Η ιδέα ακούγεται σχεδόν απίστευτη: ένα σπίτι στην Ιταλία μπορεί να κοστίζει μόλις 1 ευρώ. Κι όμως, σε αρκετές μικρές πόλεις και χωριά, ιδιαίτερα στη Σικελία, το πρόγραμμα είναι πραγματικό. Η τιμή όμως είναι μόνο η αρχή της ιστορίας.
Οι λεγόμενες κατοικίες του ενός ευρώ αποτελούν μέρος μιας προσπάθειας να αντιμετωπιστεί η ερήμωση μικρών οικισμών. Δήμοι που έχουν χάσει μεγάλο μέρος του πληθυσμού τους διαθέτουν εγκαταλελειμμένα ή ετοιμόρροπα ακίνητα έναντι συμβολικού τιμήματος, με στόχο να προσελκύσουν νέους κατοίκους και επενδύσεις.
Ένα από τα πιο γνωστά παραδείγματα είναι η Sambuca στη Σικελία, όπου η πρωτοβουλία έχει προσελκύσει ενδιαφέρον από αγοραστές σε ολόκληρο τον κόσμο. Ακόμη και η Airbnb συμμετείχε σε σχετικό project, μετατρέποντας ένα παλιό σπίτι των αρχών του 20ού αιώνα σε σύγχρονη κατοικία, διατηρώντας παράλληλα στοιχεία της αρχικής του αρχιτεκτονικής.
Εδώ όμως βρίσκεται και η “παγίδα”. Το σπίτι μπορεί να κοστίζει ένα ευρώ, αλλά συνήθως χρειάζεται ριζική ανακαίνιση. Σε αρκετές περιπτώσεις τα κτίρια έχουν προβλήματα υγρασίας, κατεστραμμένα δάπεδα, ελλιπείς εγκαταστάσεις ή βρίσκονται ακόμη και στα όρια της κατάρρευσης.
Οι αγοραστές καλούνται να δεσμευτούν ότι θα παρουσιάσουν σχέδιο αποκατάστασης μέσα σε συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, συνήθως 6 έως 12 μήνες, και ότι θα ολοκληρώσουν τις εργασίες μέσα σε περίπου τρία χρόνια. Το πραγματικό κόστος λοιπόν μπορεί να ανέβει σε δεκάδες χιλιάδες ευρώ, ανάλογα με την κατάσταση του ακινήτου.
Υπάρχουν επίσης έξοδα για συμβολαιογράφους, μηχανικούς, άδειες, φόρους και εργασίες, ενώ οι ακριβείς όροι διαφέρουν από δήμο σε δήμο.
Το πρόγραμμα λοιπόν δεν είναι ακριβώς μια ευκαιρία να αγοράσει κάποιος ένα έτοιμο σπίτι με ένα κέρμα. Είναι περισσότερο μια συμφωνία ανταλλαγής: ο δήμος παραχωρεί το ακίνητο σχεδόν δωρεάν και ο νέος ιδιοκτήτης αναλαμβάνει να του δώσει ξανά ζωή.
Για κάποιον που έχει το κεφάλαιο, τον χρόνο και τη διάθεση να ανακαινίσει ένα παλιό κτίριο, μπορεί πράγματι να είναι μια μοναδική ευκαιρία. Το ένα ευρώ όμως είναι το φθηνότερο κομμάτι της υπόθεσης.
