Πριν την έλευση του AutoCAD και των σύγχρονων λογισμικών σχεδίασης, οι μηχανικές και αρχιτεκτονικές απεικονίσεις δημιουργούνταν με το χέρι, πάνω σε μεγάλα φύλλα χαρτιού και με τη χρήση εξειδικευμένων εργαλείων. Σχεδιαστήρια, μολύβια διαφόρων σκληροτήτων, γόμες, κανόνες Τ και τρίγωνα ήταν μόνο μερικά από τα απαραίτητα μέσα για τη δημιουργία ενός σχεδίου.
Η σχεδίαση με το χέρι ήταν επίπονη και χρονοβόρα. Το μεγαλύτερο της μειονέκτημα ήταν ότι κάθε αλλαγή στο σχέδιο απαιτούσε συχνά την πλήρη αναδημιουργία του από την αρχή. Δεν υπήρχε η πολυτέλεια της «αναίρεσης» με ένα κλικ, όπως έχουμε σήμερα.
Η ιστορία της μηχανικής σχεδίασης είναι στην πραγματικότητα η ιστορία της ανθρώπινης δημιουργίας. Από την αρχαιότητα, η σχεδίαση υπήρξε αναπόσπαστο κομμάτι της τεχνολογικής και πολιτιστικής εξέλιξης. Ένα από τα αρχαιότερα γνωστά δείγματα τεχνικού σχεδίου χρονολογείται στο 2000 π.Χ., με ένα απολιθωμένο σχέδιο-κάτοψη ενός κάστρου στη Βαβυλώνα.
Για αιώνες, η σχεδίαση ήταν τέχνη που απαιτούσε δεξιοτεχνία και ήταν θεμέλιο για την ανάπτυξη των κοινωνιών. Οι σχεδιαστές ήταν τεχνίτες και καλλιτέχνες ταυτόχρονα, με βαθιά γνώση τόσο της μηχανικής όσο και της αισθητικής.
Η πρώτη σπίθα της ψηφιακής εποχής ήρθε το 1963, όταν ο Ivan Sutherland παρουσίασε το Sketchpad – το πρώτο πρόγραμμα με γραφική διεπαφή που επέτρεπε σχεδίαση σε δισδιάστατο χώρο. Αν και τότε δεν χρησιμοποιήθηκε ευρέως από μηχανικούς, αποτέλεσε το θεμέλιο για τη μετέπειτα ανάπτυξη του χώρου της CAD (Computer-Aided Design – Υποβοηθούμενη από Υπολογιστή Σχεδίαση).
Στη δεκαετία του ’60, μεγάλες εταιρείες όπως η Boeing, η Ford, η Citroën και οργανισμοί όπως το MIT και η GM, επένδυσαν χρόνο και χρήμα στην έρευνα και ανάπτυξη CAD λογισμικών. Ωστόσο, η τεχνολογία των υπολογιστών δεν είχε ακόμα τη δύναμη να υποστηρίξει πλήρως αυτές τις εφαρμογές.
Η πραγματική επανάσταση ήρθε τη δεκαετία του 1980, με την ίδρυση της Autodesk και την ανάπτυξη του AutoCAD – ενός από τα πρώτα λογισμικά σχεδίασης που μπορούσαν να λειτουργήσουν σε προσωπικούς υπολογιστές. Παρόλο που στην αρχή τα τεχνικά περιορισμένα συστήματα καθυστερούσαν τη μετάβαση, μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του ’80 και τις αρχές του ’90, η CAD σχεδίαση είχε γίνει πρακτική και προσιτή.
Σήμερα, η σχεδίαση έχει μεταφερθεί σχεδόν εξ ολοκλήρου στον ψηφιακό κόσμο. Οι μηχανικοί, οι αρχιτέκτονες και οι τεχνικοί εργάζονται πλέον με πληκτρολόγια και ποντίκια, μεταφέροντας στο λογισμικό την ακρίβεια που παλαιότερα απαιτούσε ώρες χειροκίνητης εργασίας.
Οι φωτογραφίες από τα έτη 1950 έως 1980 αποτελούν πολύτιμα τεκμήρια αυτής της μεταβατικής περιόδου. Μέσα από αυτές μπορεί κανείς σχεδόν να «ακούσει» τον ήχο του μολυβιού πάνω στο χαρτί και το ήσυχο επίμονο πάθος των σχεδιαστών της εποχής. Η μετάβαση από τον αναλογικό στον ψηφιακό κόσμο της σχεδίασης δεν άλλαξε μόνο τα εργαλεία – άλλαξε ολόκληρη την κουλτούρα της δημιουργίας.
