Τον Ιανουάριο του 1921, ένα από τα μεγαλύτερα ναυτικά μυστήρια του 20ού αιώνα γράφτηκε στα ανοιχτά των ακτών της Βόρειας Καρολίνας. Το πεντάρτιστο ιστιοφόρο Carroll A. Deering βρέθηκε να πλέει ακυβέρνητο, με όλα τα πανιά ανοιχτά, αλλά χωρίς ούτε έναν άνθρωπο πάνω στο κατάστρωμα.
Η εικόνα του εγκαταλελειμμένου πλοίου, που ξεπρόβαλε μέσα από την ομίχλη πριν προσαράξει στα επικίνδυνα αβαθή Diamond Shoals, γέννησε δεκάδες θεωρίες συνωμοσίας και παραμένει μέχρι σήμερα ένα άλυτο μυστήριο.
Ένα πλοίο χωρίς πλήρωμα
Το Carroll A. Deering επέστρεφε από τα Μπαρμπέιντος με προορισμό το Νόρφολκ της Βιρτζίνια. Στις 29 Ιανουαρίου 1921 πέρασε από τον φάρο Cape Lookout, όπου μέλος του πληρώματος ενημέρωσε ότι το πλοίο είχε χάσει και τις δύο άγκυρες, χωρίς όμως να ζητήσει βοήθεια ή να δείξει ότι βρισκόταν σε κίνδυνο.
Δύο ημέρες αργότερα, στις 31 Ιανουαρίου, το ιστιοφόρο εντοπίστηκε να κατευθύνεται προς τα επικίνδυνα αβαθή του Cape Hatteras. Όταν τελικά η Ακτοφυλακή κατάφερε να επιβιβαστεί, το θέαμα ήταν ανατριχιαστικό.
Τα πανιά ήταν ακόμη ανοιχτά, το φορτίο βρισκόταν στη θέση του, στην κουζίνα υπήρχε φαγητό έτοιμο να σερβιριστεί, ενώ τίποτα δεν έδειχνε ότι είχε προηγηθεί κάποια βίαιη σύγκρουση. Εκείνο που έλειπε ήταν οι δώδεκα άνδρες του πληρώματος και οι σωστικές λέμβοι.
Οι θεωρίες που γεννήθηκαν
Η ανεξήγητη εξαφάνιση του πληρώματος προκάλεσε τεράστιο ενδιαφέρον στον αμερικανικό Τύπο.
Μία από τις πρώτες εκδοχές έκανε λόγο για ανταρσία. Σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, ίσως να είχε ξεσπάσει σύγκρουση ανάμεσα στον καπετάνιο και το πλήρωμα. Ωστόσο, η θεωρία αυτή παρουσίαζε σοβαρά κενά, καθώς σε περίπτωση ανταρσίας οι ναυτικοί πιθανότατα θα κρατούσαν το πλοίο αντί να το εγκαταλείψουν.
Λίγο αργότερα, οι έρευνες συνδέθηκαν με την εξαφάνιση ενός ακόμη πλοίου, του Hewitt, το οποίο μετέφερε φορτίο θείου από το Τέξας προς το Μέιν και χάθηκε σχεδόν την ίδια περίοδο χωρίς να αφήσει ίχνη.
Εξετάστηκε ακόμη και το ενδεχόμενο σύγκρουσης των δύο πλοίων, όμως ποτέ δεν βρέθηκαν συντρίμμια, σωσίβια ή άλλα αποδεικτικά στοιχεία που να στηρίζουν αυτό το σενάριο.
Πειρατές, κατάσκοποι και μια μεγάλη απάτη
Τον Απρίλιο του 1921 το μυστήριο φάνηκε να αποκτά απάντηση όταν ένας άνδρας παρέδωσε στις αρχές ένα μπουκάλι που υποτίθεται ότι είχε ξεβραστεί στην ακτή.
Στο εσωτερικό του υπήρχε σημείωμα που έγραφε πως το Carroll A. Deering είχε πέσει στα χέρια πειρατών.
Η υπόθεση προκάλεσε τεράστια κινητοποίηση των αμερικανικών αρχών. Κυκλοφόρησαν ακόμη και θεωρίες ότι πίσω από την εξαφάνιση βρίσκονταν Σοβιετικοί πράκτορες, οι οποίοι καταλάμβαναν εμπορικά πλοία και τα οδηγούσαν μυστικά σε ρωσικά λιμάνια.
Λίγους μήνες αργότερα, όμως, αποκαλύφθηκε ότι το περίφημο μήνυμα ήταν πλαστό. Ο άνθρωπος που ισχυριζόταν πως το είχε βρει ομολόγησε ότι το είχε γράψει ο ίδιος, με στόχο να δυσφημίσει το προσωπικό του φάρου στο Cape Hatteras.
Έτσι, η μοναδική ουσιαστική ένδειξη για την τύχη του πληρώματος κατέρρευσε και οι επίσημες έρευνες έκλεισαν χωρίς κανένα συμπέρασμα.
Η σύνδεση με το Τρίγωνο των Βερμούδων
Χρόνια αργότερα, όταν γεννήθηκε ο μύθος του Τριγώνου των Βερμούδων, η υπόθεση του Carroll A. Deering εντάχθηκε στις πιο διάσημες ανεξήγητες εξαφανίσεις της περιοχής.
Συχνά συγκρίνεται με την εξαφάνιση του αμερικανικού πολεμικού πλοίου USS Cyclops, το οποίο είχε χαθεί το 1918 μαζί με σχεδόν 300 επιβαίνοντες, ακολουθώντας παρόμοια διαδρομή από τη Βραζιλία μέσω Μπαρμπέιντος προς τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Παρότι οι δύο υποθέσεις τροφοδότησαν δεκάδες θεωρίες για ανεξήγητα φαινόμενα, κανένα στοιχείο δεν επιβεβαίωσε ποτέ κάποια υπερφυσική εξήγηση.
Η πιο πιθανή εκδοχή
Ο κυβερνήτης της Αμερικανικής Ακτοφυλακής R. L. Gaskill, από τους πρώτους ανθρώπους που αντίκρισαν το εγκαταλελειμμένο πλοίο, απέρριπτε κατηγορηματικά τις ιστορίες περί πειρατών ή μυστηριωδών δυνάμεων.
Κατά την εκτίμησή του, το πλήρωμα βρέθηκε αντιμέτωπο με εξαιρετικά σφοδρή κακοκαιρία. Το πλοίο είχε προσαράξει στα επικίνδυνα αβαθή Diamond Shoals, όπου έπνεαν άνεμοι που έφταναν τα 145 χιλιόμετρα την ώρα και τα κύματα ήταν τεράστια.
Πιστεύει ότι οι ναυτικοί πήραν τη δύσκολη απόφαση να εγκαταλείψουν το πλοίο με τις σωστικές λέμβους, ελπίζοντας να φτάσουν στην ακτή, περίπου 15 χιλιόμετρα μακριά. Όμως, στις συνθήκες που επικρατούσαν, οι πιθανότητες επιβίωσης ήταν σχεδόν μηδενικές.
Περισσότερο από έναν αιώνα αργότερα, κανένα ίχνος των δώδεκα ανδρών δεν έχει βρεθεί. Το Carroll A. Deering εξακολουθεί να αποτελεί ένα από τα πιο διάσημα «πλοία-φαντάσματα» στην ιστορία της ναυσιπλοΐας, με το πραγματικό μυστήριο της εξαφάνισης του πληρώματός του να παραμένει ανεξιχνίαστο.
