Όταν η Lauren Hutton άρχισε να επισκέπτεται πρακτορεία μοντέλων στη Νέα Υόρκη, τη δεκαετία του ’60, άκουγε συνεχώς ότι το πρόσωπό της δεν ήταν κατάλληλο για τη μόδα. Τα μάτια της δεν θεωρούνταν αρκετά συμμετρικά και το χαρακτηριστικό κενό ανάμεσα στα μπροστινά της δόντια αντιμετωπιζόταν ως πρόβλημα που έπρεπε να διορθωθεί.
Πέντε πρακτορεία την απέρριψαν. Στις πρώτες φωτογραφίσεις της, μάλιστα, η Hutton χρησιμοποιούσε ένα μικρό πλαστικό εξάρτημα ή ειδικό κερί για να κρύβει το κενό. Συχνά το έχανε, το κατάπινε ή το έβγαζε γελώντας. Σύντομα αποφάσισε να σταματήσει να κρύβει το χαρακτηριστικό που τελικά θα γινόταν η υπογραφή της.
Η Eileen Ford διέκρινε σε εκείνη μια «πιστευτή ομορφιά» και της έδωσε την ευκαιρία. Ακολούθησε η γνωριμία της με τη θρυλική διευθύντρια της Vogue, Diana Vreeland, και οι φωτογραφίσεις με τον Richard Avedon. Η Hutton εμφανίστηκε στο πρώτο της εξώφυλλο της αμερικανικής Vogue το 1966 και εξακολουθεί να κατέχει το ρεκόρ με 26 εξώφυλλα, σύμφωνα με το CBS.
Η μεγάλη αλλαγή, όμως, ήρθε το 1973. Αντί να συνεχίσει να πληρώνεται ανά ώρα ή φωτογράφιση, διαπραγματεύτηκε αποκλειστικό συμβόλαιο με τη Revlon, αξίας 250.000 δολαρίων τον χρόνο – το μεγαλύτερο στην ιστορία του μόντελινγκ εκείνη την εποχή. Η συμφωνία απέδειξε ότι ένα μοντέλο μπορούσε να αποτελεί εμπορικό όνομα από μόνο του και άνοιξε τον δρόμο για τις αστρονομικές αμοιβές των supermodels που ακολούθησαν.
Γι’ αυτό η Lauren Hutton αναφέρεται συχνά ως η «πρώτη supermodel»: όχι επειδή ήταν απλώς όμορφη, αλλά επειδή απέκτησε αναγνωρισιμότητα, οικονομική δύναμη και καριέρα που ξεπερνούσε τις σελίδες των περιοδικών.
Και δεν αποσύρθηκε ποτέ πραγματικά. Πρωταγωνίστησε στην καμπάνια του Saint Laurent για την άνοιξη του 2024, ενώ το 2026 εμφανίστηκε και στην καμπάνια της Gant. Στα 82 της, εξακολουθεί να ποζάρει με το χαμόγελο που κάποτε της ζητούσαν να διορθώσει απολύτως ορατό.
