Ντράμς, μπάσο, κιθάρα. Σίγουρα το μυαλό σου δεν πάει σε ηλεκτρονικά ακούσματα. Την ιδέα με τη μπάντα που εκτός απ’ τα πάντα παίζει χορευτική μουσική δεν τη λες και ολόφρεσκη, υπάρχουν αρκετά παραδείγματα, μεταξύ άλλων και οι γερμανοί Brandt Brauer Frick τους οποίους ξεχωρίζω. Οι Elektro Guzzi είναι ένα τρίο (μουσικό μόνο, απ΄ όσο ξέρω) από την Βιέννη και την πρώτη μου επαφή με τον ήχο τους την είχα πέρυσι, όταν κυκλοφόρησαν το πρώτο και ομώνυμο άλμπουμ τους. Από τότε μου είχε φανεί ενδιαφέρον, τόσο το πρότζεκτ, όσο και το μουσικό αποτέλεσμα, μόνο που είχα την αίσθηση ότι κάτι έλειπε. Ένα καλλιτεχνικό αδιέξοδο. Ότι είναι απλά μια μπάντα που παίζει techno. Αυτό.
Το καινούργιο άλμπουμ τους Parquet στη βερολινέζικη Macro δείχνει ότι υπάρχει συνέχεια, εξέλιξη και βελτίωση. Κυριολεκτικά απογειώνει το αρχικό concept. Σίγουρα παίζει το ρόλο του το γεγονός ότι την παραγωγή την ανέλαβε ο (επίσης Βιεννέζος) Patrick Pulsinger, πρέπει όμως να ακούσεις πόσα επίπεδα ήχου καταφέρνουν πλέον και δημιουργούν με 3 μόνο μουσικά όργανα και τις πρωτότυπες τεχνικές τους. Θα μείνεις με το στόμα ανοιχτό. Η ηχογράφηση έγινε σε μπομπίνα, ενώ δεν έχει υποστεί το παραμικρό edit. Το αποτέλεσμα είναι ωμό, ένα από τα πιο λυσσασμένα και ασυγκράτητα techno άλμπουμ της χρονιάς. Εύγε.
