Γράφει ο Τάσος Γέροντας
Βαγγέλης Νάστος «Είναι έγκλημα Χημ…ΙΟΥ». Εκδόσεις Bell 2025.
Με τον Βαγγέλη Νάστο έχουμε τουλάχιστον δύο κοινά: είμαστε και οι δύο από το Αμύνταιο· έχουμε και οι δύο ιδιαιτέρως αγαπητική σχέση με τη Χημεία. Η διαφορά μας είναι ότι ο Νάστος εξωτερικεύει αυτή την αγάπη του με πολλούς τρόπους και όλοι τους είναι εξαιρετικοί. Αντίθετα, εγώ κρατώ καλά φυλαγμένη μέσα μου αυτή την παλιά, βαθιά αγάπη.
Το παρόν βιβλίο είναι το δεύτερο του συγγραφέα, στο οποίο κυριαρχεί η Χημεία. Το πρώτο, με τίτλο «Είναι ζήτημα Χημ… ΙΟΥ» περιέχει 34 ιστορίες, ασύνδετες μεταξύ τους, όπου η καθεμία ασχολείται με κάποια χημική ένωση που συναντάμε στην καθημερινότητά μας. Σ αυτό το βιβλίο ο Βαγγέλης Νάστος (έτσι λέγεται ο πρωταγωνιστής) με σπουδές σε Χημεία, Βιολογία, Βιοτεχνολογία, Τοξικολογία, Εγκληματολογία, προσλαμβάνεται ως αξιωματικός στη Διεύθυνση Εγκληματικών Ερευνών της Ελληνικής Αστυνομίας. Εκεί η ευστροφία του, η αναλυτική και συνθετική σκέψη του, η παρατηρητικότητά του, οι πάμπολλες γνώσεις του θα τον βοηθήσουν να λύσει δύο υποθέσεις δολοφόνων. Αυτό θα προκαλέσει τον θαυμασμό συναδέλφων και του υπουργού, αλλά και τον φθόνο κάποιων άλλων συναδέλφων. Αυτοί οι δεύτεροι αδίστακτα θα ζητήσουν τη βοήθεια φημισμένου δολοφόνου για να εξουδετερώσει τον Νάστο. Κι εκεί τους περιμένει (όπως και όλους τους αναγνώστες) μια τεράστια έκπληξη.
Σε όλες τις συζητήσεις του Νάστου, με την αγαπημένη του Μελίνα, με τον ανιψιό του, με τους συναδέλφους του, με τους προϊσταμένους του, με φίλους, πάντα υπεισέρχεται η Χημεία. Μπορεί κάποιος να αναρωτηθεί: είναι δυνατόν κάποιος, κάθε μέρα, σχεδόν όλη την ημέρα, να σκέφτεται τη Χημεία; Η απάντηση είναι «ΝΑΙ»! Αν αγαπάς τόσο πολύ τη Χημεία κι αν την έχεις σπουδάσει, τότε ξέρεις πως η Χημεία υπάρχει παντού τριγύρω μας και μέσα μας. Ξέρεις πως η ζωή προχωρά χάρη στη Χημεία και στις χημικές αντιδράσεις που γίνονται διαρκώς και αδιαλείπτως. Κι αυτή την ομορφιά, αυτή τη μαγεία θέλεις να τη μοιράζεσαι με τους γύρω σου.
Δύο ενδιαφέρουσες αστυνομικές υποθέσεις, οι σκηνές και τα παρασκήνια στα υψηλά κλιμάκια της αστυνομίας, άφθονη Χημεία, όλα γραμμένα με πολύ όμορφο τρόπο και με αρκετό χιούμορ. Θέλω ιδιαιτέρως να σταθώ στις συγκινητικές αναφορές αγάπης του Νάστου προς τη Μελίνα/Μαρία, τόσο στο βιβλίο όσο και στην αφιέρωση.
Και στο τέλος… Ποιο τέλος; Τελειώνει ποτέ η Χημεία;
Περιμένουμε με λαχτάρα τη συνέχεια.
«Η μπίρα παράγεται από κριθάρι, το κρασί από σταφύλι και η βότκα από πατάτα. Δεν είμαι αλκοολικός, είμαι βετζετέριαν.»
«Αρχίζω να περπατάω χωρίς προορισμό. Να φύγω θέλω, κι όχι να φτάσω.»
«… ο Ράδερφορντ κατάφερε να μετατρέψει το θόριο σε ράδιο το 1903, δηλαδή όταν η αγαπημένη σου Ζωζώ Σαπουντζάκη τελείωνε το εξατάξιο γυμνάσιο.»
«Τα βιβλία είναι σαν το μέλι: δεν έχουν ημερομηνία λήξεως.»
