Τις περισσότερες φορές που φοβάσαι κάτι, κρύβεσαι ή αφήνεις να κρύβεται αυτό. Το σκέφτεσαι λίγο, το αφήνεις να φύγει, το αφήνεις να περάσει, και ένα βράδυ που το έχεις ξεχάσει- έρχεται και μπαμ! σου φέρνει μπροστά αυτό που πίστευες πως ξέχασες, αυτό που ό,τι ενστικτωδώς αποφεύγεις. Και σε ζαλίζει.
O φόβος σου είναι το διαβολεμένο κουνούπι που βουίζει πάνω από το κεφάλι σου, την ώρα που έχεις κλείσει τα μάτια σου κ έχεις χαλαρώσει.
Κρύβεσαι κάτω από το σεντόνι, σκεπάζεσαι μέχρι τα αυτιά, προσπαθείς να κοιμηθείς.
(Και την επόμενη μέρα κοιτάς να δεις πόσα σημάδια έχεις)
Το μόνο που πρέπει να κάνεις βέβαια είναι απλό, παρόλο που σημαίνει πως πρέπει να ξεβολευτείς λίγο. Πρέπει να σηκωθείς, να ανάψεις το φως, να το βρεις και να το σκοτώσεις.
