Η σειρά του Netflix «Jo Nesbø’s Detective Hole» ίσως να ήταν πραγματικά εξαιρετική αν περιοριζόταν σε πέντε ή έξι επεισόδια. Αντί γι’ αυτό, απλώνεται σε εννέα μεγάλα κεφάλαια και γεμίζει με τόσες πολλές παράλληλες ιστορίες, που κάπου στη μέση χάνει τον ρυθμό της. Ορισμένες αφηγηματικές «παρακάμψεις» δεν οδηγούν πουθενά ουσιαστικά. Παρ’ όλα αυτά, παραμένει μια δυνατή, σκοτεινή και καλοδουλεμένη παραγωγή, με εξαιρετικές ερμηνείες από το σύνολο του καστ.
Για όσους αγαπούν το είδος του Nordic noir—όπως τα έργα του Stieg Larsson ή οι ιστορίες του Kurt Wallander—το όνομα Jo Nesbø είναι ήδη γνώριμο. Τα βιβλία του έχουν πουλήσει πάνω από 50 εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως και στο επίκεντρο βρίσκεται ο προβληματικός ντετέκτιβ του Όσλο, Χάρι Χόλε. Ο χαρακτήρας είχε εμφανιστεί και στη σχετικά αποτυχημένη κινηματογραφική μεταφορά του «The Snowman» το 2017 με τον Michael Fassbender.
Στη σειρά, ο Nesbø υπογράφει τη δημιουργία και το σενάριο της πρώτης σεζόν, βασισμένη κυρίως στο μυθιστόρημα «The Devil’s Star». Ο Tobias Santelmann ενσαρκώνει εξαιρετικά τον ιδιοφυή αλλά αυτοκαταστροφικό Χάρι, ενώ ο Joel Kinnaman δίνει μια ψυχρή και πολυεπίπεδη ερμηνεία ως ο αμφιλεγόμενος συνάδελφός του, Τομ Βάαλερ.
Η σειρά αξιοποιεί έντονα την ατμόσφαιρα του Όσλο, παρουσιάζοντας τόσο την όμορφη όσο και τη σκοτεινή πλευρά της πόλης. Οι σκηνές βίας είναι ωμές, ενώ η μουσική επένδυση από τους Nick Cave και Warren Ellis ενισχύει το υποβλητικό κλίμα.
Η ιστορία ξεκινά με μια εντυπωσιακή καταδίωξη και στη συνέχεια μεταφέρεται πέντε χρόνια μετά. Ο Χάρι εξακολουθεί να στοιχειώνεται από μια άλυτη ληστεία, αλλά φαίνεται να έχει βρει κάποια ισορροπία: είναι νηφάλιος, έχει μια καλή σχέση με τη συνεργάτιδά του Έλεν και προσπαθεί να χτίσει μια ζωή με τη Ράκελ και τον γιο της.
Ωστόσο, τα πράγματα σύντομα αρχίζουν να διαλύονται. Συμμορίες συγκρούονται βίαια, τα πτώματα αυξάνονται και εμφανίζεται ένας κατά συρροή δολοφόνος που αφήνει πίσω του ένα κόκκινο διαμάντι ως «υπογραφή». Παράλληλα, ξεδιπλώνονται πολλές ακόμη ιστορίες: ένας φιλόδοξος δημοσιογράφος, ένας επικίνδυνος αρχηγός συμμορίας, μυστικές σχέσεις και ύποπτες δραστηριότητες.
Όπως γίνεται φανερό, η σειρά προσπαθεί να χωρέσει πάρα πολλά στοιχεία. Παρ’ όλα αυτά, ξεχωρίζει για την έντονη ατμόσφαιρα και την αισθητική της. Στον πυρήνα της, παραμένει μια σύγκρουση δύο χαρακτήρων: του βασανισμένου αλλά ανθρώπινου Χάρι και του ψυχρού, υπολογιστικού Βάαλερ.
Αν υπάρξει συνέχεια (και υπάρχει άφθονο υλικό από τα βιβλία), η σειρά θα μπορούσε να εξελιχθεί σε κάτι πραγματικά σπουδαίο—αρκεί να γίνει πιο συγκεντρωμένη και λιτή. Τα βασικά συστατικά υπάρχουν ήδη.
