Πενήντα χρόνια μετά, το Taxi Driver παραμένει μία από τις πιο σκοτεινές, εμβληματικές και πολυσυζητημένες ταινίες στην ιστορία του σινεμά. Το απίστευτο; Όταν κυκλοφόρησε το 1976, σχεδόν κανείς δεν πίστευε πραγματικά στην επιτυχία του. Ούτε καν ο ίδιος ο Robert De Niro.
Η ταινία του Martin Scorsese, με τον Ντε Νίρο στον ρόλο του μοναχικού ταξιτζή Τράβις Μπικλ, έμοιαζε υπερβολικά βίαιη, σκοτεινή και «δύσκολη» για το mainstream κοινό της εποχής. Το σενάριο του Paul Schrader κυκλοφορούσε για καιρό στο Hollywood, αλλά πολλά studios το απέφευγαν σαν καυτή πατάτα.
«Ήταν από εκείνα τα σενάρια που όλοι έλεγαν “ας το κάνει κάποιος άλλος, όχι εμείς”», αποκάλυψε πρόσφατα ο Σρέιντερ. Ακόμα και η Columbia Pictures φαίνεται πως αιφνιδιάστηκε όταν το φιλμ άρχισε να σαρώνει εμπορικά και κριτικά.
Ο ίδιος ο Ντε Νίρο παραδέχτηκε ότι ποτέ δεν μπορείς να προβλέψεις αν ένα έργο θα αφήσει ιστορία. «Η επιτυχία είναι πέρα από τον έλεγχό σου», δήλωσε σε πρόσφατη συνέντευξή του, εξηγώντας ότι δεν αντιμετωπίζει ποτέ τις ταινίες του με τη λογική των βραβείων ή της υστεροφημίας.
Κι όμως, το «Taxi Driver» όχι μόνο άντεξε στον χρόνο, αλλά μετατράπηκε σε pop culture σύμβολο. Η ατάκα «You talkin’ to me?» έγινε κινηματογραφικός μύθος, ενώ η βρόμικη και παρανοϊκή Νέα Υόρκη που αποτύπωσε ο Σκορσέζε συνεχίζει να επηρεάζει σκηνοθέτες μέχρι σήμερα.
Παρά τις τέσσερις υποψηφιότητες για Όσκαρ, η ταινία έχασε το μεγάλο βραβείο από το Rocky. Μισό αιώνα αργότερα όμως, το «Taxi Driver» εξακολουθεί να συζητιέται περισσότερο από σχεδόν κάθε άλλη ταινία εκείνης της χρονιάς. Και ίσως αυτό να είναι το πιο μεγάλο “βραβείο” απ’ όλα.
