Μια ανάρτηση εργαζομένου σε θερινό κινηματογράφο σε facebook ομάδα άναψε φωτιές γιατί έγραψε με απόλυτη ειλικρίνεια όλα όσα σκέφτονται πολλοί άνθρωποι που δουλεύουν πίσω από το ταμείο, το μπαρ και την είσοδο. Και κάπου ανάμεσα στο χιούμορ και την αγανάκτηση, μάλλον περιέγραψε μια γνώριμη ελληνική καλοκαιρινή πραγματικότητα.
Το πρώτο και βασικότερο: οι θέσεις στα περισσότερα θερινά δεν είναι αριθμημένες. Αν μια προβολή είναι γεμάτη, η έγκαιρη προσέλευση δεν είναι πολυτέλεια αλλά αναγκαιότητα. Παρ’ όλα αυτά, κάθε καλοκαίρι επαναλαμβάνεται το ίδιο σκηνικό. Θεατές φτάνουν τελευταία στιγμή και απορούν γιατί δεν βρίσκουν να καθίσουν.
Έπειτα έρχεται το μπαρ. Όταν μπροστά περιμένουν δεκάδες άτομα για ποπ κορν, αναψυκτικά και μπύρες, ίσως δεν είναι η κατάλληλη στιγμή για βαθύ προβληματισμό πάνω στις διαθέσιμες επιλογές. Η ουρά κινείται πιο γρήγορα όταν όλοι ξέρουν περίπου τι θέλουν να παραγγείλουν.
Υπάρχει και το ζήτημα των ηλεκτρονικών εισιτηρίων. Αν μια θέση έχει δεσμευτεί online, παραμένει δεσμευμένη. Ακόμη κι αν ο κάτοχός της εμφανιστεί λίγο πριν πέσουν οι τίτλοι τέλους. Δεν είναι προσωπική απόφαση του υπαλλήλου, είναι ο κανόνας λειτουργίας.
Το πιο ενδιαφέρον σημείο της ανάρτησης, όμως, βρίσκεται αλλού. Στην υπενθύμιση ότι οι άνθρωποι που εργάζονται στα συνοικιακά θερινά σινεμά δεν είναι μηχανές. Είναι εκείνοι που προσπαθούν να εξυπηρετήσουν εκατοντάδες θεατές μέσα σε λίγα λεπτά, συχνά με περιορισμένο προσωπικό και γεμάτους χώρους.
Και κάπως έτσι φτάνουμε στην τελευταία, ίσως πιο σημαντική συμβουλή: πείτε μια καλησπέρα. Μπορεί να ακούγεται αυτονόητο, αλλά σε μια εποχή που όλα γίνονται βιαστικά, λίγη ευγένεια παραμένει η καλύτερη καλοκαιρινή συνήθεια.
