Ο Michal Haneke χαρακτήρισε το Ιρανικό
σινεμά ως το πιο σημαντικό καλλιτεχνικό σινεμά παγκοσμίως.
Το Ιρανικό νέο κύμα εκδηλώθηκε τη
δεκαετία του 60’.
Έχει επηρεαστεί από τον Ιταλικό
νέο-ρεαλισμό.
Τα θέματα που απασχολούν τον
κινηματογράφο είναι παρμένα από την καθημερινή ζωή, τη φιλοσοφία και φυσικά την
πολιτική.
Η δικτατορία της δεκαετίας του
70’ εξόρισε πολλούς σκηνοθέτες του Νέου κύματος. Από κει και έπειτα η
συντριπτική πλειοψηφία της θεματολογίας των ταινιών τους καταπιανόταν με τη
Δυτική επιρροή. Αποτέλεσμα όλων αυτών των γεγονότων ήταν η αποδιοργάνωση του
Νέου κύματος, τον απόηχο του οποίου προσπάθησαν να επαναφέρουν την επόμενη
δεκαετία.
Το 2006 στο φεστιβάλ του
Βερολίνου παίχτηκαν έξι Ιρανικές ταινίες.
Τα στατιστικά δείχνουν πως οι
Ιρανοί προτιμούν να παρακολουθούν το δικό κινηματογράφο καθώς οι δυτικές
ταινίες παίζονται περιστασιακά.
Δύο ευρέως γνωστοί σκηνοθέτες του
Ιρανικού κινηματογράφου είναι οι Abbas
Kiarostami και Majid Majidi.
Τις τελευταίες δυο δεκαετίες
εμφανίστηκε ένα πολύ υψηλό ποσοστό γυναικών σκηνοθετών στο Ιράν, μεγαλύτερο από
οποιαδήποτε δυτική χώρα.
Οι προτάσεις μου. The Cow (1969), Taste of cherry
(1997), Children of Heaven (1997), Sib (1998), The color of paradise (1999),
The song of sparrows (2008).
