλους μου, εάν βρω κάτι που αξίζει.
Πότε κατάλαβες ότι η Αθήνα άρχισε να γίνεται σπίτι σου;
4 χρόνια μετά, υπάρχουν ακόμα στιγμές που παθαίνω random reality checks και λέω «έχω μετακομίσει στην Αθήνα πια». Η Αθήνα, που παλιότερα μου φαινόταν κάτι πολύ μεγάλο, καταφέρνει να γίνει σπίτι σου όταν αναπτύξεις ένα ικανοποιητικό κοινωνικό κύκλο.
Όταν επιστρέφεις στην πόλη, ποια είναι η πρώτη στάση που κάνεις χωρίς δεύτερη σκέψη;
Στα 5 χρόνια που λείπω, κάθε φορά που ανεβαίνω χάνω το μέτρημα από τα νέα spots που ανοίγουν δεξιά κι αριστερά και τα αγαπημένα μέρη που δυστυχώς κλείνουν. Αν με ρωτάς από άποψη μαγαζιών, δεν γίνεται να μην κάνω μία βόλτα στο κέντρο για καφέ ή φαγητό (Παύλου Μελά, Παλαιών Πατρών, Προξένου Κορομηλά). Αν με ρωτάς ευρύτερα, θα σου πω τα σπίτια των φίλων μου, άντε και ένα πέρασμα από την παλιά μου γειτονιά, την Παναγία Φανερωμένη.
Ποια είναι η μεγαλύτερη παρεξήγηση που έχουν οι Αθηναίοι για τους Θεσσαλονικείς;
Αν και δεν είμαι Θεσσαλονικιός με την κανονική έννοια -ρέει αυθεντικό σερραϊκό αίμα στις φλέβες μου- θα σου πω. Δεν ξέρω αν υπάρχει κάποια ουσιαστική παρεξήγηση, τουλάχιστον κάποια που να έχει πραγματική βάση. Ίσως, όμως, μας θεωρούν λιγάκι τοπικιστές.
Ποιο είναι το πρώτο πράγμα που σου λείπει από τη Θεσσαλονίκη όταν περνούν πολλοί μήνες χωρίς να την επισκεφθείς;
Χωρίς δεύτερη σκέψη είναι οι φίλοι που έχω κρατήσει στην πόλη. 9 χρόνια ήταν αυτά, βλέπεις. Κάθε φορά που ανεβαίνω τρέχω να προλάβω σαν τρελός να δω όσους περισσότερους φίλους μπορώ και φυσικά πάντα καταλήγω να συναντώ ελάχιστους.
