
Φωτό: Karen Gkiounasian
γράφει η Χρύσα Πλιάκου
Μέχρι πριν μερικά χρόνια, οι λέξεις “γειτονιά” και “θέατρο” σπάνια συναντιόντουσαν στην ίδια πρόταση, εκτός ίσως από κάποιο σχολικό θεατρικό στην αυλή. Πολλά θέατρα άνοιγαν, έκλειναν το ένα μετά το άλλο για διαφορετικούς κάθε φορά λόγους και οι πολιτιστικοί χώροι της Θεσσαλονίκης έσβηναν σιγά – σιγά.
Σήμερα όμως κάτι δείχνει να αλλάζει και η περιοχή της Δελφών εξελίσσεται σε μια άτυπη “θεατρική γειτονιά”, με μικρές και μεσαίες σκηνές να ξεφυτρώνουν η μία δίπλα στην άλλη σαν να πρόκειται για καφέ ή μπαρ. Δεν είναι κάποιο οργανωμένο σχέδιο πολιτιστικής ανάπλασης, αλλά περισσότερο μια συγκυρία, ίσως κι ένας σιωπηλός τρόπος να ξαναμπεί το θέατρο στην καθημερινότητα. Η περιοχή στη Δελφών δείχνει ότι το θέατρο δεν χρειάζεται απαραίτητα κεντρικά σημεία ή ιστορικά κτήρια· αρκούν λίγα τετραγωνικά, μεράκι και άνθρωποι πρόθυμοι να δοκιμάσουν κάτι πιο ζωντανό από την τηλεόραση. Στη Φλέμινγκ και πέριξ αυτής θα βρεις πέντε διαφορετικές θεατρικές προσπάθειες.

Το Θέατρο Τ, από το 2014, έχει γίνει σημείο αναφοράς για όσους αγαπούν τη σύγχρονη θεατρική σκηνή. Στην οδό Αλέξανδρου Φλέμινγκ, δίπλα στη Δελφών, φιλοξενεί παραστάσεις υψηλής αισθητικής, δίνει βήμα σε νέες ομάδες και πειραματίζεται χωρίς να χάνει την επαφή με το κοινό. Στη γειτονιά συναντάμε και το Metropolitan: The Urban Theater, που στεγάζεται σε παλιό σινεμά της δεκαετίας του ’70.

Έχει ανακαινιστεί πλήρως, κρατά τη μνήμη του παρελθόντος, αλλά με αμφιθεατρική αίθουσα 318 θέσεων, σύγχρονες υποδομές και πλήρη προσβασιμότητα, αποτελεί σήμερα μια από τις πιο ολοκληρωμένες σκηνές της πόλης, έτοιμη να φιλοξενήσει απαιτητικές παραγωγές.
Σε μια ήσυχη γωνιά όπου η Φλέμινγκ συναντά τη Μισράχη, το Θέατρο Φλέμινγκ στεγάζεται σε ένα νεοκλασικό διώροφο που βρήκε ξανά λόγο ύπαρξης. Από το 1999, με το όραμα του Γρηγόρη Μήττα και της Καρίνας Ιωαννίδου, λειτουργεί σαν μικρό εργαστήρι πολιτισμού, με παραστάσεις που τολμούν να αγγίξουν το καινούργιο και να φωτίσουν τη γειτονιά.

Λίγο πιο πέρα, το Θέατρο Κούκλας Redicolo, από το 2011, δημιουργεί κόσμους από ύφασμα και φαντασία. Οι γιγαντόκουκλες του φτάνουν τα δύο μέτρα, οι κουκλοπαίκτες είναι ορατοί, και οι παραστάσεις τους αγγίζουν ζητήματα όπως η διαφορετικότητα, η συλλογικότητα και η δικαιοσύνη, μιλώντας σε παιδιά, γονείς και εκπαιδευτικούς με τρόπο ευαίσθητο και δημιουργικό.

Η ομάδα ΝΤΟΥέΝΤΕ, από το 2006, ζωντανεύει τη σκηνή με παραστάσεις για μικρούς και μεγάλους, συνδέοντας το θέατρο με τον εθελοντισμό και τη συλλογικότητα. Μέσα από το θεατρικό της εργαστήρι, δίνει χώρο σε νήπια, εφήβους και ενήλικες να ανακαλύψουν την υποκριτική, τον αυτοσχεδιασμό και τη μαγεία της έκφρασης.

Τέλος, το Θέατρο Τεχνών Θεσσαλονίκης, γεννημένο από το δημιουργικό δίδυμο των TWiMAGINATiON, φέρνει μια νέα πνοή στην πόλη. Εκεί όπου η ψυχαγωγία συναντά την εκπαίδευση, οι παραστάσεις εμπνέουν και συγκινούν, ενώ το κοινό καλείται να γίνει συμμέτοχο σε θεατρικούς κόσμους γεμάτους κοινωνικό μήνυμα.
Η Θεσσαλονίκη μοιάζει να ξαναγράφει το θεατρικό της παρόν μακριά από τις “μεγάλες σκηνές”, χτίζοντας νέες μικρές εστίες πολιτισμού μέσα στις ίδιες τις γειτονιές της.


