Το Mulholland Drive του David Lynch υπήρξε για πολλούς –και ιδιαίτερα για όσους γοητεύονται από τη σκοτεινή πλευρά του Hollywood– μια σχεδόν υπνωτιστική εμπειρία. Πίσω από τη λάμψη του Los Angeles, κρύβεται μια πόλη γεμάτη αντιθέσεις, ιστορίες και τραγωδίες, που δύσκολα χωρούν σε μια ρομαντική εικόνα. Κι όμως, η ίδια αυτή πόλη διαθέτει μια τόσο ισχυρή κινηματογραφική κληρονομιά, ώστε είναι αδύνατο να μην σε τραβήξει, με τα τοπία της να κουβαλούν μνήμες από αστέρες, αποτυχίες και μύθους κάτω από τη σκιά της πινακίδας του Hollywood.
Η ταινία ξεδιπλώνει μια μυστηριώδη εκδοχή της πόλης μέσα από την ιστορία της Betty και της Rita, με φόντο τον εμβληματικό δρόμο Mulholland Drive. Οι ελικοειδείς διαδρομές του, που αγκαλιάζουν τους λόφους, γίνονται σκηνικό για μια αφήγηση όπου το όνειρο και η πραγματικότητα μπλέκονται επικίνδυνα. Από την πρώτη κιόλας σκηνή, με το ατύχημα και την αποπροσανατολισμένη Rita να περιπλανιέται, μέχρι τη σταδιακή κατάρρευση της ψευδαίσθησης, ο δρόμος αυτός συμβολίζει τέλεια τη διπλή φύση του Hollywood: τη λάμψη και τον φόβο, την επιτυχία και την αποτυχία.
Αυτό που κάνει τον πραγματικό Mulholland Drive τόσο ξεχωριστό δεν είναι μόνο η θέα ή η γεωγραφία του, αλλά η ιστορία που κουβαλά. Από το 1924, συνδέει διαφορετικές όψεις της πόλης και έχει γίνει κομμάτι τόσο της αυτοκινητιστικής όσο και της κινηματογραφικής κουλτούρας. Θρύλοι όπως ο James Dean και ο Steve McQueen τον επέλεγαν για οδήγηση, ενώ πλήθος διασημοτήτων τον αποκάλεσαν σπίτι τους. Είναι ένας δρόμος που μοιάζει να “ζει”, γεμάτος από τις σκιές του παρελθόντος, και ίσως γι’ αυτό αποτέλεσε το ιδανικό σκηνικό για την ονειρική και σκοτεινή ματιά του Lynch πάνω στο Hollywood – ένα μέρος όπου η γοητεία και η απειλή συνυπάρχουν αδιάκοπα.
