Όταν το σινεμά τολμά να κοιτάξει στα μάτια την αποτυχία, την πίστη και τη βία — τότε γίνεται κάτι παραπάνω από τέχνη. Γίνεται μαρτυρία.
Δύο δημιουργοί του 10ου Edessa Short Film Festival μιλούν για τις ταινίες τους που δεν σε αφήνουν απλά να τις παρακολουθήσεις. Σε ταράζουν. Σε κάνουν να αναρωτιέσαι. Και κυρίως: σε αναγκάζουν να νιώσεις.
«Ο εφιάλτης του Ιησού» του Αλέξανδρου Φ. Κολοκοτσά
Όταν ο Σωτήρας επιστρέφει και κανείς δεν τον χρειάζεται πια…
«Ο εφιάλτης της απόλυτης αποτυχίας, που βιώνει κάθε άνθρωπος σχεδόν κάθε μέρα, καθώς βλέπει τη ζωή να τον προσπερνά χωρίς να τον έχει ανάγκη.»
Η ταινία επιχειρεί ένα ριζοσπαστικό άλμα. Με αφετηρία ένα πραγματικό γεγονός – τον εντοπισμό ενός τάφου με τα στοιχεία του δημιουργού – εξερευνά τη φιλοσοφική διάσταση της ύπαρξης μέσα από τη μορφή του Θεανθρώπου. Ο Ιησούς επιστρέφει, μόνο που αυτή τη φορά… δεν τον περιμένει κανείς. Η θυσία του έχει ξεχαστεί.
«Ακόμα και η ύψιστη υπέρβαση μπορεί να αποτύχει.»
Με φόντο θεολογικές αναζητήσεις και μια ποιητική ματιά στη ζωή, η ταινία λειτουργεί σαν καθρέφτης του δικού μας υπαρξιακού άγχους — εκεί όπου η πίστη, η αποτυχία και η λήθη μπλέκονται σε έναν κινηματογραφικό εφιάλτη που ίσως, στο φως, να σβήσει.
🎥 Δημιουργός: Αλέξανδρος Φ. Κολοκοτσάς, σεναριογράφος
🎬 Έμπνευση: Μουρνάου, Χίτσκοκ, Όζου, Κουροσάβα, Ταρκόφσκι, Αγγελόπουλος, Κισλόφσκι, Λιντς
📽️ Αγαπημένη μικρού μήκους: Το τραμ του Κισλόφσκι – μια «πορεία αυτογνωσίας στην καταγραφή της επιθυμίας της ομορφιάς»
«Έτοιμη» του Κρίστιαν Νίρκα
Όχι άλλη βία στην οθόνη — αλλά το τραύμα της. Εκείνο που μένει. Εκείνο που πονάει σιωπηλά.
«Θέλαμε να δείξουμε το αποτέλεσμα της βίας, και όχι την ίδια την πράξη.»
Η ταινία Έτοιμη ρίχνει φως στο σκοτάδι της έμφυλης βίας — όχι με αίμα, αλλά με συνέπεια. Με σεβασμό. Με ειλικρίνεια. Δεν είναι μια «ταινία καταγγελίας». Είναι μια υπενθύμιση του τι συμβαίνει αφού τελειώσει η βία και σβήσουν τα φώτα.
«Η θεματογραφία ήταν τόσο σκοτεινή, που οι δυσκολίες ήταν κυρίως ψυχολογικές.»
Ο Νίρκα και η ομάδα του επέλεξαν να μιλήσουν με ευαισθησία, ξεφεύγοντας από τα κλισέ. Μετά από τέσσερις μικρού μήκους και μία πρώτη μεγάλου μήκους ταινία (Super Story Market), αυτή η μικρή, σιωπηλή «κραυγή» ίσως είναι η πιο δυνατή του.
🎥 Σκηνοθέτης: Κρίστιαν Νίρκα
🎬 Προηγούμενες ταινίες: Σε δέκα λεπτά, Κούκλες, Γρανάδα, Super Story Market
🎞️ Έμπνευση: Νόλαν, Ταρκόφσκι, Ταραντίνο, Καουρισμάκι, Λεόνε, Χίτσκοκ, Κιούμπρικ, Κακογιάννης
📽️ Αγαπημένη μικρού μήκους: Κάθε 88 της Ντάρια Λεμπέντεβα – «από τις πιο συγκλονιστικές ταινίες που έχω δει, όποιας διάρκειας»
