
Ο καφές εναι συνήθεια, είναι τελετουργία, είναι τρόπος ζωής. Και φυσικά, δεν θα μπορούσε να λείπει από τη μεγάλη και τη μικρή οθόνη, όπου έχει γίνει χαρακτήρας από μόνος του. Από τα πιο iconic καφεδάκια του κινηματογράφου, μέχρι τα ατελείωτα refills στα αμερικανικά sitcoms, ο καφές έχει γράψει τη δική του κινηματογραφική ιστορία.
Ο Αντονι Κουίν στον «Αλέξη Ζορμπά» (1964) είχε πει το αυτονόητο: «Πρώτα να πιω καφέ!». Ήξερε τι έλεγε. Δεκαετίες μετά, ο πράκτορας Ντέιλ Κούπερ στο Twin Peaks (1990) θα αποθέωνε το ίδιο ρόφημα με τη φράση «a damn fine cup of coffee!». Ο καφές, μαζί με την ξακουστή μηλόπιτα, έγινε σύμβολο μιας ολόκληρης τηλεοπτικής εποχής.
Στον κινηματογράφο, ο καφές συχνά γίνεται «σκηνικό» διαλόγου.
Ο Τζιμ Τζάρμους το έκανε τέχνη με την ταινία «Coffee and Cigarettes» (2003), όπου θρυλικοί καλλιτέχνες όπως ο Iggy Pop, ο Tom Waits και η Cate Blanchett μιλούν για τη ζωή πάνω από ένα φλιτζάνι.
Ο Κουέντιν Ταραντίνο, από την άλλη, χρησιμοποίησε τον καφέ σαν «συνδετικό ιστό» στις ταινίες του:
-
Στο Reservoir Dogs (1992), το πρώτο πράγμα που κάνουν οι ληστές πριν τη δουλειά είναι να πιουν καφέ και να αναλύσουν τα φιλοδωρήματα.
-
Στο Pulp Fiction (1994), ο καφές είναι σχεδόν πρωταγωνιστής, με τον Σάμιουελ Τζάκσον να αποθεώνει το blend του οικοδεσπότη, ενώ γύρω τους γίνεται… χαμός.
Αν υπάρχει μία σειρά που έκανε τον καφέ pop culture φαινόμενο, είναι τα Friends.
Το Central Perk έγινε δεύτερο σπίτι για τη Ρέιτσελ, τη Μόνικα και την παρέα. Εκεί λύνονταν όλα τα δράματα, γεννιούνταν σχέσεις και σερβίρονταν endless refills. Σήμερα, το café της σειράς ζωντανεύει ξανά – με ένα πραγματικό Central Perk στη Times Square.

Η Μέριλ Στριπ στο Out of Africa (1985) υποδύεται μια γυναίκα που διαχειρίζεται φυτεία καφέ στην Κένυα, αποδεικνύοντας ότι ο καφές είναι και ιστορία, και περιπέτεια, και πάθος.
Ο Χιου Τζάκμαν πήγε το πάθος του ένα βήμα παραπέρα, λανσάροντας τον Laughing Man Coffee, με στόχο να στηρίξει παραγωγούς μέσω fair trade.
Ο Τζορτζ Κλούνεϊ, πάλι, έγινε πρεσβευτής της κομψότητας μέσα από τις διαφημίσεις του για γνωστή εταιρεία καφέ.
Ο Ντέιβιντ Φίντσερ γέμισε το Fight Club (1999) με coffee cups, σχεδόν εμμονικά, γιατί ο καφές είναι εκεί σε κάθε στιγμή, ακόμη και στις πιο χαοτικές.
Για πολλούς σκηνοθέτες, το φλιτζάνι καφέ δεν είναι απλώς αντικείμενο. Είναι διάλειμμα από το χάος, στιγμή περισυλλογής, χώρος γνωριμίας, ένα “σήμα” πως κάτι σημαντικό πρόκειται να ειπωθεί.
Τελικά, γιατί αγαπάμε τόσο τον καφέ; Ίσως γιατί είναι το πιο κοινό σημείο συνάντησης όλων μας. Μπορεί να αλλάζουν τα blends, τα μηχανάκια, οι τάσεις και οι baristi, αλλά ένα πράγμα μένει ίδιο: Η μαγεία του πρώτου sip και η συντροφιά που προσφέρει.
3 ταινίες και σειρές για να δείτε σήμερα με καφέ στο χέρι:
-
Coffee & Cigarettes (2003) – για τους σκεπτόμενους.
-
Friends (1994-2004) – για τους νοσταλγούς της παρέας.
-
Twin Peaks (1990-2017) – για τους λάτρεις του μυστηρίου και της καφεΐνης.


