Για τα χρόνια εκείνα που τις δικές μας εκλογές τις μεταφράζαμε με τρεις λέξεις:
«Πέτρα, ψαλίδι, χαρτί».
Που αρχηγό χρήζαμε τον ωραίο της παρέας.
Και για τις τόσο αφελείς ομοιότητες που φέρουν οι εκλογές που προκύπτουν.
Για όλ’ αυτά (και για όλα τα άλλα: ξέρεις εσύ ποια), ας αφεθούμε την Κυριακή που μας έρχεται στα όνειρα των παιδιών.
Των παιδιών, που μας αγνοούν επιδεικτικά.
