Ρεπορτάζ: Χρύσα Πλιάκου
Ήρθε στην Ελλάδα για ακαδημαϊκή έρευνα. Έμεινε για τον ήλιο. Και τελικά βρήκε κάτι πολύ πιο βαθύ: μια νέα εκδοχή του εαυτού της. Η Delila Elkasmi, φοιτήτρια Κοινωνικής Ανθρωπολογίας από τη Νορβηγία, μοιράζεται την εμπειρία της από τη μετακόμιση στην Ελλάδα, τη ζωή ανάμεσα σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, τις πολιτισμικές εκπλήξεις και τη γοητεία μιας πόλης που – όπως λέει – έχει ψυχή.
Μια συζήτηση για τον χρόνο που κυλά αλλιώς, για τα αγγούρια που έχουν… γεύση, για τη γραφειοκρατία που σε δοκιμάζει και για το πώς μια ντροπαλή Νορβηγίδα ανακάλυψε ότι είναι τελικά πολύ πιο εξωστρεφής απ’ όσο πίστευε!
Πώς αποφάσισες να αφήσεις τη Νορβηγία και να μετακομίσεις στη Θεσσαλονίκη;
Δεν μένω μόνιμα εδώ – τουλάχιστον όχι ακόμη. Αυτή τη στιγμή θα βρίσκομαι εδώ μέχρι το ερχόμενο καλοκαίρι. Έχω ήδη ζήσει έναν χρόνο στην Αθήνα και μόλις μετακόμισα στη Θεσσαλονίκη.
Αρχικά ήρθα στην Αθήνα για το ερευνητικό κομμάτι της μεταπτυχιακής μου διατριβής. Σπουδάζω Κοινωνική Ανθρωπολογία και έκανα την επιτόπια έρευνά μου εκεί. Τώρα που το πεδίο της έρευνας έχει ολοκληρωθεί, γράφω τη διατριβή μου εξ αποστάσεως. Έτσι, με τον σύντροφό μου αποφασίσαμε να μετακομίσουμε από την Αθήνα στη Θεσσαλονίκη. Είναι πιο οικονομική πόλη και ξέραμε ότι είναι όμορφη, με πολύ χαρακτήρα και ψυχή.
Ποια ήταν η πρώτη σου εντύπωση όταν έφτασες;
Το πρώτο που παρατήρησα ήταν πόσο μικρότερη είναι σε σχέση με την Αθήνα. Κι αυτό με έκανε χαρούμενη. Ήξερα ότι θα μπορώ να τη μάθω και να κινούμαι πιο εύκολα μόνη μου.
Μου φάνηκε καθαρή και ανοιχτή πόλη. Οι άνθρωποι εδώ δείχνουν ευγενικοί και ήρεμοι.
Πώς έχει αλλάξει η καθημερινότητά σου σε σύγκριση με τη ζωή στη Νορβηγία;
Έχει αλλάξει πάρα πολύ. Εξακολουθώ να έχω τις «ώρες γραφείου» μου για τη διατριβή, αλλά όλα όσα συμβαίνουν γύρω από αυτές τις ώρες είναι τελείως διαφορετικά.
Ξυπνάω με ήλιο – κάτι που δεν είναι καθόλου δεδομένο στη Νορβηγία. Αυτό και μόνο μου δίνει περισσότερη ενέργεια και πιο θετική διάθεση. Μπορώ να βγαίνω βόλτα σχεδόν κάθε μέρα χωρίς να χρειάζεται να ντύνομαι βαριά, να ανακαλύπτω καφέ, γάτες παντού και αρχαιολογικούς χώρους – κάτι που θεωρώ απίστευτα εντυπωσιακό.
Η μεγαλύτερη αλλαγή όμως είναι οι ευκαιρίες για κοινωνικότητα. Είναι πολύ πιο εύκολο να συναντήσεις φίλους, ακόμα και Τετάρτη βράδυ. Στη Νορβηγία λέμε συχνά ότι «ζούμε για το Σαββατοκύριακο». Η εβδομάδα δεν είναι τόσο ζωντανή όσο εδώ.
Ποιος ήταν ο μεγαλύτερος φόβος σου πριν μετακομίσεις σε άλλη χώρα;
Φοβόμουν μήπως φανώ υπερβολικά «ξένη». Μήπως δεν καταφέρω να ενταχθώ πραγματικά ή κάνω λάθη σε κοινωνικούς κανόνες που δεν γνωρίζω.
Μπορείς να διαβάσεις όσα θέλεις για μια κοινωνία, αλλά άλλο πράγμα είναι να τη ζεις. Αυτό ήταν και το πιο συναρπαστικό κομμάτι. Ήξερα ότι έτσι θα μάθω πραγματικά.
Και φυσικά η γλώσσα. Στην αρχή ήταν εξαιρετικά δύσκολη. Όμως οι άνθρωποι εκτιμούσαν την προσπάθειά μου, κάτι που με ενθάρρυνε να συνεχίσω.
Υπάρχει κάποιο ελληνικό έθιμο που σου φάνηκε περίεργο στην αρχή αλλά τώρα το αγαπάς;
Σίγουρα η αίσθηση του χρόνου.
Στη Νορβηγία είμαστε πολύ αυστηροί με την ώρα. Όταν εδώ κάποιος με καλούσε «για καφέ αύριο» χωρίς καμία άλλη διευκρίνιση, δυσκολευόμουν. Στην Ελλάδα ο χρόνος είναι πιο ρευστός. Υπάρχει περισσότερη αναμονή, περισσότερη προσαρμογή.
Τελικά έμαθα να το προτιμώ σε κάποιες περιπτώσεις. Μειώνει το άγχος. Μπορώ να ετοιμαστώ με τον δικό μου ρυθμό και όσο πλησιάζει η συνάντηση, κανονίζουμε τις λεπτομέρειες.
Τι έχει αλλάξει περισσότερο σε εσένα ως άνθρωπο;
Αν και δεν ζω εδώ πολύ καιρό, η μετακόμιση στη Θεσσαλονίκη με έκανε να συνειδητοποιήσω ότι η Ελλάδα είναι ένας τόπος όπου θα μπορούσα να μείνω για μεγαλύτερο διάστημα. Και ίσως η Θεσσαλονίκη να είναι τελικά η πόλη μου.
Τι κάνει τη Θεσσαλονίκη ξεχωριστή σε σχέση με άλλες ευρωπαϊκές πόλεις;
Μου φαίνεται πιο προσωπική και γήινη. Ίσως λόγω του μεγέθους της – δεν είναι ούτε υπερβολικά μεγάλη ούτε μικρή. Επίσης δεν έχει τόσο μαζικό τουρισμό.
Και βέβαια οι αρχαιολογικοί χώροι και τα ερείπια. Είναι μοναδικά και πανέμορφα.
Ανακάλυψες κάποια νέα πλευρά του εαυτού σου;
Ανακάλυψα πόσο Νορβηγίδα είμαι πολιτισμικά – περισσότερο απ’ όσο πίστευα. Κάποια πράγματα με σόκαραν γιατί δεν θα συνέβαιναν ποτέ στη Νορβηγία.
Ταυτόχρονα όμως κατάλαβα και τι μου έλειπε. Για παράδειγμα, μια ζωντανή κοινωνική σκηνή. Είμαι από τη φύση μου ντροπαλή, αλλά στη Νορβηγία αυτό ενισχυόταν. Εδώ ανακάλυψα ότι είμαι πολύ πιο εξωστρεφής απ’ όσο νόμιζα.
@delilaelk What is your opinion of the city?🫶🏻 #thessaloniki #athens #greece #explorethessaloniki #studysbroad ♬ BAD BUNNY INSTRUMENTAL – BV?
Τι σου λείπει περισσότερο από τη Νορβηγία;
Η βεβαιότητα ότι τα σημαντικά πράγματα θα γίνουν στην ώρα τους – ειδικά οι δημόσιες υπηρεσίες. Η γραφειοκρατία στην Ελλάδα είναι κάτι που με δυσκολεύει αρκετά. Και φαντάζομαι πόσο πιο δύσκολο είναι για τους ίδιους τους Έλληνες.
Πώς περνάς τον ελεύθερο χρόνο σου εδώ;
Κάθομαι στον ήλιο τουλάχιστον δέκα λεπτά κάθε φορά που έχω ευκαιρία. Έχω δει τεράστια διαφορά στη διάθεσή μου.
Μαγειρεύω περισσότερο και πειραματίζομαι στην κουζίνα με τον σύντροφό μου. Τα λαχανικά και τα φρούτα εδώ έχουν απίστευτη ποιότητα. Δεν θα ξεχάσω ποτέ την πρώτη φορά που δοκίμασα «κανονικό» αγγούρι. Ήταν σαν να το δοκίμαζα για πρώτη φορά στη ζωή μου.
Παράλληλα ξεκίνησα να καταγράφω την εμπειρία μου στην Ελλάδα μέσα από τα social media, ως ξένη που ζει εδώ.
Πώς σε έχουν υποδεχτεί οι άνθρωποι; Πώς βλέπεις την ελληνική φιλοξενία;
Οι άνθρωποι είναι απίστευτα γλυκοί και ανοιχτοί. Ρωτούν με ειλικρινές ενδιαφέρον τι κάνω εδώ, πώς είναι η Νορβηγία.
Ακόμα κι αν δεν μπορώ να κάνω πλήρη συζήτηση στα ελληνικά, προσπαθούν να μιλήσουν μαζί μου – στα αγγλικά ή σε έναν συνδυασμό και των δύο. Και όταν προσπαθώ να μιλήσω ελληνικά, μου απαντούν στα ελληνικά για να με βοηθήσουν να εξασκηθώ.
Αγοράζω συχνά ψωμί από τον φούρνο της γειτονιάς μου, και η κυρία εκεί μου βάζει συχνά ένα γλυκό δωρεάν. Για μένα η ελληνική φιλοξενία είναι προσαρμοστικότητα, σεβασμός και ανιδιοτέλεια.
Νιώθεις ότι η Θεσσαλονίκη είναι πλέον «σπίτι» σου;
Πιστεύω ότι σύντομα θα μπορεί να είναι. Ακόμα ανακαλύπτω την πόλη και οργανώνομαι. Αλλά βλέπω ήδη τόσα πράγματα που θα μπορούσα με χαρά να αποκαλώ «σπίτι».
